Edit|
EditReeks Samenvatting:
Elke dag komt er mail binnen in de mailbox. Een meisje uit de gemeente vroeg: waarom wordt er zo weinig over Spreuken of Prediker gepreekt? Een geschiedenis spreekt vaak aan, het hoeft niet altijd te moeilijk te zijn. Zijn de Spreuken wel iets voor het geloofsleven? Ze zijn heel erg praktisch. En moet het geloof ook niet juist in relatie staan met school, studie dagelijks werk en leven. God wil toch niet alleen op zondag gediend worden?
Salomo heeft gebeden om wijsheid (1Kon 3) om dat grote volk te leiden. En hij heeft het gekregen. Hij maakt spreuken om wijsheid en tucht of discipline te geven. Dat we goed weten waar het om gaat, onderscheid kunnen maken tussen goed en verkeerd. Prioriteiten stellen. Er was consensus in Salomo's tijd over wijsheid. In onze dagen lijkt dat niet. Veel hangt af van de mode: wat mag je zeggen. 10 jaar geleden werd heel anders over allochtonen gesproken dan nu. Of over andere dingen: dat moet ieder voor zich weten. Het genieten van een film is voor velen belangrijker dan een goed boek. De grondlijnen van het leven. Welke zin heeft het leven - wat is het doel, waar ga ik voor? Wat is de troost in mijn leven? Of voor nà dit leven?
Op huisbezoek hoor je soms prachtige dingen, levenswijsheid van ouderen. Je hoeft er niet zo oud voor te zijn. Bij ons ging het aan tafel over de tering vaar de nering zetten, n.a.v. het feit dat zoveel jongeren geld problemen hebben.
Het doel (vers 4) is om slechten kloekzinnigheid te geven, eenvoudige mensen die nog wat te leren hebben, op te scherpen in hun verstand. En de jongeren bedachtzaamheid. Dus niet zo snel een verkeerd woord op een verkeerd moment zeggen: eerst tot 10 tellen.
Wijs is om te luisteren. Wijze mensen worden steeds minder eigenwijs. Hoe meer ze weten, hoe meer ze erachter komen hoe weinig ze weten. Ze zoeken nog eens iets na in een boek, of op internet of op de computer (daar kun je bijv. Matthew Henry ook op hebben..).
Kun je wijsheid meten? Is het intelligentie? Je kunt een hoogleraar hebben die expert is over een heel klein stukje van het leven, maar z'n leven kan rammelen aan alle kanten. Of een verstandelijk gehandicapte die weet heeft van een God in de hemel en in liefde handelt met de mensen om hen heen. Het is dus geen kwestie van veel dingen weten. Maar: hoe leef je voor het aangezicht van God. Levenswijs. Een dagelijks leven zonder God is niet wijs. Met God is het leven een eenheid en het wordt al meer een eenheid. God die mij iedere dag leert om te leven met hem. De vreze des Heeren is de grondlijn.
De "vrees" des Heeren staat er in sommige bijbeltjes. Er is een verschil tussen vrees en vreze. Vrees - daarvan zou je kunnen denken dat je bang moet zijn voor God. Als een slaaf, die zijn werk doet en denkt: zou mijn baas hier mee tevreden zijn? In spanning omdat hij nooit weet of hij slaag krijgt of niet. Dat wordt niet bedoeld. Vreze is echter anders. Er zijn 5 aspecten:
1. Je gelooft dat God bestaat.
2. Je houdt rekening met die God in alle dingen van leven.
3. Je hebt eerbied en ontzag voor Hem.
4. Je weet je afhankelijk van deze God.
5. Je hebt een kinderlijk vertrouwen in Hem.
Laten we ons leven maar toetsen. Gelooft u werkelijk dat God bestaat? En houdt u rekening met Hem? Misschien zegt iemand: door de weeks niet altijd… En uw ontzag? Voor Zijn woord en wet? En weet u zich kinderlijk afhankelijk van Hem? Toen u vanmorgen opstond, hebt u Hem gedankt en geprezen? Of kunt u de dag beginnen zonder God of gaat u op de automatische piloot? Die is niet afhankelijk! Of: Ik zet mijn treden in uw spoor. Er kan niets gebeuren vandaag zonder Zijn wil. Zo mag je deze kansel op, maar ook: je studieboek pakken, naar uw werk gaan, uw huishouden doen, vertrouwend op God. De kamer waar ik wil zijn, daar is Hij al.
Deze Vreze des Heeren is het beginsel der wijsheid. Is het dan nog belangrijk dat je naar de laatste mode gekleed bent, scooter en mobieltje hebt. We mogen van alle dingen genieten, met dankzegging en ervan genieten voor Zijn aangezicht. Dan wordt je studie veel rijker. Met een open lijn naar de hemel. Dat is heilige wijsheid, Aia Sofia. Geloofsleven met de Heere Jezus Christus, dat is hetzelfde, of je stadsreiniger bent of dominee, er is geen verschil als je leeft in het geloofsleven met Hem.
Nu komt het er op aan dat wij zo leven in ons `goddelijk` beroep, waar God ons neer gezet heeft. Onze naaste te dienen. Dat vrijwilligers werk is belangrijker dan alleen maar denken aan jezelf.
De dwazen verachten deze wijsheid. De dwaas zegt in zijn hart: daar is geen god. Geen tucht, geen discipline. Er is dwaasheid binnen en buiten de kerkmuren. Mijn zoon, dochter, als je Vader je discipline wil bij brengen, veracht het dan niet. En verlaat de leer van je moeder niet. Die je heeft leren bidden. Als de preek wat lang duurde legde je hoofd tegen je moeder aan. Timotheüs gaat in het spoor van zijn moeder. Als er een lokstem is `kom ga mee` en je voelt dat je weggetrokken wordt van God en Zijn dienst: Zeg nee. Het is niet gemakkelijk. Veel makkelijker om mee te doen en door te zakken op zaterdagavond, en uit te slapen of niet je aandacht er bij te hebben vanmorgen. Of misschien bent u zo op uw werk gefixeerd, dat er geen tijd over is voor God en onder het bidden in slaap valt.
Heeft u lust om de Heere te vrezen? Dan mag u bidden: Heere God wees u mijn Leidsman en leer mij hoe ik wandelen moet.