Edit|
EditReeks Samenvatting:
Voor het eerst christenen
Het staat er maar in zo'n klein zinnetje bij: dat de discipelen in Han. 11 voor het eerst christenen werden genoemd. Vanaf dat moment gaan de volgelingen van Jezus de wereld door als christianoi, christenen. In de volksmond is die aanduiding christenen verworden tot mensen van de kerk. Binnen de kerk is het ook een beetje verbleekt. We willen er vaak nog wat bij zeggen: je hebt evangelische christenen, rooms katholieke christenen, reformatorische christenen... We zeggen makkelijker christen te zijn dan dat we zeggen dat we een volgeling van Christus, van Jezus zijn.
Het is goed om eens te kijken hoe het is begonnen. In Antiochië, in Syrië. Daar is het geen bleke groepering maar zijn het de volgelingen van de Heere Jezus Christus. Die aanduiding zei op dat moment alles. Mensen die eerst heiden waren, die tot geloof en bekering zijn gekomen en Jezus als Kurios hebben leren kennen en belijden. En dat in een tijd waarin de keizer van Rome goddelijke eer krijgt.....In Jeruzalem hebben ze ook gehoord van de gemeente die is ontstaan, en ze sturen Barnabas er op uit om eens poolshoogte te gaan nemen. Barnabas is wel een geschikte man daarvoor. Hij staat niet klaar met zijn meetlatje. Hij komt en ziet de genade van God. Hij ziet dat, er staat niet: hij hoorde van de genade van God. Hij zag het.
Barnabas ziet in Antiochië de genade van God. En hij vermaant hen om met een hartelijk voornemen voluit bij de Heere te blijven. Hij wordt dan geroepen als predikant van Antiochië en al gauw is er zelfs een tweede predikant nodig. Dan komt Saulus en met elkaar beleven ze een wonderlijke tijd. Ze komen een heel jaar met de gemeente samen en onderwijzen die mensen. Een lerende gemeente. Wie niet studeert in het Woord van God, is die eigenlijk wel een christen? Dat heeft niets met intelligentie te maken.....Wij vinden een winter lang bezig zijn met activiteiten in de gemeente al lang. Als je alles al denkt te weten, dan is dat geen teken van geestelijk leven. Als je christen bent, dan ben je verlangend om meer te leren.
Dat is de gemeente van Antiochïe nou ten voeten uit. En dan staat er bij dat ze dan voor het eerst christenen genoemd worden. Zo worden ze genoemd van buitenaf. Ze krijgen die naam door buitenstaanders; ze verzonnen dat niet zelf! De mensen buiten de gemeente hadden gemerkt dat ze geen joden waren en geen heiden, maar volgelingen van Jezus Christus. Zo gaat het eigenlijk nog tot op de dag van vandaag.
De wereld om ons heen gooit ons allemaal op1 hoop. Bekeerd en onbekeerd. God doet dat niet. Aan de christenen in Antiochië konden ze iets merken. Ze maakten er geen geheim van dat ze een volgeling waren van de Heere Jezus en de leer vertaalde zich in het leven.
Wij lopen het risico om dat uit elkaar te trekken. Dan leiden we een dubbel leven; de buitenkant in orde, maar de binnenkant niet. Zijn we als christen herkenbaar voor de buitenwacht? Of,is het bij u echt alleen maar buitenkant? Volgt u Hem niet? Dan moet u het ook eerlijk zeggen, want dan bent u hier op de goede plek. Waar de grond te heet onder je voeten wordt om je oude leventje nog door te kunnen leven. Ik zeg niet: je moet het uitstralen. Alsof je een knopje aan en uit kan zetten. Maar wel: wie Jezus in de ogen gekeken heeft, die straalt ervan.
Christus betekent gezalfde. Gezalfd tot onze enige Leraar en Hogepriester en Koning. Paulus heeft daarover gepreekt. De Heere Jezus is de enige bij wie we terecht kunnen, juist met onze schuld. Hij is het waard om voor te leven en te buigen! Dat is heel persoonlijk. God zegt vanavond tegen ons: en ben je ook een echte? Ben je een echte volgeling geworden? Dat ik met lichaam en ziel in leven en sterven het eigendom ben van de Heere Jezus Christus...De vraag:ben je een christen? is eigenlijk dezelfde vraag als: ben je bekeerd? Niet:heb ik een bepaalde status gekregen, heb ik een bepaald doel bereikt? Maar: volg ik Hem nu echt?
Waarom word ik een christen genoemd? Maak ik deel uit van Zijn zalving? Is mijn leven toegewijd aan Zijn eer?
Is er aan jou wat te zien? Misschien zeg je: als ze naar mij kijken is er niet veel te zien. Maar als ze kijken als mijn Heiland zichtbaar is in mijn leven, dan is er wel veel te zien. Als je naar jezelf kijkt en naar je kinderen en naar je gemeente, dan zeg je: hou me vast Heere. Waar is een echte christen aan te herkennen? Aan zijn bidden.
Bewaar ons Heere bij Uw Woord
Betoom des vijands roof en moord
Hij trok ten strijde om Uw Zoon
te stoten van Uw hoge troon.
Heer Jezus Christus, toon Uw macht
Heer aller heren, kom met kracht
Bescherm Uw arme christenheid
dat zij U love te allen tijd
O Geest die onze Trooster zijt
geef dat Uw volk één Heer belijdt
wees bij ons in de laatste nood
leid ons ten leven uit de dood.