Edit|
EditReeks Samenvatting:
Het is de laatste zondag voor Hemelvaartsdag en scheiden doet leiden. "Partir c'est mourir un peu" (afscheid nemen is een beetje sterven). Zo moeten de discipelen afscheid nemen van hun Heere. Hij heeft ze er grondig op voorbereid. Waar gaat gij heen, Heere? had Petrus gevraagd. Jullie zullen Mij hierna volgen. Daar worden ze erg bedroefd van. Liefde kan elkaar niet missen. Het gaat menens worden nu.
Uw hart worde niet ontroerd, dat is hier: beroerd, aangeraakt, onstuimig, onrustig. Hevig verontrust. Je krijgt rust als je Jezus leert kennen in je leven. Niet zomaar over Hem hoort of leest, maar echt ontmoet, met Hem omgaat. Zoals Augustinus een stem hoorde, "neem en lees" en hij las in de Romeinenbrief: leg af de zonde en doet aan de Heere Jezus. Hebben wij zo ook gebroken met het oude?
Krijg je dan een rustig *leven*? De ervaring van Christenen en de Schrift leert wel anders. We zouden wel willen maar het gaat niet. Er zijn nogal wat onstuimige golven en baren in de psalmen bijv. Of ook de onrust in het boek Openbaring. Uw hart worde niet ontroerd. Het zou anders gaan dan ze dachten of verwachtten. Net tot bekering gekomen heb je een idylle voor ogen, je gaat het paradijs in. Maar zo gaat het niet.
Jullie geloven toch in God, zegt Jezus. Dat is goed, maar geloof nu ook in Mij. Een `nevenschikking`. Daar is Hij de zoon van God voor, omdat te durven doen. Petrus had gezegd: Gij zijt de Christus, de zoon van de levende God. De discipelen zullen daar in ingestemd hebben. Maar nu het volgen van de meester in Zijn lijden en sterven en opstanding. Dan vallen ze af. Ik ken Hem niet. Het verschil tussen Petrus en Judas is genade. Gelooft ook in mij, zo heet het tegen alle 12.
Hoeft het voor ons eigenlijk allemaal nog wel als het echt moeilijk wordt? Zo moeilijk en onbegrijpelijk. `Wat heb ik er eigenlijk aan?` Wie gelooft in God en het evangelie van Jezus Christus die moet het kruis erbij nemen, en dat `moet` wordt `mag`, dat is het volgende hoofdstuk.
Als we zeggen: Moet dat zo, kan het niet anders? - ons oude leven wordt met Christus gekruisigd en dat willen we van nature nooit. Als God ons dan niet genadig was zullen we blijken een Judas te wezen. We lopen hard weg van het kruis.
Dit is de weg van het woord. Aan het tere leven van de prille verwondering komt een eind door het ruwhouten kruis. Wees daar dan niet al te erg van onderste boven als dat gebeurt, jonge mensen. Uw hart wordt niet ontroerd als het onstuimige meer van Galilea. Nu moet je verder door het geloof in Mij. We hebben er graag iets bij. Beleg op de boterham. In dat geloof houden we Christus vast, ook als we niets `voelen`, omdat Christus ons vast houdt. En dan blijkt de genade genoeg te zijn.
In de grootste smarten blijven onze harten in de Heere gerust. Kijk niet naar het hier en nu, maar kijk door de verrekijker: In het huis van Mijn Vader zijn vele woningen. Daar ga ik heen om je plaats te bereiden. Als je door die verrekijker kijkt, zie je niets om je heen. Vele woningen, zoals de vele kamers in de tempel waar de priesters woonden. We gaan graag naar de hemel maar volg de lijn van de Bijbel, door neergang en diepgang naar de opgang.
Abraham gaat op weg door geloof en heeft rust als hij komt in het land van de belofte. Waar God woont, in het Heilige der Heilige, en vlak daarnaast zijn vele woningen.
"Rust elders". Je woont hier in een onbewoonbaar verklaarde woning. We moeten nodig verhuizen. Al een afspraak gemaakt met de Verhuizer? Moet je op tijd doen. Daarom heb ik een thuiskomen bij God, om Jezus wil.
Deze wereld is met al zijn hectiek zo leeg als 't maar kan. Gaat u graag naar huis? Of blijft u graag nog een poosje hier? Het is maar waar je leven ligt. Als je Jezus mist, ga je verlangen naar het Vaderhuis. Dan zal Jezus nogmaals zeggen in de hemel: het is volbracht, het plaats bereiden. Dan komt Hij terug. Dan is Zijn middelaarswerk ten einde.
Het gaat er om of het voor ons het echt Hemelvaart moet worden. Goed weer graag en waar gaan we naar toe? Maar zie je uit naar je eigen Hemelvaart? Als Jezus klaar is je plaats te bereiden? Vrede in je hart, los gemaakt van hier en nu, moet nodig naar Huis. Het evangelie is ons zeer welkom, God helpt in nood, maar verlang je naar gemeenschap met Hem, naar het volmaakte leven met God? Jezus moet in de hemel het verzoende leven in dragen, ook voor mij persoonlijk. En als de plek is bereid, ben je welkom.
En de wederkomst ten laatste. Alles komt tot zijn bestemming, Israël en de volken, God zal alles zijn in allen, de definitieve rust.
Bent u blij met Hemelvaart? Leef uit het leven van de hoop en het uitzien, wanneer komt die dag? Het leven hier getekend door Zijn aanwezigheid en afwezigheid. Dat zit hem in de Hemelvaart. Waar Ik ben, aldaar zal Mijn dienaar zijn. Kostelijk, zonder enige reductie. En daarom neemt Hij afscheid in ons leven, om terug te kunnen komen. Maar wel anders.
