Edit|
EditReeks Samenvatting:
Lukas herhaalt tot twee keer een bevel van de Heere Jezus aan Zijn discipelen. Als ze de hof binnentreden – bid dat u niet in verzoeking komt en in vers 46 vlak voor ze Gethsemane verlaten – sta op en bid dat u niet in verzoeking komt. Dat is niet toevallig. In inclusio zouden we zeggen, in literaire zin – er wordt iets ingesloten tussen die twee woorden. Het vraagt om alle aandacht. De strijd van de Heere Jezus Christus – Zijn gebed. De discipelen moeten bidden. Waarom? Opdat gij niet in verzoeking komt. Daartoe roept Hij ze op.
Is hier dan de verzoeker? Het blijkt dat de hof van Gethsemane alles te maken heeft met die eerste hof. Daar was de verzoeker als eerste gesignaleerd. Toen alles geschapen was kon de Heere zeggen: zie het was zeer goed. De vorst der duisternis kon dat niet zeggen. Hij doet een beroep op de hoogmoed van de mens – je zult aan God gelijk zijn. Hij heeft er Adam en Eva in mee gekregen. Ze werden tot ongehoorzaamheid gebracht, het loslaten van Gods woord en gehoorzamen van de vorst der duisternis. Liever zijn leugen, dan eenvoudig blijven bij het gebod van God.
Daarmee is de dood in de wereld gekomen. We komen hem overal tegen waar mensen zijn.
In de hof van Eden zag de verzoeker zijn kans schoon en wat een puinhoop is de wereld geworden.
In Gethsemane treffen we de Tweede Adam aan. Vers 39: Hij kwam uit, Exodus. Uit het slavenhuis. Hier gaat de Heere Jezus *de* Exodus mogelijk maken, uit het slavenhuis van zonde. De hoofdman geeft een dienstbevel: bid dat gij niet in verzoeking komt, er is een wapen tegen de verzoeker, en de verzoeking. De Heere Jezus laat het ons hier weten. Dat was niet de eerste keer – na Zijn doop lezen we dat de Heere Jezus 40 dagen verzocht wordt in de woestijn. U bent toch Gods Zoon? Gebruik je macht dan. De Heere Jezus heeft dan niet buiten het woord, buiten Zijn hemelse Vader om – Hij treed de duivel toe met het zwaard des Geestes – het Woord.
En hij neemt Hem mee naar een hoge berg. Hij toont hem alle bezit en heerlijkheid van deze wereld, ik geef het Je als je mij maar één keer aanbid. Uit wiens hand krijgt Hij alles? Gij zult de Heere Uw God alleen aanbidden, weer het woord.
Boven op de tempel staat Hij – als je Gods Zoon bent, werp je dan neer – Hij zal zijn engelen bevelen... Weer stuurt Hij hem weg met het woord – gij zult de Heere uw God niet verzoeken..
Hier komt de verzoeker opnieuw. Ook Zijn discipelen komen in verzoeking. Als je Hem liefhebt, kom je in een frontgebied. Waar je aangevallen wordt, beproefd, verzocht. Hij wil je los van God hebben, los van Zijn woord. Tot een breuk met God en je naaste. Wat is het waard?
Het zwaard des Geestes is de rechterhand waarmee wij gewapend worden, de andere is het gebed.
Wat wilt Gij dat ik doen zal? Een stuk zelfverloochening. Onderstreept door gevouwen handen. Bidt opdat je niet in verzoeking komt. De discipelen krijgen die opdracht. En wat brengen ze ervan terecht? Lucas is daar nog korter over dan de andere evangelisten. Een beschamend gebeuren. Zo' n eenvoudig bevel en ze brengen er niets van terecht. Daarin worden wij getekend in ons zwak zijn. Rom 8: God komt ons in onze zwakheden te hulp, want we weten niet te bidden zoals het behoort. Ze slapen uit droefheid.
Hebr. 5 werpt een helder licht op Lucas. Smeekbeden aan Hem die Hem uit de dood kon verlossen. De dood voor de ongehoorzaamheid. Hij is mens geworden en is daar tot onze zaligheid. Hij offert smekingen. Hij offert Zichzelf. In de plaats, Gode zij dank, niet alleen van die elf discipelen, maar in onze plaats. In mijn plaats. Met het oog op de verzoeker en de verzoeking, de veroorzaker van de zonde wil Hij ontbinden. Wil je sterker zijn dan de duivel – hoe kan dat? Jezus bidt.
Neem deze beker van Mij weg – laat Uw wil echter geschieden. Hij krijgt het kruis van de Godverlatenheid aangereikt. Laat het aan Mij voorbijgaan.
Het is geen gelopen race, Hij zal die drinkbeker niet wel even aannemen. Zijn mens zijn – het maakt Hem bang. De angst der hel doet Hem alle troost missen. Hij kan het licht van het aangezicht van Zijn Vader niet missen.
“Hoewel Hij de Zoon was, heeft Hij gehoorzaamheid geleerd uit wat Hij heeft geleden”. Het gaat niet alleen om de drinkbeker zelf – hier wordt ook de gehoorzaamheid in beeld gebracht. Wij zijn onze onschuld kwijt. Wij zijn ongehoorzaam. Hij gaat ook mijn plaats verwerven.
Wat wij nooit zullen hoeven mee te maken – je menselijke natuur gehoorzaam te maken aan de wil van God, dat kunnen wij niet meer. Zijn zweet valt als bloed neer. De stem van het bloed die van de aarde opkomt. Het herinnert aan het bloed van Abel. Ik hoor een stem van bloed, die opklimt.
Hoeveel stemmen zijn daar niet bij gekomen? Nu klinkt een tegenstem – een verlossende stem van het bloed van het Lam. Dat reinigt van alles zonden.
Zou de Heere Jezus ongehoorzaam hebben kunnen zijn? Dat is niet aan de orde. De Heere Jezus Christus weet wat Hem te wachten staat.
Het kost zoveel kracht om de mens tot gehoorzaamheid te brengen, de straf van de ongehoorzaamheid te dragen. De menselijke natuur schiet ten ene male te kort.
Een engel verstrekt de Heere Jezus. Het is als het ware een sacrament. God schenkt Geestkracht. De Heere Jezus mag zich verstrekt weten Zijn lijdensweg te volbrengen. Hij heeft geleden, gestreden en het offer gebracht. Nu mogen we Hem zien in heerlijkheid. Verzoening en vergeving van alle zonden. Dan wordt met Pinksteren de Geest over mensenvlees uitgestort. Dat horen we en het eerste signaal dat mensen wederbaart – dat eenvoudige waar de discipelen niet toe in staat waren, dat lezen wij in Hand 1 en 2 - ze waren alleen eendrachtig volhardend in het gebed.
Gesteld in de vrijheid van het kindschap Gods. Vol van de Heilige Geest klinkt het gebed. Het klinkt opnieuw – bidt opdat u niet in verzoeking komt. Dan mogen wij weten – dat hoeven we niet in eigen kracht te doen. We schieten te kort. Maar we mogen leven uit dat volbrachte Middelaarswerk van de Heere Jezus Christus en zeggen: Hij voor mij daar ik anders in de verzoeking gevallen en gesneuveld zou zijn. Wandel maar stillekens achter Hem aan, biddend en smekend, in Zijn kracht en overwinning deelachtig zijnde. Mogen wij eenmaal ervaren wat het betekent – Vader indien het mogelijk is, deze drinkbeker... de Heere Jezus heeft de drinkbeker van de toorn van God gedronken. Daarom kan ons de drinkbeker van de verlossing aangereikt worden, om eeuwige vreugde en blijdschap te mogen genieten.