Edit|
EditReeks Samenvatting:
1. de oorsprong van het geloof
2. de werking van het geloof
3. de aard van het geloof
De rechtvaardiging van de goddeloze is de kern van de reformatie. Guido de Bres en zijn geloofsgenoten hebben daarvoor geleefd en hun leven gegeven. Genade, bloed en geloof, dat zijn 3 belangrijke woorden die hierbij vallen. Genade, de gezindheid van God dat Hij goddeloze mensen wil vrijspreken van schuld en straf. Omdat Hij dat zo graag wil.
Bloed: het verzoenden werk van Christus is de grond waardoor schuldigen voor God kunnen bestaan. Er is geloof nodig om daar deel aan te krijgen. Genade van God, het bloed van Jezus en het geloof van de mens. Het bloed van de Heere Jezus is het fundament, het geloof is het instrument.
De oorsprong van het geloof
Het geloof komt van de Heilige Geest. Hoe krijg ik deel aan het werk van Christus? Hoe kom ik eraan? Niet alleen voor anderen, maar ook voor mij? Een belangrijke vraag, die vroeger teveel benadrukt werd, en nu misschien te weinig.
Het is gevaarlijk om in een kerk te zitten waarin iedereen het heeft. Oppervlakkig optimistisch. Het is ook gevaarlijk als iedereen het mist. Dan word je oppervlakkig pessimistisch. Soms wordt de vraag naar toeëigening nooit gesteld. Anderen blijven hangen op het ”het moet je gegeven worden'. Beide is gevaarlijk.
Op de jubel vanaf het kruis “Het is volbracht!”, moet ook de jubel uit je eigen hart weerklinken. De verlossing moet niet alleen aangeboden worden, maar u moet die verlossing ook aannemen, toeëigenen.. Hoe krijg je daar dan deel aan? Door het persoonlijke geloof in de Heere Jezus en Zijn gerechtigheid. Het verzoeningswerk is een verborgenheid. Een onschuldige sterft voor een schuldenaar....daar kan ik met mijn verstand niet bij. De Heilige Geest ontsteekt in onze harten het geloof als een vlammetje, een lichtje. Van nature zijn we blind voor Zijn verzoeningswerk. Totdat de Heilige Geest je verstand en je hart gaat bijlichten. Tot Hij je wil verandert, zodat je het gaat aanvaarden en je hart gaat branden zoals de Emmaüsgangers. Hoe is het toch mogelijk dat ik zolang in de kerk heb gezeten, de Bijbel heb gelezen en er altijd overheen gelezen heb....Totdat de Heilige Geest het oprechte ware geloof aansteekt in onze harten. Dominee van Sliedrecht schreef: Gods kinderen leren twee geheimen kennen: hun eigen zonden en wat de genade van God is voor hen.
De Heilige Geest ontsteekt niet alleen Zijn licht in de harten van zondaars, maar ook in kerken. De rechtvaardige zal uit het geloof leven: die gedachte werd als een lopend vuur verspreid ten tijde van de reformatie. Als de Heilige Geest in ons het geloof ontsteekt, dan betekent dat dus ook, dat dat er van nature niet inzit. Dat wordt er van buitenaf in geïmplanteerd. Dat gebeurt soms al heel vroeg, al heel jong. Maar het zat er van nature niet in. Het moet er in gelegd worden. Dan kun je je hele leven onder een Christus-prediking zitten, maar je hebt er nooit persoonlijk deel aan gekregen. Hoe doet de Heilige Geest dat? Door het Evangelie. Daar waar de Heere Jezus gepreekt wordt, komen er mensen tot geloof. Je “ziet” de Heere Jezus in je hart, en je bent verkocht. De Heilige Geest werkt tijdens de preek wanneer Christus verhoogd wordt. Er is dus alle reden om op dat moment aanwezig te zijn!
De werking van het geloof
Christus omhelzen, Hem toeëigenen en en niets anders meer buiten Hem zoeken. Buiten Hem heb ik niks anders meer nodig. Ik heb mijn Jezus en daar heb ik genoeg aan. Niet alleen dat je toestemt, ja zo is het, een bewuste keus voor de Maranathakerk. Maar toeëigening gaat een stap verder dan toestemming. Niet alleen dè Herder, maar mijn Herder. Niet alleen vóór mij, maar ook vàn mij.
Waar denk je aan bij het woord omhelzen? Daar komt liefde in mee. Ik omhels alleen hen die ik lief heb. De Heere Jezus wordt in de prediking nabij gebracht. Ik mag Hem heel dicht tegen u aandrukken, in de hoop dat u Hem accepteert. Dat u uw handen legt om het Lam van God. Om die hals waar een snee in zit......een Lam staande als geslacht....Je voelt als het ware Zijn hart kloppen. Denk ook aan de vader van de verloren zoon. De vader komt hem tegemoet en omhelst hem, trekt hem aan zijn hart. In het Oosten kent men een beleefdheids-omarming. Maar dit gaat veel verder. Wat een teer moment. Dan krijg je deel aan Hem. Als je Hem om de hals mag vallen. Wij hebben Hem beledigd., zwaar geschonden, en desondanks is Hij de eerste die naar je toekomt. Hij roept je toe: zie hier ben ik! Dan voel je het hart van de Vader kloppen, dan wil je niet meer weg. Dat is de werking van het geloof. Alles aan Hem is gans begeerlijk. Niet alles van Hem, maar aan Hem. Het gaat niet om wat Hij geeft, maar om Hem zelf. Een zwarte bruid en een hemelse Bruidegom trouwen met elkaar in gemeenschap van goederen. Hij deelt alles met Zijn vrouw.
Het is of of. Of je vindt in Hem alles, of je vindt in Hem niets, wat het is niet én én. Dat zou godslastering zijn. Heb je naast Christus nog iets anders nodig? Dan beledig je Hem. Alsof er in Hem gebrek of tekort is. Je moet eerst dit of eerst dat....dat is een dolkstoot in het hart van het Evangelie. Geloof is niet bijdragen, maar bijvallen. Geloven moet je doen, was eens de slogan van de EO. Een slechtere hadden ze niet kunnen kiezen, want geloof is nu juist niet “doen”. Misschien kun je niks vertellen, geen verhaal, maar je houdt zoveel van de Heere Jezus. Is dat niet genoeg? Geloven is eigenlijk alleen maar je hand op Jezus leggen en amen zeggen op Zijn offer. We denken vaak dat geloof een goed werk is. Ik vind het zo moeilijk om te geloven, dominee. Maar geloven is geen prestatie, geen kunnen, maar rusten op Hem. Ontvangen. Het laten doen door een Ander. Ophouden met werken. Soms denken mensen dat het een beklimmen is van een vrome berg. Maar geloven is juist dat je je door een Ander de berg op laat dragen. In het Hebreeuwse woord geloven zit “aman”, daarin zit iets van de vastheid van de sterke arm van een ouder die zijn kind in zijn hulpeloosheid draagt. Soms zegt iemand: is mijn geloof wel groot genoeg om belijdenis te doen? Maar als jij wacht tot je geloof groot genoeg is, ben je nooit tevreden. Het kan altijd meer en beter. Maar het is niet de bedoeling dat jij tevreden wordt met de grootte van jouw geloof, maar dat je tevreden bent met het lam van God. Ik heb genoeg aan Hem en krijg nooit genoeg van Hem. Luther zegt: het geloof is als een ring met een diamant. De diamant is Christus. Het gaat niet om de ring maar om de diamant.
De aard van het geloof
Het is niet het geloof zelf waar het om draait. Dat is slechts een instrument, een middel. Niet meer en niet minder. Het geloof is als een portemonnee. Het gaat niet om de portemonnee, maar om de inhoud. De inhoud maakt rijk. Dominee, ik heb zoveel aan mijn geloof......eigenlijk is dat niet correct. Het zegt niks. De vraag is in Wie je gelooft. Gij lieden gelooft in God; gelooft ook in Mij, zegt de Heere Jezus. Het geloof is als het oog, waarmee de Israëlieten die gebeten waren door de slang in de woestijn keken naar de koperen slang. Het gaat niet om het oog, maar om waar het op ziet. Als een vinger die het kleed van Christus aanraakt. Het gaat niet om de vinger en hoe die er uit ziet, maar om Hem. De Heere Jezus is als een sterke toren, waar ik naar toe ren om veiligheid te vinden. Het geloof kun je vergelijken met een navelstreng, die een kind verbindt aan zijn moeder. Je bent aan elkaar gelinkt. Door de navelstreng gaan de voedingsstoffen naar het kind en de afvalstoffen naar de moeder. Gezegende ruil!
Het geloof is maar een middel. Als laatste noem ik het beeld van de hand. De hand van de bedelaar, die opgehouden wordt naar een gevende God. En Hij legt er de allerrijkste gave in die ooit gegeven is, namelijk Zijn eigen Zoon. Ik praat niet over mijn handen, maar over de Gever. Vol verwondering kijk ik naar die gave. Ik roem niet in die handen die hebben aangepakt, maar alleen in de Gever. Die mij zo rijk gemaakt heeft in Hem.
Gelooft u in de Heere Jezus? Heeft u heel persoonlijk uw vertrouwen gesteld in de Heere Jezus voor uw eeuwig heil en voor elke dag? Hij staat voor u en Hij roept u. Hij staat met Zijn armen uitgespreid en roept u. Laat u zich zaligen? Valt u in Zijn armen? Dan vangt Hij u op. Als een arme zwerver eten, kleding en onderdak aangeboden krijgt, dit weigert en later dood neervalt; bij wie ligt dan de schuld? Zo is het ook als u verloren gaat onder een prediking waarbij Christus zo dichtbij uw hart gelegd wordt. Als u gelooft dan is er die navelstreng van het geloof. Totdat geloven over gaat in loven. Geloofd zij God met diepst ontzag.
