Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2013-10-06 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Weest heilig, want Ik ben heilig

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
NGB 24 (1)	Rom 6:15-23		Nederlandse Geloofsbelijdenis

Edit| EditReeks
Samenvatting:
1. de vernieuwing van het geloof
2. de volgorde in het geloof
3. de vrucht van het geloof


Vanavond een heel belangrijk onderwerp: de heiliging. Heiliging, wat is dat? Sommigen denken dat heiliging betekent: actief worden, aan het werk gezet worden voor God. Anderen denken: heiliging zie je in daad, praat en gewaad en ook nog aan je gelaat. Maar ook dan kan het nog enkel vrome buitenkant zijn, zoals de Farizeeërs. Velen denken aan iets negatiefs. Dat je dan een heleboel niet meer mag, een lijst van geboden en verboden, afscheid van de zonde.

Ik ga vanavond op grond van de Schrift iets heel anders zeggen. Heiliging is iets heel positiefs. Je wilt zo graaag aan het beeld van de Heere Jezus gelijk worden. Dichtbij de Vader zijn, op de Heere Jezus lijken, vol zijn van de Heilige Geest en daardoor een vruchtbaar leven krijgen. Als een Joods bruidspaar trouwt wordt dat woord voor heiliging ook genoemd: heiliging aan elkaar, liefde, huwelijksliefde. Afgescheiden van alle andere mannen en toegwijd aan die ene man. Dat is heiliging. Daarover gaat het boek Leviticus. Dat begint met: Ik ben jullie God, jullie zijn Mijn volk. En omdat Ik jullie verlost heb,wil ik graag dat jullie heilig, toegewijd leven. Bij heiliging gaat het dus om een liefdevolle toewijding aan de Heere.
Geen wet, geen moeten, niet negatief, maar relatie. Harmonie. Onheilig= alleen voor jezelf. Schjnheilig = onoprecht. Werkheilig= als een knecht. Heilig = als een kind bij de Vader.

Het woordje “heilig” wordt in dit artikel niet eens vaak genoemd, maar wel het woordje werken en daden. Het begint met een nieuw hart, een nieuw leven. Je blijft niet langer goddeloos doen en zijn, maar je krijgt een nieuw leven. Je denken, je doel wordt anders, je gedrag, je gevoel, je wil, je denken, je leven, je praten. Het Bijbelboek Leviticus legt dat heel praktisch uit. In het leven van elke dag kun je heilig zijn, alle terreinen van het leven staan onder het gezag van God. Eerlijk in de handel, eerlijk naar andere mensen toe, zorgen voor de armen, de kinderen besneden: als herinnering dat ook seksualiteit staat in het teken van toewijding aan de Heere. Dank voor je eten, dan erken je de Heere dat Hij het je geeft. Zelfs als je naar de wc moet, je stoelgang, daar wordt over gesproken. Dat moet begraven worden, want Ik de Heere wandel in jullie midden. Alle facetten van het leven worden er door geraakt. Of je doet het zonder God, of met Hem. Luther zegt: geloof grijpt diep in in het mensenleven. Geloof is als water dat door het vuur verhit wordt. Het water blijft water, maar het wordt warm. Zo blijf je mens, maar je wordt wel anders.

Als God zich komt melden in jouw persoonlijk leven dan vind je dat vaak hinderlijk, dan komt God je als het ware storen. Het kan ook zijn dat God je overvalt, je in je kraag grijpt en zegt: stop, tot hiertoe en niet verder. Je krijgt een ontmoeting met de Heere Jezus en vanaf dat moment ga je rekening met Hem houden in je leven.


Hoe zit dat nu met die rechtvaardiging en die heiliging? Ds. Kersten noemde een aansprekend voorbeeld van een bootwerker wiens schuld betaald wordt maar die nog wel zwart is van de kolen. Dan zou rechtvaardigmaking een moment zijn ( de schuld betaald doro een ander) en heiliging een proces ( je bent nog zwart van de kolen).
Paulus zegt: jullie zijn gerechtvaardigd en geheiligd, God ziet jou als schoon en heilig en lieflijk en aangenaam in Christus gemaakt. En vervolgens moet je zeggen: wat je in Christus bent, moet je in de praktijk ook gaan uitleven. Je bent het al in Christus en je moet het gaan laten blijken in de praktijk van je leven. Niet in eigen kracht, maar door de kracht van de Heilige Geest. Maak praktisch waar wat je positie voor God in Christus is. Geen proces dus, maar als het ware een beslissing, een toewijding. Je bent tot geloof gekomen, wijd je nu ook helemaal aan Hem toe.

De zonde is nog wel in je. Maar die heerst niet langer meer over je, die heeft geen recht meer op je omdat je een Ander toebehoort. Daarom: laat die zonde niet langer meer over je heersen. Vaak probeer je dat in eigen kracht en dan lukt het niet, ik ellendig mens, als ik het goede wil doen ligt het kwade mij bij, maar dat is geen gezond geestelijk leven. Het geheim ligt in Rom. 8: het is de kracht van de Heilige Geest die mij dat leert.

De les van Rom. 6 is “ik ben dood voor de zonden”. Rom. 7 is het leven, het lukt vaak niet om heilig te leven, omdat we dat in eigen kracht proberen. Rom. 8 de kracht, daarin ligt het geheim.


Wij moeten ons niet concentreren op het eronder krijgen van de zonde; onze blik moet omhoog, je moet niet in de eerste plaats strijden tegen de zonde, maar je concentreren op de Heere Jezus. Heiliging = dat Christus steeds groter voor mij wordt.

Tim Keller zegt “heiliging is niet dat je steeds minder over jezelf gaat denken, maar steeds méér aan je Geliefde”.

Wij denken vaak negatief, zo van: wie het minste over zichzelf denkt, is het verst... Maar het gaat niet om wie het minste over zichzelf denkt, maar over wie er het grootst van Christus denkt.

Je bent heilig en tegelijkertijd mag je er naar jagen. Jaag naar de heiligmaking zonder welke niemand de Heere kan dienen. Guido de Brès worstelt daarmee. Je doet wel goede werken, maar niet om te verdienen. Die balans is gave en opgave. Geloof dat door de liefde werkt. Galaten 5, worden zoals Hij is. Wees heilig, want Ik ben heilig.


2. de volgorde

Eerst de verlossing. En op grond van de verlossing gaan we leven tot Zijn eer. Maar bij U is vergeving, opdat U wordt gevreesd. Het leven voor God is gegrond op de verlossing. Je wilt Hem niet meer bedroeven, mishagen als je ziet wat Hij voor jou gedaan heeft. God doet het door jou heen. Dat is hetzelfde als “ik doe het in Zijn kracht.” Eerst de verbintenis, en vervolgens de vrucht uit die verbintenis. Zalig de doden die in de Heere sterven, en hun goede werken volgen hen na. Die werken gaan niet voorop, dat is geen grond. Maar ze zijn er wel, ze komen achteraan.


3. de vrucht

Die goede werken zijn aangenaam voor God. Niet strafwaardig, zoals onderaan dit artikel vermeld staat. Dat is de kleine kanttekening die ik erbij maak. Wandelen met God is aangenaam, het is niet slenteren achter God aan. Ook geen hollen of rennen. In wandelen zit gemeenzaamheid. Zijn gelaat laat zien dat hij het fijnvindt, hij lijkt op de Heere Jezus. Vruchten maak je niet, vruchten groeien. Er is geen bevel “draag vrucht”, maar wel “blijf in Mij”. Als ik in Hem blijf, dan doet Hij het door mij heen.
Dan komen die vruchten vanzelf. De Heere maakt van jou geen sierplant, maar een vruchtboom. Waar de vrucht van blijdschap, liefde en vrede vanzelf aan groeit.
Gods kinderen zijn ook geen treurwilgen. Heiligheid is positief, heiligheid is ook blijdschap. Hoe heiliger je bent, hoe gelukkiger je bent. De meest heilige kinderen van God zijn ook het meest gelukkig. Mag ik U meer heilig en toegewijd zijn, Vader?

Zelfs bij de moordenaar aan het kruis zie ik in dat korte laatste moment 4 vruchten: zelfveroordeling, getuigen naar de ander, erkenning van de Heere Jezus als Koning en als vierde vertrouwt hij zich helemaal toe aan de Heere Jezus. In twee uur tijd 4 vruchten.......

Wij gronden onze zaligheid er niet op. Dat is van belang. Bouw er niet op, want dat is zandgrond, geen fundament. De grond is niet dat ik zo toegewijd leef, maar dat wat de Heere Jezus heeft gedaan.

De reformatoren stonden in de zekerheid van het geloof. Je mag het zeker weten, niet op grond van jzelf, maar wanneer je rust op het volbrachte werk van de Heere Jezus. Wie is het die daar opklimt uit de woestijn? De bruid, steunend op haar Geliefde, de Heere Jezus.

Laat me in U blijven, groeien, bloeien.

Edit