Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2004-05-30 10:00:00
dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		 Pinksteren

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Han 2:4 Han 2:1-13 2004-05-30.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Je kunt horen waar iemand vandaan komt. Limburg, Brabant, Twente, Zeeland. Mist nooit. Of je hoort iemands achtergrond door de woorden die hij spreekt. Uw spraak maakt uw openbaar. Dat gold Petrus en het geldt nog. Zeker met Pinksteren. De Heilige Geest wordt genoemd in verband met spreken. Ze begonnen te spreken, zoals de Geest het hun gaf te spreken.
Het wordt openbaar uit uw spreken of u uit Pinksteren leeft of niet. Uw spraak maakt u openbaar. Het is ook maar waar je hart vol van is. God de Heilige Geest neemt hier bezit van hen die eendrachtig bij een zijn. Ze zijn het eigendom van de verhoogde Heere. In zekere zin `bezeten`. Ze krijgen het hoogste onderpand van Zijn genade: levensgemeenschap met Christus; het hoogste bewijs dat Hij hen niet verlaten heeft.

Als ik vol ben van iemand, betekent die alles voor je. Dat is Pinksteren 2004. Waarmee zijn wij vervult? Met je examens, deze weken? Ik kan het best begrijpen. Of van vakantieplannen, hobby's, theoretische bijbelse beschouwingen, of van het kerkelijke leven de laatste maanden. Er kan maar voor één ding plaats zijn. Hoe weet je dat het Pinksteren is geworden in je leven? Als je daar vol van bent, of bent geweest. En hoe weet je dat? Nou, uw spraak maakt u openbaar. In de tekst is het spreken met andere talen. De statenvertaling brengt ons hier op een verkeerd spoor. Er staat tongen, en geen talen (gloosa). De NBG vertaling is hier dan ook terecht. De statenvertaling gaat te kort door de bocht en wil onmiddellijk aansluiten op `taal` in vers 8 maar daar staat "dialectai". Dat is exegese vóór vertaling. Het Griekse `gloosa` betekent zowel tong als taal. Vergelijk ons `tongval`. Een sprekende tong. De discipelen krijgen een tong die anders spreekt. Vanuit de geestelijke eenheidstaal die ze nu spreken zijn de grote daden Gods vanaf nu te verstaan tot in het kleinste dialect toe. Er waren meer talen dan discipelen die spraken! Men verstaat het in hun eigen taal. Oer-christelijke tongentaal. Glossolalie. Niet bang van zijn, dat staat er. `Ze zijn uitzinnig`, zo zou het op de buitenwacht kunnen overkomen, zegt Paulus. Een preek kan ook `Arabisch` lijken.

Uw spraak maakt u openbaar. Ze begonnen te spreken in andere tongen. Het gaat niet om prediking, dat komt later: Petrus preekt. Dat weekt berouw, verootmoediging en bekering. Let wel: een preek in een andere taal maakt niet de indruk dat je dronken bent. Tongentaal is geen preken maar aanbidden, loven, roemen, danken. Een taal die probeert te verwoorden alles wat van God is. In Handelingen 10 zijn er de heidenen die in tongen spreken en God groot maken. Let op die combinatie. Zoals de Geest hun gaf uit te *spreken*, `uiten` eigenlijk. Als in: `een wijze uitspraak doen`. De nadruk valt op hoe het gezegd wordt. Geen voorgeprogrammeerde preek.

De nabijheid van God in Christus is in hun leven, en met de Geest beginnen ze te spreken. Loven, roemen, danken. Niet preken. Dwz alleen als de Geest het geeft te spreken.

Wij zijn zo degelijk als hervormd-gereformeerden, wij zijn een beetje bang voor glossolalie. Terecht waar het de wildgroei betreft. Maar dat mag ons niet weerhouden om glossolalie te zien als de werkzaamheid van de Geest. Natuurlijk heeft het ook te maken met andere talen. Daar gaat het zelfs om. Tot in het kleinste dialect, een verdwaalde stam van Afrika waar slechts 300 mensen een bepaald dialect spreken. Vertaalarbeid! Maar hier is geen tongentaal, die onverstaanbaar is, zoals elders wel. De overeenkomst is dat de Geest achter beide staat. Lukas heeft misschien geen verschil gevoeld. Mark 16: Met nieuwe tongen zullen zij spreken, in het kader van "gaat heen en predikt het evangelie aan alle creaturen".

In beginsel wordt de Babylonische spraakverwarring hier opgeheven. Daar ging het o.a. om 'laat ons een naam maken'. Eendrachtig bijeen, eensgezind en nu ook eentalig. Eén God, God Drie-enig. Allen, mannen en vrouwen, waren ze bijeen en allen begonnen ze te spreken, geen preken, bijna zingen.
Spreken met andere tongen, tongen als van vuur - niet op natuurlijke wijze, maar naar de Geest; over wat God gedaan heeft in de verzoening van je zonden.
Ik heb maar een enkele keer Christenen horen uiten wie God voor ze is, in een taal die ik niet vergeet. Iemand die erbij stond zei: wat zegt ie nou? We kunnen ons uiten in onze eigen natuurlijke tong. De Geest geeft je te uiten wat Hij in je heeft gezaaid.

Jacobus spreekt ook over de tong als een vuur. Een wereld van ongerechtigheid. Verwekt tweedracht, geen eendracht. Kijk eens om je heen vandaag: tongen als van vuur of een tong van vuur? Kijk uit voor de laatste. Tot aan kerkbrand toe.
Nieuwe tongen, die nieuwe woorden formuleren. Ik hoor zoveel godsdienstige taal en ik zeg zachtjes tegen mezelf: nee, dat is er net naast.
Er is zo'n behoefte aan andere tongen. Door de Geest bewogen, om te zeggen wat Hij gezegd wil hebben. Misschien dat u het wel eens mee maakt: "dit is niet van hem/haarzelf". In rijke spreuken, waard om te onthouden. Toen ik hier als kandidaat preekte 30 jaar geleden, sprak een man tegen me, en ik weet nòg wat hij zei.

Zending, evangelisatie. Het wordt alleen maar Pinksteren in de wereld als het Pinksteren wordt in de kerk. Als we daar spreken met nieuwe tongen.
Hoort wat mij God deed ondervinden. En: Gij volken woont waar gij in de wereld woont. Dat hoort bij elkaar, omwille van Jezus.

Edit