Edit|
EditReeks Samenvatting:
De Schrift wil ons in het hart van God laten kijken. Ook in onze tekst – rake beelden.
“Ú hebt mijn omzwervingen geteld;
doe mijn tranen in Uw kruik.
Staan zij niet in Uw register?”
God met een kruik en notitieblok op schoot. David huilt, stoer als hij is. Wees mij genadig, het is een noodkreet. Laat me niet aan mijn lot over – al die vijanden om mij heen. Zo vergaat het David en een ieder die met God op weg is gegaan. Dat is een gelovige, een vluchteling. Pas in het hemels vaderland zal ik rust hebben, wist Abraham al. En: de vossen hebben holen, etc maar juist Jezus was een zwervende pelgrim. Voor we er erg in hebben, hebben we ons hier en nu gesetteld. Er zijn van God gegeven bindingen, natuurlijk. Maar daarbinnen zijn we pelgrims. Soms valt het mee, vaak niet. Heen en weer bewegen worden – betekent het woord zwerven in het Hebr. ook. Heen en weer van onderzoek naar onderzoek, ingreep naar ingreep, of het kerkhof.
Omzwervingen en wie houdt het vol. David wel. Geen wonder, niet vanwege zijn geloof, maar omdat hij een God had.
Als U mijn ongerechtigheden gaat tellen – wie zal dan bestaan. Maar er staat: Gij hebt mijn omzwervingen geteld. Gij hebt. Ik vertrouw op U. Zou jij dat vertrouwen willen hebben? Ja – dat sterke vertrouwen.
De Heere geeft het. Aan ieder van ons die net als David zegt: U hebt. Wij hebben een verkeerde voorstelling van geloven en vetrouwen als je denkt dat je moet kunnen zeggen ik kan, ik heb, ik zal. We lezen echter: Hij wil en hij zal, U hebt.
Mijn boekhouding bijhouden. Hij heeft geteld. Hij weet waar het naar toe gaat dus. Maar juist om al die omzwervingen van ons over te nemen. Zo dat wij voor anker gaan in Zijn grond.
Wij tellen vaak zelf. Begrijpelijk. We tellen en vertellen ze. Maar kunnen we dat tellen maar niet beter aan de Heere over laten? Hem te laten tellen vraagt om dagelijks oefenen van het geloof. Al die dingen van jou waar je mee zit – geef maar hier. Hoe meer werk wij er mee krijgen – van Gods zegeningen! Wij gaan die dan ook tellen.
Leg mijn tranen in uw fles. Sommigen zien hierin de tranenflessen die meegegeven werden aan de doden. Of een lerenzak/kruik.
Heere wilt U mijn tranen vangen? Heeft God niet iets beters te doen? Wat moet Hij met die kruik? Mag de Heere alles inzien? Sleep heel uw hebben en houden maar voor Gods aangezicht. Ook waar u geen traan onder hebt gelaten. Leg het eerlijk voor. En Hij zal rode strepen zetten in onze boekhouding. Velen houden die boeken dicht voor God. Blijf daar niet bij! Dan krijgt u een rekening, waar u in eeuwigheid lang voor moet boeten.
Tranen van verwarring en omdat we onszelf zo tegen kunnen vallen. Omdat Gods koninkrijk nog zo ver weg lijkt. Ook die bewaart de Heere. Heel zorgvuldig. Ook als de Heere ons iets afneemt.
Voor God zijn onze tranen parels. Onze tranen in Zijn kruik – dan komt Zijn troost in ons hart. De Geest neemt er ons in mee.
Ik heb wel eens oppervlakkige tranen van spijt, niet van berouw. God kent al mijn gedachtegangen. Het weet hoe beneden de maat het is – laten we de kwaliteitscontrole aan Hem overlaten. David bad dit niet nadat hij had laten merken wat hij in zijn mars had. Maar toen de Filistijenen hem gegrepen hadden. Hij ging zich als een waanzinnige gedragen. De eer van Israël door het slijk, en die van Zijn God. Toen bad hij dit.Een zondig mens smeekt de Heilige God om genade. Geloof – niet pas als we schone hadden hebben, in tegendeel – dat breng ik nooit op.
Midden in onze zonde spreekt God met ons over Zijn geande, en hoe minder wij het verdienen, daar vangt God de tranen op.
Staan mijn tranen niet in Uw register? Geen vraag eigenlijk. Hij uit zijn verwondering. Hij geeft antwoord op zijn eigen gebed. Met dat ik het vraag besef ik: ze staan in uw register. Een prachtige zekerheid. Die de Heilige Geest ook deze middag uitdeelt aan ieder, die vraagt – staan mijn tranen niet in uw register? En wat zegt de Heere: ja. Daar staan ze in, allemaal. De zekerheid schiet wortel, die niet grondt op gevoelens en ervaring maar alleen op de belofte van God door de prediking en de sacrementen – die worden toegepast in ons hart. In de Heere zal ik het woord prijzen. Ik weet het, ze staan in Zijn register.
Als wij maar zien op de Heere Jezus Christus. Kan niet missen dat we ook vanmiddag bij Hem uitkomen. Daar gaat Hij Zijn weg. Meer dan eens met tranen, hij zaait ze overal. Tranen over Lazarus, over Jeruzalem. Vanwege de gebrokenheid van ons bestaan. Hij heeft gebeden, gesmeekt aan Zijn Vader, met sterk geroep en tranen. En toen is Hij verhoord. In Gethsemane vermengd met Zijn kostbaar bloed.
Zou de Vader die niet hebben opgevangen hebben? Hier geldt helemaal: ja.
Vanwege al onze zonden, daarom mag jij er zeker van zijn, dat God al uw tranen ook bewaard. In Zijn tranen schuilt evenals in zijn bloed verzoenende kracht.
Daarom mag u naar de Heere gaan, Golgotha – Ik voor u daar gij anders de eeuwige dood had moeten sterven. Eens zullen er geen tranen meer zijn, niet door onze uitputting. Maar door Gods toekomst, Zijn vreugde is ons deel. Wie met tranen zaaien, zullen met gejuich maaien. God zal alle tranen(!) van onze ogen afwissen. Dood zal er niet meer zijn, rouw, moeite. Hier is nog donker. Een ding is zeker, de schaduwen van de nacht zullen wijken voor de stralen van het licht. Het schemert nu, de morgen van Gods nieuwe eeuwige toekomst. De schaduw gaat voorbij.
Heere doe mijn tranen in Uw kruik – en Ik zal zal je tranen van je ogen afwissen. Om Christus wil.