1. bemoediging voor Jozua
2. fundering in Christus
3. toetsing van onszelf
1. Zou de tempel wel afkomen? Deze vraag speelde bij de ballingen ten tijde van Zacharia. In het 4e nachtgezicht gaat God deze vraag beantwoorden. Jozua werd omgekleed; de vuile kleren, teken van de onreinheid, moesten weg. Terwijl de duivel hem aanklaagde, met op zich ware dingen, om de dienst der verzoening onmogelijk te maken, ging God door. Er moest zelfs communicatie komen tussen Jozua op aarde en de engelen in de hemel.
Ik zal u geven wandelingen onder de wezens die hier staan, onder engelen zelfs, staat er. Hij zit de vergadering van priesters voor. Want ziet, vers 8 de aankondiging van de Messias. Er wordt zelfs gezegd dat ze een wonderteken zijn. Omdat ze als brandhouten uit het vuur gehaald zijn van de ballingschap. Jesaja zegt: het rijsje uit de afgehouwen tronk van Isaï zal komen. Profetisch uitzicht, profetisch perspectief. Er wordt gesproken over de steen. De sluitsteen, u moet maar denken aan de gevelsteen. De laatste steen in de gevel.
Op die ene steen zullen zeven ogen zijn, staat er. God gaat op die ene steen zeven ogen graveren. Hij doet dat zelf. Hij staat in voor Zijn eigen werk in Jeruzalem. Er is een verband met Zach 4: 10, de ogen van de Heere die de ganse aarde doorlopen. Zeven ogen is het getal van de goddelijke volheid. God ziet toe op het heilige huis. Zacharia mag in dit heilige nachtgezicht zien dat de tempel onder het toezicht, de bescherming staat van Jaweh, onder de trouw van de Heere. Het werk zal toch doorgaan, de dienst der verzoening zal worden hersteld daar in Jeruzalem. Een heerlijke bemoediging. De goddelijke ogen rusten op het tempelgebouw. Ondanks alle pogingen van de duivel zal de tempel toch klaar komen. In de vervulling van profetieën zitten verschillende lagen. De spruit zal komen, ook al duurde dat nog zo'n 500 jaar. Hij ziet de nabije toekomst en de verre toekomst in één beeld samenvloeien. Het valt in verschillende tijdsperioden uiteen in de vervulling van de profetie.
2. Ten diepste ziet de steen ook op de Heere Jezus zelf. Dat lezen we in Efeze 2. Jezus als de uiterste hoeksteen. Hij is het begin en het einde. Het begin: het fundament en het einde: de sluitsteen. Zo heeft de kerk een geweldig fundament. Ik leg in Sion een uiterste hoeksteen; die in Hem gelooft zal niet worden beschaamd. Deze steen hebben de bouwlieden dus weggegooid, afgekeurd. Maar de Heere heeft Jezus zelf uitgekozen als een hoeksteen onder het gebouw van Zijn gemeente. Het is wonderlijk in onze ogen. Op die ene steen rust de volle Godheid, de zeven ogen van God rusten op Hem. De heilige Geest is ten volle in Hem. En deze steen is op Golgotha door de mensen verworpen. Maar deze steen is kostbaar in Gods ogen. Het lukt de duivel soms wel om met demonische krachten de muren weg te breken, zoals door christenvervolging. Maar het fundament kan niet afgebroken worden, Hij is de vaste rots; het enige fundament onder het gebouw van Gods gemeente. Dit gebouw zal afkomen; daar staat Hij zelf garant voor.
3. Bent u een levende steen van dat gebouw? Een levende steen rust op de hoeksteen, de Heere Jezus. Veel mensen willen wel wat horen over Jezus, als één van de vele wegen. Maar als je zegt dat Jezus de enige weg is, dan wordt het moeilijk. Want alles komt aan Hem toe. Hij is immers de Kurios. Hij heeft het voor het zeggen op alle terreinen in ons leven. Als je bepaalde terreinen buiten Zijn heerschappij wilt houden, sommige dingen met Hem wilt doen en sommige dingen zonder Hem, dan struikel je eigenlijk over de Heere Jezus heen. Ook mensen uit de kerk kunnen zich ergeren aan de Heere Jezus. En toch: wat rijk als je Hem in alle dingen nodig hebt.
Toen Paulus werd stilgezet op de weg naar Damascus, vroeg hij: Heere wat wilt U dat ik doen zal. De toetssteen die voor Jozua werd gezien in het vierde nachtgezicht wijst op de Heere Jezus. Op die ene steen zullen zeven ogen zijn. Als we de lijn van het Nieuwe Testament doortrekken, dan zien die ogen op de Heilige Geest. Het huis van God zal afkomen. Ook de Nieuw Testamentische kerk. De kerk van Christus draagt ook zijn smaadheid en ligt voortdurend onder het helse vuur. Toch is het waar: de zeven ogen van de Heere Jezus rusten op de gemeente. De persoonlijke vraag is wel: zijn wij levende stenen? Rusten wij op deze door God gelegde steen of rusten wij op eigen fundamenten?
Dat kan een fundament zijn van een keurig godsdienstig leven. Dat lijkt heel wat, maar intussen maak je je fundament ervan. En als de stormen opsteken, bijvoorbeeld van een ernstige ziekte? Dan spoelen alle eigen fundamenten onder je levenshuis vandaan. Kom dan tot de levende steen,kom tot Jezus! Zo vuil als je bent, zo onrein als je bent. U bent welkom bij de Heere Jezus Christus. U kunt met al uw zonden bij Hem terecht. Als je een levende steen bent, metselt God je in op de plek die Hij voor je heeft. Iedereen heeft weer andere talenten, en ieder wordt gebruikt op de plaats die Hij toebedacht heeft in het geestelijke huis van de gemeente. Rustend op die ene steen, waarin 7 ogen ingegraveerd staan, want de volheid van God, van de Heilige Geest rusten op dit huis. Ingemetseld worden is een pijnlijk proces. De stenen moesten immers afgehakt en bijgeschaafd worden om ingemetseld te kunnen worden. Pijnlijk en heerlijk. Het doet wel pijn, maar het het redt ons wel van de eeuwige dood. Om de kwaal van de zonde er uit te snijden. De Geest pakt ons zondige vlees aan, om ons rijp te maken om ingemetseld te worden in dat levende gebouw, rustend op Christus. Wat zal de hogepriester blij geweest zijn toen Zacharias vertelde wat hij had mogen zien in dat nachtgezicht. De tempelbouw zou dus toch doorgaan.
Dit mag ons ook bemoedigen vanavond. De Heere staat garant voor Zijn kerk. Op die ene steen zullen zeven ogen wezen. Ruim 500 jaar na dit nachtgezicht legt God de hoeksteen neer, met de komst van de Spruit, de Heere Jezus.
Op die stenen valt heel wat aan te merken. Maar op die ene steen Christus, valt niets aan te merken. Mensen kunnen veel aan te merken hebben op christenen, maar niet op Christus. Jezus, het fundament van de kerk, dat krijgt de duivel nooit weg. Het huis van God is vandaag weer hoger geworden. De stenen worden ingemetseld, het plan staat vast, het gebouw komt af.
Vers 9 is eigenlijk een kernvers: Ik zal de ongerechtigheid van dit land op 1 dag wegnemen. Dat was in het Oude Testament de grote Verzoendag; maar Nieuwtestamentisch is dat Goede Vrijdag. De steen ligt er en het is wonderlijk in onze ogen. Rust op deze ene hoeksteen, gemeente. Lof zij de hemelse Architect!