Edit|
EditReeks Samenvatting:
Ze waren dwars door de verkondiging heen van Jezus gaan houden. Gedoopt en verzegeld met de Heilige Geest, de mensen aan wie Paulus dit schrijft, de gemeente van Efeze. De stad Efeze stond bekend om haar Diana-tempel en om haar grote theater. Maar voor deze mensen lag hun heil niet meer in de Diana-tempel maar in Jezus Christus. Geborgen in God; hoe rijk ben je dan wel niet?! Paulus schrijft hen een brief om hen toe te rusten voor het gewone leven van elke dag. Het was immers voor hen een hele overgang. Niet slechts een verhuizing, maar alles verandert dan. Je moet dan ook leren wat daar allemaal bij hoort, bij dat dienen van Jezus. Onze tekst is ook zo'n praktische raadgeving. Een soort samenvatting van al die raadgevingen die in H4 beginnen en een soort bruggetje naar wat komt.
Die Diana-tempel heeft alles te maken met wijn. Alcohol werd niet alleen gedoogd maar zelfs gestimuleerd, omdat het geestverruimend werkte. Bij de grote feesten ter ere van Diana vloeide de alcohol rijk. Die alcohol had dus alles te maken met het oude leven, waar ze van verlost waren. Soms ervaar je de zuigkracht van lichamelijk, dan ervaar je heel letterlijk: het vlees is zwak. Die aantrekkingskracht van het oude leven is vaak nog steeds aanwezig.
Ik kan nu een hele verhandeling gaan houden over alcohol en de Bijbel en alles wat er over gezegd wordt. Geniet, maar drink met mate; dan heb ik er alles ongeveer over gezegd. Bij de feesten voor Diana was het gebruik van drank en sex vaak seksueel geladen. Sperma als regen van Baäl bijvoorbeeld. Het was een soort religie en in dat verband moet u die aansporingen zien. Misschien denkt u: daar heb ik dan niks mee te maken, ik doe dat niet. Maar die tweede zin, daar kunt u zich ook niet zomaar van losmaken. Maar ook wat betreft die eerste zin:
waar geven wij ons dan aan over? Misschien een keurig net, maar wel heel leeg, christelijk leventje. Een keurige burger die nog eens wat doet voor een ander, maar intussen gaat voor zichzelf. Die hele lege geest die er hangt, ook in de kerk. Het kan zelfs een soort refo-leegte zijn. Wel zwaar, maar net zo goed leeg.
Je mag best blij zijn dat het ons in veel materiële opzichten beter gaat dan onze voorouders. Als je ziet hoe mensen vroeger leefden...Maar hebben we het dan ook echt beter? Iemand schreef eens: Wij leven uit een fijne of grove vorm vanuit de ethiek van het genot, maar niet vanuit de ethiek van God. Dat lege leventje waar je van verlost bent, geef je daar nou niet aan over, ook niet op een keurige manier. Word vervuld met de Geest; dat is gebiedende wijs. Geen wens: och, mochten we nog maar eens vervuld worden. Maar een voortdurende opdracht tot vervulling met de Geest.
In hoofdstuk 1 wordt gesproken over de verzegeling met de Heilige Geest van de belofte. Maar als ze nu verzegeld zijn met de Geest, waarom moeten ze dan vervuld worden? Is dat niet dubbel? Als je zo denkt, denk je vooral kwantitatief. Maar de Geest is niet alleen een kracht maar ook een Persoon. Het gaat hier om een kwalitatief begrip. Dat die Geest die je hart vernieuwt heeft, je dan ook daadwerkelijk zal beheersen. Dat gaat niet buiten jezelf om. Het werk van Christus is wel volledig buiten ons om gegaan; de Heere Jezus heeft dat zonder ons gedaan. Maar het werk van de Heilige Geest gaat niet buiten onszelf om. Daarom schrijft Paulus: laat je nu ook voortdurend met die Geest vervullen. Geef je nou ook over aan die Geest. Gaat het dan om een soort geestelijke extase, net als bij wijn?
Het gaat er vooral om: laat die Geest van God je gids zijn; geef je aan Hem over, telkens opnieuw dat Hij het voor het zeggen heeft. Gehoorzaam die Geest, elke dag opnieuw. Dit wordt gezegd tegen de gemeente! Dat we ons als gemeente elke dag laten leiden door de Geest van God, en niet door ons eigen lege leventje. Hou je van de Heere Jezus? Dan ben je gedoopt en verzegeld met de Heilige Geest. Bij je doop heb je Hem al in de belofte ontvangen, dus aan die Geest zal het niet liggen.
De christenen uit Efeze hadden echt een eertijds. Voor sommigen van u geldt dat misschien ook, maar voor velen van u niet, die zijn misschien christelijke opgevoed en hebben niet zo'n duidelijk eertijds. Maar we weten toch wel of we gaandeweg van de Heere Jezus zijn gaan houden? Dan is de Heilige Geest in je leven gekomen. En dan geldt voor u ook: ga niet op in de wereld van de leegte, maar laat je leiden door de Geest van God. Dat is geen onmogelijke opdracht. Want die Geest is er in een overvloedige mate. Er is een volheid van de Geest! Dat is ook niet heel ver weg of zo. Die Geest die woont toch in de gemeente? Dan moeten we onszelf de schuld geven als Hij er niet is. Dan willen we liever een druppel dan een vol glas.
Hoe ziet dat er dan uit? Heeft dat dan inderdaad iets van die extase? Soms wel. De Geest brengt ook blijdschap mee. Daar zijn wij misschien wel eens een beetje te bang voor geworden. Dat snap je wel vanuit de geestelijke fronten in onze traditie. We leven natuurlijk ook in een emotiecultuur en dan worden we voorzichtig. Maar dat betekent natuurlijk niet dat het er niet is. Huppelen van zielevreugd....daar zit iets van de overmacht van God in. Daar zit echt iets van extase in. Tegelijk is de Geest heel nuchter, het tegenovergestelde van dronken in wijn. Hij schakelt je verstand niet uit, maar in. De Geest is ook trouw, dus niet alleen maar emotioneel. Het verschilt ook per gemeente wat nodig is om te zeggen. Als je nou nog nooit vol van God geweest bent....dan ontbreekt er iets. Paulus was opgetrokken in de derde hemel....Wordt vervuld met de Heilige Geest , sprekende, zingende, elkaar onderdanig zijnde....al die deelwoorden hebben te maken met relaties en hebben hun bron in de Geest. Dat is dus niet hyper-idividueel. Die vervulling met de Geest doet je onder elkaar spreken met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen. Het gaat erom dat je met elkaar God groot maakt, en elkaar opbouwt in het geloof, maar daarin ook weer op God gericht bent, zingende de Heere met aangenaamheid in uw hart. (Statenvertaling).
Sprekende onder elkaar......blijkt daar niet vaak juist de verschraling? Daar blijkt vaak uit dat we niet vervuld zijn met de Geest...Dat heeft ook iets te maken met samen zingen....niet zomaar eens een versje tussendoor....Met dat je het uitoefent, oefen je het ook in. De vervulling met de Heilige Geest geeft je dan ook een dankbaarder leven. Niet dat eindeloze gezeur, gemopper...Waarom is bij ons het glas vaak eerder halfleeg dan halfvol? Dat gaat over de hele gewone dingen van het dagelijkse leven. De Geest leidt je via en met Jezus altijd terug naar God, naar de Vader zelf. Dat heeft ook te maken met de aanbidding van God, en ook met levenshouding, Elkaar onderdanig zijnde. Een houding van dienstbaarheid en van verdraagzaamheid. Dat is vaak een gevoelig punt. Word vervuld met de Heilige Geest.....nu er een volheid is. Geef wat gij beveelt en beveel dan wat Gij wilt.....Ik beveel dat gij vervuld wordt met Mijn Geest en daartoe heb ik Mijn volheid gezonden..en die Geest maakt je rijk. Niks zo rijk en niks zo vrij als slaaf te zijn van Koning Jezus!