Edit|
EditReeks Samenvatting:
Mensen zijn veel op weg. Niet altijd kun je zien waar ze nu naartoe gaan. Sommige hebben een enkele reis. Een nieuw bestaan opbouwen, met een Green Card dat je in de VS kunt gaan werken, als toegangsbewijs. Je moet uitgenodigd zijn, als Abram.
God heeft hem geroepen. Een volk gaat de Heere apart zetten. Daar zal de Messias uit voort komen. Hij vormt het zelf. Hij zet niet een volk dat er al is, apart, maar schept een nieuw volk. Wat had Abram voor bijzonders te bieden? Niets. De mensen na de zondvloed waren niet beter dan ervoor. Al waren ze geschrokken. Geslachten later ebde de aandacht voor de Heere weg.
Na Babel konden ze elkaar wel missen, maar ze zochten allemaal hun heil bij afgoden. Het lijkt dood te lopen – niemand keek naar de Messias uit. Maar nu komt het keerpunt. God laat Zich niet buitensluiten. Hij vervult Zijn woord, ook al vergeten de mensen Hem.
Uit genade zoekt God Abram op. Denk eens in, wij zouden zeggen: als niemand om mij verlegen zit, dan zoeken ze het verder maar uit ook. Ik heb genoeg gewaarschuwd, het is over en uit.
God zoekt mensen, die niet naar Hem vragen. In de duisternis riep God. Er zij Licht. Zo in het leven van Abram. Geloof komt van boven, maar niet uit de lucht vallen. God sprak Abram aan.
Soms een leven lang, van je jeugd af. Maar het kan ook anders; dat je van God niets wist. Dat je zomaar werd stil gezet en het Woord heb gehoord. Het gaat altijd van God uit. Volg Mij, wie in Mij gelooft heeft het eeuwige leven. In onze tijd gaat het duidelijker dan in bij Abram. 'Hoorde je maar een stem uit de hemel..' Mensen zitten hun hele leven te wachten op dat ene moment. Als je denkt dat je het dan pas zeker weet, ga je voorbij aan al die keren dat God naar je toe komt. God wil zo vaak tot ons spreken. Om heen te wijzen naar Jezus Christus de redder van zondaren. Ik zal het je laten zien in de doop en het Avondmaal. Een streep onder Mijn belofte.
Abram moest dit allemaal missen. Ur was een centrum van macht en cultuur en afgoderij. De namen Abram, Sarai houden verband met de maan-godsdienst. Hun weg ging langs allerlei maan-heiligdommen. Zo is hij beeld van hoe een bekering en roeping kan zijn: laat je achtergrond los.
God roept telkens als het woord opengaat. Geef Mij je hart. Heb je die stem gevolgd?
Je leeft van jezelf in het donker. Je beste werken met zonde bevlekt. Als het licht van Gods woord gaat schijnen in je leven, merk je hoe donker het is in je hart, dat je precies de andere kant op wilt.
Abram werd geroepen. Verkiezing. Tot geloof gekomen omdat God het in mijn hart heeft gelegd, misschien aan de hand van mijn moeder. John Newton dichtte Amazing Grace. Ik was dood en blind, maar nu kan ik zien.
'Als ik nu maar wist dat God mij lief heeft.' Abram kreeg daar geen bericht van – hij werd geroepen tot de dienst van de Heere. Volg Mij. Uit Hem leven, het gaat je leven raken, je denken, je doen. Je leven en zaligheid, ligt in Christus vast en daar zit niets van ons bij. Gehoorzaamheid vraagt God.
Daar moet je keuzes voor maken. Abram was gehoorzaam. Is het dan zo simpel? Eigenlijk wel. Alles wat je erbij doet, maakt het minder. Geloven is niet meer los kunnen komen van dat woord van God. Je kunt niet meer blijven zitten. Het kan gebeuren in een crisis. Hij is ervoor mij. Hij vernieuwt je leven, je kunt het niet verklaren allemaal. Mijn genade is voor u en jou genoeg. Daar kun je het mee doen. Dan wordt je hart vernieuwd en je gaat gehoorzamen.
Abram hoorde voortdurend die stem. “Ga op weg”. Hij kon niet anders meer. Zo neemt God ons mee. Hij maakt ons los. Dat kan met een grote macht gaan of heel geleidelijk. Stil aan tot er een moment komt, dat je de liefde van Christus niet meer kunt weerstaan. En je doet belijdenis en vraagt om genade die door breekt: die genade is ook voor mij..
Abram ging niet fluitend zijn weg, maar hij moest van genade leven. Van altaar naar altaar. Abram liet alles achter, zijn land, familie, vaderhuis. Zo ging hij op weg, hij gaf al zijn zekerheden op. Ook wat zijn veiligheid betreft, buiten zijn stam. Daar gaat hij, weg uit de geborgenheid, de woestijn in, een onbekende toekomst tegemoet. Man, waar begin je aan! Wat is er met jou gebeurd - ben je vroom geworden? Je maakt andere keuzes dan voorheen. Je zou die ander mee willen nemen.
Abram heeft het goede spoor gevonden. Ik waag het met Hem. Hij liet de afgoden achter in Ur en Haran. Ur had een geweldige cultuur – irrigatiewerken. Hij moest naar een onbekend land. Zo zijn er vandaag mensen, die alles opgeven om Jezus te volgen. Het woord was hen te sterk geworden. Kennen wij daar ook iets van? Christus vraagt ook gehoorzaamheid.
Op weg naar Gods toekomst. Niet alleen negatief. Leven naar Zijn wil, met toekomst. Het huis van de Vader. Wij raken de weg zo snel kwijt. We vergeten waar onze toekomst ligt. De waan van de dag. Op weg naar de buitenste duisternis. Bekeer je, zegt God. Dan heb je een eeuwige toekomst. Geniet dan van wat God geeft. Maar je weet: het beste komt nog. De heerlijkheid die wacht. Abram kreeg niets zwart op wit. Hij kreeg alleen een graf. In Ur hield je alles in handen. Hij gaat naar Kanaän. Melk en honing als uit 40 jaar in de woestijn komt, maar vergeleken met Ur is het karig, voor je het weet midden in een hongersnood.
Tot een erfdeel – een bezit voor zijn nageslacht, hij had geen kinderen. Geen kind, geen land en geen bescherming, maar een God in de hemel die hem alles beloofde.
Abram ging op weg, vertrouwde God op Zijn woord. Waar ga je heen? Naar het land dat God me geven zal. God zal mijn Leidsman zijn.
Hoe meer Abraham op God leerde vertrouwen, des te afhankelijker werd Hij.
En in Jezus zijn al Mijn beloften Ja en Amen. De erfenis wacht: het eeuwige leven voor allen die de verschijning van Jezus Christus hebben liefgehad. De prijs is betaald op Golgotha. Hij staat garant. Deelt u er ook in?
Roeping en belofte en toekomst.