Edit|
EditReeks Samenvatting:
Ik weet niet of u op vakantie gaat. Misschien laat uw gezondheid of portemonnee het niet toe. Maar misschien hebt u uw vakantie ook al geboekt. Ik ga vaak met een koffer vol goede voornemens op reis, met Bijbel en schrift om aantekeningen te maken. 's Ochtends de golven van de zee die erg verfrissend zijn. 's Avonds de golven van vermoeidheid. Als je niet uitkijkt schiet zelfs de kerkgang er bij in. Want er is niemand die je mist.....Wat gebeurt er met je, dat je volharding van al die maanden juist in vakantietijd dreigt te verslappen? Natuurlijk kan de boog niet altijd gespannen staan. Maar toch: wat doet de vakantie met u en met je geloof?
Gevoelsmatig lijkt het wel eens alsof we in de winter dichter bij God leven dan in de zomer. Maar als de zon schijnt hebben we het zo druk met nietsdoen, uitrusten en chillen, en laten we de Bijbel en liedbundel dicht. Maar het spreekt toch vanzelf dat we alles een paar maanden stil leggen? Ja. En toch: voor je het weet stoppen we ook met het overdenken van Gods Woord. Zodra het daglicht en de temperatuur ons vullen, sturen we profeten en apostelen met vakantie. Maar de Bijbel heeft ons toch ook in de zomervakantie iets te zeggen? De zomer leent zich er net zo goed voor om ons te laten gezeggen en onderwijzen.
Maar eerlijk is eerlijk: veel vakanties hebben een nare nasmaak omdat vader niet tegen de hitte kan..... Of de autopech, de grote afstanden, de lastige kinderen, het weer, de nare buurman op de camping krijgen vaak de schuld. En wij vergeten dat de vakantie nooit kan slagen zonder de Heere. Als de Heere niet meereist op vakantie, droog je van binnen op, al heb je nog zoveel waterpret.
Indien Gij niet met ons meegaat, doe ons van hier niet optrekken, bad Mozes. De Heere God zelf gaf ons ooit woorden voor onderweg mee. Deze woorden die Ik u heden gebied, moeten bij u zijn als u neerligt en opstaat,als u thuis bent en onderweg gaat. Mogen we dan nooit eens de Bijbel sluiten en zelf de zee in springen? Mogen we dan nooit eens onszelf zijn?
Maar als gelovige ben je toch alleen jezelf als we bij God zijn?
Ja, maar in de natuur kun je toch ook God ontmoeten? Pascal zegt: de natuur heeft volmaaktheden om aan te tonen dat zij het beeld van God is, maar de natuur heeft ook gebreken....Calvijn zegt: Voor de stem van God in de natuur blijven wij doof als de Heere ons niet duidelijker onderwijst en ons van Zijn vaderlijke liefde laat proeven. De natuur kan wonderlijk mooi zijn, maar ook wonderlijk wreed. Denk aan overstromingen, aardbevingen, etc. Zonder de hulp van Gods Woord blijf je als mens blind voor de glorie van God zoals die in de schepping tot ons komt. Als de Bijbel niet meegaat door de bossen, zien we door de bomen de God van het bos niet meer.
We hebben Gods Woord nodig, ook als we op vakantie zijn. Het is een grote misser, om in de zomervakantie de gemeenschap der heiligen te laten voor wat het is. En als wij in de vakantie de natuur wat meer opzoeken dan normaal, luisteren wij dan ook echt naar de stem der natuur, of bezoeken wij die op dezelfde manier als dat we de kroegen bezoeken?
"Mij spreekt de blomme een tale,
mij is het kruid beleefd,
mij groet het altemale,
dat God geschapen heeft !"
Verstaan wij God nog, als Hij de taal va de bloemen gaat spreken? Gods schepping is bij ons vaak niet meer dan een omlijsting van ons vermaak. Het veraangenaamt ons leven. Maar zien wij Gods glorie er nog in? Eerlijk gezegd hef ik niet zo vaak een lofzang aan als ik de bergen zie, en toch staan zij vast door Gods kracht. En als ik de korenvelden zie, of over het strand loop, dan zing ik niet vaak psalm104: U hebt de zee wijd uitgestrekt.....Het is heidens om te denken dat de schepping alleen voor ons is.
Let op,dat je de Heere van de schepping niet vergeet. In het land van melk en honing doemt het gevaar op dat achter al de vele indrukken die ene Heer' uit het zicht verdwijnt. Als je in een pruimenboom klimt, zie je al die pruimen om je heen. En je vergeet dat al die pruimen er niet zouden zijn, als God die boom niet had laten groeien uit die ene pruim.
Wees op uw hoede dat u de Heere uw God niet vergeet. Misschien wel juist in vakantietijd. Geniet van uw vakantie. Maar vergeet de Schepper van alle leven toch niet.
Het bloed van onze Heere is te kostbaar om er in de vakantie aan voorbij te leven. Juist op gezag van onze Heere Jezus , die Zijn leven voor ons heeft gegeven, schrijft Paulus: dit is de wil van God, onze heiliging. Paulus is niet alleen de man van de rechtvaardiging door het geloof. Maar ook van de heiliging.
Altijd eerst over de rechtvaardiging. Je wordt door God aangenomen zoals je bent. En dan gaat Hij je ook vormen. Het één hoort bij het ander. God wil beide in je uitwerken. Beide operaties, rechtvaardiging en heiliging zijn het werk van de Geest in ons. God heeft ons niet geroepen tot rechtvaardigheid, maar tot een leven in heiliging. Heiliging zou je het best kunnen vertalen met: gereserveerd voor God.
Zo zijn wij christenen apart gezet voor God: heilig. Gewoon, in het dagelijks leven. Op het gebied van seksualiteit: onthoud u zelf van ontucht. Op het gebied van de sociale omgang:laat niemand over zijn broeder heenlopen. En juist in vakantietijd, in een vreemde omgeving, zonder de blikken van bekenden inde buurt, is er de valkuil om het met de seksuele moraal niet zo nauw te nemen. En die broeder die je toch nooit meer ziet, daar hoef je het niet zo nauw mee te nemen. Maar je verwerpt daarmee niet alleen je broeder, maar God zelf. Want gij geheel anders!
Mag je dan alleen over God en geloof praten? Nergens anders over? Natuurlijk wel. Maar er is geen enkele situatie ongeschikt om juist over onze Heere te spreken, in woorden, in daden. Een groep jongelui die rondom een tent lofliederen zingt, trommelt, tot eer van God, kan meer betekenen dan een evangelisatie-actie. Een goed gesprek met je vakantie-buurman, kan meer waarde hebben dan 100 preken bij elkaar. Wij kunnen niet zalig worden buiten Christus. Maar wij kunnen ook geen vakantie vieren zonder Christus. Vakantie geeft geen echte waarde, geen echte herschepping, als wij onze mond dicht houden en niet spreken over God. Ook ons reisverslag, ook onze vakantie-herinneringen komen in het boek daarboven. Beseft u dat?
Daarom stellen wij er ook een eer in, waar we ook zijn, om de Heere welgevallig te zijn. Want we moeten allen voor de rechterstoel van Christus verschijnen. Ook die dagen mogen we leven tot Zijn eer.
En wat als het al fout gegaan is? Dan hoop ik dat u aan het eind van een vakantiedag de genade kent dat u de Heere zoekt en uw zonden belijdt. Want bij Hem is vergeving. En morgen is er weer een dag. Alleen als u ook in de vakantie bij de Heere leeft, beleeft u echte recreatie, herschepping. Adios, ga met God. Vergeet de Heere niet in de vakantie. Overdenk Zijn Woord en bid om Zijn Geest.