Edit|
EditReeks Samenvatting:
Het gaat goed met de kerk. `Dominee vergist u zich niet?` Van onze kant gezien hebben we veel zorgen, ja. Maar van Gods kant kunt we dat wel uitroepen, want de kerk heeft toekomst. Eén heilige algemene christelijke kerk. Bent u daar lid van? Hebt u het verlangen om God eindeloos te aanbidden?
Johannes is verwonderd. In de eenzame opsluiting van Patmos. Wat blijft er van de kerk nog over? De Heere zorgt ervoor dat niet één van Zijn kinderen verloren kan gaan. Een ontelbare schare ziet Johannes. Niet karig zijn met de dingen van God. De Heere Jezus spreekt van een kleine kudde, ten opzichte van hun omgeving, zoals de 10 duizenden in de Kuip, waar ik langs kom. De poort is eng, het is waar, maar groot genoeg om de grootste zondaar door te laten. Die schare is door God geteld. Wij moeten ons tellen maar eens opgeven. Strijd om in te gaan! Daar heb je je handjes aan vol… Want wat heb ik als er een grote schare is en ik ben er zelf niet bij? Ook al zou er maar één zijn verkoren, zou ik toch streven om die te zijn, uit verlangen om de Heere te aanbidden. De Heere verdient het. Het is een wonder dat je wakker mag worden.
Zij die tot de kerk van Christus behoren zijn uit de wereld geroepen, niet meer wereldgelijkvormig. Filistijnen, Thyriër, Moor, overal weekt God mensen los uit hun goddeloosheid. Zending moet overal gedaan worden. God voegt samen wat één is.
De verlosten staan rond de troon; ze genieten van de heerlijkheid van God. Iets heerlijkers is er niet. De schare is gewillig en gehoorzaam. Ze staan met lange kleden. Overdag werden de klederen opgeschort, deze lange kleden wijzen op rust. De echte rust is hierboven. Vermoeidheid en beladenheid is voorbij. Wit is de kleur van de vreugde. Christus en de Zijnen blijven bij elkaar, een witte bruidsjapon geeft die vreugde ook aan. Hoe is het mogelijk dat ik voor God kan verschijnen, ik doe niet alleen zonde, ik ben zonde. Onheilig en onrein staan we voor God. Een feest/bruidskleed dragen ze boven. Ook voor ons onmisbaar. Op een bruiloft is iedereen toch mooi uitgedost. Hoe zijn ze er aan gekomen: ze hebben hun kleren gewassen in het bloed van het Lam. Het is nog te verkrijgen, niet te koop. U mag uw vuile kleding brengen bij God. Vraag het Hem: was mij van ongerechtigheden. Hij neemt mijn zonden en geeft Zijn gerechtigheid ervoor terug.
Ze staan met palmtakken, dat wijst op het loofhuttenfeest. Het werd ook in Kanaän gevierd: ons zwerven is voorbij, en het was een oogstfeest. Daar kwam veel bij kijken in Israël, en een vreugdevol gebeuren. Ze prijzen God, voor de verdrukking die ze hebben achter gelaten. Ze komen uit de grote verdrukking. Niet alleen martelaren maar alle verdrukking die de kerk heeft ondergaan. Verdrukking is niet vreemd als u met Christus leeft.
In de hemel bij God is geen wanklank meer. God krijgt éénparig de hoogste eer. Een jubel en aanbidding. Ze stellen zich zelf niet in het centrum. Mag u ook roemen in onverdiende genade? Heeft u er ook zin in gekregen? Om bij die ene kerk van Christus te zijn met allen die Hem liefhebben, en dat ben als je door geloof en bekering Zijn onderdaan geworden bent. Niemand zal u dan tegen houden. Mijn God, U zal ik eeuwig loven!