Edit|
EditReeks Samenvatting:
1 de aard van Zijn leiden
2 de plaats
3 het doel
Petrus schrijft de brief in “Babylon”- dwz Rome. De christenen worden vervolgd. Ze worden uitgespuugd. De jonge christenen waren wederom geboren maar tot de erfenis moeten ze op aarde lijden. Uitverkorenen van God. Christenslaven hadden het extra slecht. Ze konden met je doen wat ze wilden. Daar begint Petrus mee. Daarin staat zomaar het lijdensevangelie. Daar worden ze op gewezen. Koning-knecht was Hij. Veel verwijzingen naar naar Jesaja. In Rome denkt hij 30 jaar terug aan Jeruzalem. Hoe Hij leed, hoe Petrus Hem verloochend had, hoe Hij gebeden had voor hem.
Zijn verzoenend lijden. Hij in plaats van mij, dat is het eerste facet. Hoe hij geslagen en gescholden is, is Hij echter ook een voorbeeld voor ons. Hij heeft het voor ons gedaan en Hij heeft het ons vóór gedaan. Zoenoffer en slachtoffer van haat. Daarin mogen we Hem navolgen.
1
Hij zelf... Hij heeft geen gezant gestuurd. Hij zelf – onze zonden. En, Hij heeft het gedragen. De zonden van velen – de gelovigen. Atlas was een mythologisch figuur, hij droeg de wereld op zijn nek. Maar Jezus draagt de zonde der wereld. Het is ook een Oudtestamentische offerterm. Op Grote Verzoendag, drukt de priester de kop van de bok en al belijdend gingen de zonde op het dier over. En het werd de woestijn in gevoerd.
Als je erkent schuldig te zijn, schuld hebt aan de ondergang van dat Lam. Zulke last – niet te dragen. Denk aan Hem.
Onze zonden zijn een pak. Ik kom met mijn tas met problemen en zorgen en mag het aan de voet van het kruis neerzetten. Golgotha als vuilstortplaats. Hij neemt het van me weg en ik ben mijn pak kwijt. Het kan maar op één plaats tegelijk liggen. Luther: Als Christus mijn zonden heeft, dan heb ik ze niet langer. Ze zijn nu op Gods Zoon geschreven en nergens anders meer. Een heerlijke ruil. Als we het volle gewicht van de zonde zouden zien. En de volle betekenis van die Plaatsvervanger – innige liefde, vurige aanbidding. Geen straf meer!
Spurgeon: ik verbaas me niet om de Methodisten die om de haverklap hallelujah roepen, want als je het gewicht van de zonde en de reikwijdte van de verlossing beseft....
2
Het is niet met een gouden tang weggepakt, maar op Zijn schouders heeft Hij ze gedragen. Die christenslaven kregen lijfstraffen. Onterecht, geen bedrog in Hem te vinden. Dat moet hen hebben aangesproken. Samaritaan, een hoerenkind, godslasteraar, vraat en wijnzuiper. Door het slijk van de vernedering heen gesleept. Valse getuigen, bespuugd. Littekens, Hij dreigde niet, maar gaf het over aan Hem die rechtvaardig oordeelt.
Liefde wilde lijden. Omdat ik met mijn lichaam zondig. Schaam je je niet, waar heb je allerlei ogen en oren voor gehad, tijd aan besteed deze week? Aan het vloekhout hing Hij. Er is maar één plaats waar Hij mijn zonden heeft gedragen. Daar viel de toorn van God, daar was Hij Godverlaten. Niet heel Zijn leven lang.
Ik denk aan de tafel niet aan Zijn wonderen, leer of leven, maar aan Zijn kruis, dat is tot verzoening van mij zonden. Daar had Hij mijn zonden bij zich. Twee maal is de hemel opengaan. Dit is mijn geliefde zoon, maar in de drie uur duisternis bleef de hemel dicht.
3
Opdat. Ik leef niet meer, ik ben met Hem gekruisigd. Mijn oude ik is met Christus gestorven en begraven, de zonde heeft geen macht meer over me. Houd u voor de zonde dood. Ik leef nu voor Hem en niet voor de zonde. In de navolging van Christus. Zo mag ik Zijn beeld gaan dragen. Ik mag mijn schoenen zetten in Zijn voetstappen. Met twaalf jaar ging Hij naar de tempel. In Gethsemané zie ik Zijn knie-afdrukken.
Eerlijk zijn ook in de handel bijv – Hem daar ook volgen. Als ze je om Christus wil smaden, is je loon in de hemel. Daar zal alles ten zegen komen.
In het vette van zijn voeten delen, achter Hem aan.
