Edit|
EditReeks Samenvatting:
Het leven voltrekt zich onder een gesloten hemel. Men gelooft niet meer in God of een hemel. Dan wordt het benauwd: een laag plafond. Geen hemelse ventilatie meer. De situatie in ons land, Europa en ook in de kerk, lijkt het wel. De ongelofelijke tragiek van de laatste weken. Maar onze Heere Jezus Christus is naar de hemel gevaren, alle barrières van dood en graf zijn weg. Dat heilsfeit kan niet ongedaan worden gemaakt. Niet in Nederland, niet in de kerk; de weg naar de hemel is gebaand.
Op ons komt de vraag af: leven wij ook hemelwaarts. Trekt ons hart naar de hemel? *Is* Hij ons leven, en is Hij het ventilatiekanaal waardoor we ademen?
Leven we hemelwaarts of schouwen we naar beneden, en kleven we misschien zo aan het aardse. Trekt ons hart erheen omdat Jezus daar is? De liefde zoekt de plaats waar Jezus is. Een lied der liefde staat er in Psalm 45. Het hooglied van de liefde in de Psalmen. Calvijn meen dat het hier met de bruiloft van Salomo om Christus gaat
Gij zijt veel schoner dan de mensen kinderen, ziet de psalmist in de koning van de Psalm. God heeft U gezegend in eeuwigheid. Dat duidt uiteraard op de verhoogde Christus. Meer dan een koninkrijk hier en nu. Het heil van deze koning is weer *goed* zoals de schepping goed was. Weer volmaakt. Het herstelde beeld van God door de verzoening heen, Golgotha en Pasen. Dat heeft de Middelaar Zijn leven gekost. Naar boven gedragen met Hemelvaart. Het paradijs hersteld in verdiepte zin. We zullen in onze schoonheid pralen in de afglans van Hem en nu in principe. Wij zijn `medegezet in de hemel` zegt Paulus, uit genade en door het geloof bent u nu al in de hemel. En dus een hemelwaarts leven! Christus is in de hemel zonder enige onvolmaaktheid. Zoals Hij zo ook wij, dat is de toekomst van de kerk.
Leven in hemels perspectief, wat je hier ook benauwd en wat je ook pijn doet. Het gaat de goede kant uit, want Hij ging de goede kant op. De zaligheid van Zijn kerk is verankerd, boven.
Meer dan gewoon is Hij: de Verlosser-koning. Als je Hem ziet, zie je Zijn hart. De schoonheid van God zelf. Maar die schoonheid zien we alleen in de genade. Het verstand kan het niet bevatten. Het Hebreeuws heeft 'schoon' twee keer staan.
Omhoog de harten, laat je niet vasthouden door zonden of wat ook. Omhoog waar Christus is. Waar Ik ben, aldaar zal ook Mijn dienaar zien. Een ondoorgrondelijk wonder.
Schoonheidsidealen in deze wereld gaan heel vaak gepaard met de zonde. Geen geest maar vlees, los van God gemaakt. Daar word je ongelukkig van en niet gelukkig. En dan staat daar: gij zijt veel schoner dan de mensenkinderen. Veel beminnelijker en liefelijker, zelfs dan je man/vrouw, zelfs je kinderen, is Jezus Christus.
Zit er beweging in het hemelvaartsleven? Als de vaart er uit is, beginnen we ons zelf mooier te vinden. We verliezen Zijn schoonheid uit het oog. We beginnen onze bekenring onze godsdienst mooier te vinden. Ingenomen met onszelf, meer dan met Jezus.
Wij proberen altijd de Hemel op aarde te krijgen, dat doet de wereld, maar de mensen in de kerk ook. Jezus Christus heeft de wereld achter zich gelaten, om hemel en aarde te vernieuwen. Hemel op aarde creëren is altijd van korte duur.
Wij verwachten een nieuwe hemel en aarde waarop gerechtigheid heersen zal.
Genade is uitgestort op uw lippen, in uw lippen, vooruitlopend op Pinksteren. De genade van God is op Zijn lippen zo volmaakt aanwezig. Niet op het uiterlijk valt het accent, maar op wat Hij zegt ligt de nadruk. God is wat Hij zegt. Genade op Zijn lippen. Ik ben boven en door genade komt u ook boven.
Door Zijn genade mag ik straks eeuwig boven zijn en zingen van Gods goedertierenheid. Waar uw schat is, aldaar zal ook uw hart.