Edit|
EditReeks Samenvatting:
1 de prediker van het Lam
2 de persoon van het Lam
3 prestatie van dat Lam
4 het publiek rondom het Lam
1
Als er een tekst is die kort aan geeft wat de Heere Jezus kwam doen op aarde, dan is het deze tekst. V29 en v36 staat het weer. Johannes preekt en zegt dan: kijk, daar, dat is Hem nu. Hij moet gepreekt worden. De beste boodschap voor de hele wereld. En het wordt telkens weer herhaald. Een prediker wijst niet naar zichzelf. Op de Crucifix van Mattias Grüneweld schildert hij een grote Johannes de doper met veel te grote wijsvinger en daaronder een lam, dat bloed druppelt in een beker – de avondmaals beker. Je kunt hier beter over zingen.
Waarom “lam”? Johannes vader was priester – hij heeft heel wat lammetjes zien sterven op het offeraltaar. Vader vertelde waarom dat was. Hij was er uit de Schriften vertrouwd mee. Hij zal vrede bewerken tusen mij als zondaar en God.
Johannes kwam met een bijl. En wat een impact had dat. Houw om die levensboom. Hij spreekt over kaf dat verband zal worden – dat zijn mensen! Wie gaat de hitte van Zijn gramschap blussen. En hij cijferde zichzelf weg. En de volgende dag...
Er breekt een andere dag aan. Die verootmoediging was een voorbereiding. Zie daar. De vorige dag was boete, paars. Johannes komt niet met een bijl alleen, ook met een Lam. Het kon niet en ging niet – misschien is het voor u nu een andere dag. Een Ontmoeting met de Heere Jezus.
2
Joodse jongens waren vertrouwd met de offerdienst. Vader waarom maakt u dat lammetje dood? Vader heeft gezondigd. Ik voor u. Ook de papa's in de Maranathakerk vertellen het aan hun kinderen. Daar gij anders de eeuwige dood had moeten sterven. Daarom mag ik blijven leven. De lijdende knecht des Heeren, zei Jesaja al. De straf voor Hem en de vrede voor mij.
In het Aramees (de taal die de Heere Jezus sprak) is het woord Lam talja en dat is ook 'knecht'! Niet als de Leeuw uit Juda's stam. Met het kruis op Zijn Rug.
Als je naar Hem kijkt, kijk je recht in de ogen van God. Joodse jongens moesten bij Lam ook direct denken aan het Pesach feest. Zoals wij onmiddellijk aan Kerst denken bij het woord kribbe. Het bloed werd opgevangen en aan de deurposten gedaan. Daarom ging de verderfengel voorbij.
3
Wegnemen – op zich laden. Die last van zonden en plaag, Hij bezwijkt eronder. Hij verwijdert het. Jom Kippoer. De zonde van het hele volk werd erop geladen. Daar rustte de gelovige handen van de hoge priester op zijn kop. De bok werd zondedrager en hij werd de woestijn in gestuurd. Hij verdween en je zag hem kleiner worden. Johannes de Doper zegt, dat het de zonde der wereld wegdraagt, maar dat is pas op het kruis. Hij heeft het niet meegemaakt.
Wat moet je met een Christus, als je geen verlorenheid kent, geen schuld. 'Ik zocht bij de kruispaal geen veilige wijk..' Als je door de bijl niet geraakt bent – zonde gaat dieper dan 'sorry' en de helaasheid der dingen. Verder dan een exccuus. Maar dat je zonder God bent. Als je strtaks over de rand van de wereld ploft in de eeuwigheid – hoe kom ik van mijn zonden af?
Gaat het dan zo maar, nee, maar wel zó – Hij tilt ze op, dat stiekume van je leven. Zet het bij de straat, ga er mee naar boven. Dan neemt Hij het mee. Het grove vuil en het fijne vuil. Van mijn rug op Zijn rug en dan in een zee van vergetelheid. Hebt u het al bij de deur gezet, beleden?
Ecce Agnus Dei. De mis is eigenlijjk een avondmaalsdienst, van de vroege kerk al. De eurachistie. Kyrië – ontferm u Heer, Gloria, lofprijzen, maar een ander element is het Agnus dei. Gebaseerd op het Pesach, het gaat om het Lam.
Gezegend Hij die komt in de Naam des Heeren, zingt men dan. Wij denken dan aan de wederkomst. Een Katholiek zegt het bij de euchristie – Hij is nu zegenend inons midden, niet substantieel in dat brood, maar wel reëel.
(4)
De Joden kenden de Torah, de profeten, maar tegen hen zegt Joh de Doper – je moet op het Lam zien. Wij horen er bij – belijdenis gedaan, je kent de verhalen. Ik luitrer naar Johannes en hij zegt – Maranathagangers – ook voor u is dat Lam nodig, buiten Hem is geen leven. Zonder dat Lam in je armen kun je tot God niet naderen.
Ook de Farizeeën de zwaarste mensen, ontelbare, ontilbare regels. Tegen hen zegt Joh de Doper, je moet Hem zien. Lucas: er stond een schare rondom Johannes. Mensen op straat, die gewoon maar kwamen luistern. Jan, Piet en Klaas. Je kunt niet zonder.
Wat staat ons nu te doen? Zie, dat is niets doend. Niet handen wapperen. Maar gewoon kijken. Zie! Enkelvoud – dat moet jij doen. Jij word aangesproken. Die anderen ook, maar het gaat om jou vooral. Je werd nergens zo persoonlijk aangesproken.
Geen vragende vorm – wij gebieden in de kerk. Geen misschien. Daarvoor is het te ernstig. Er is geen ruimte voor morgen. Nu, want die bijl die ligt er ook.
Als een verkeersleider regelt hij de weg, stop waar je mee bezig bent – daarheen. Kijken, ook als je blind bent – dat is afdoende. Iedereen raakt uit het zicht, ik zie alleen het Lam.
O Lam van God, ik kom! Een lied uit Engeland. Charlotte Elliott. Je leefde van het uitgaan, ze werd invalide – heel opstandig, het leven was niet meer leuk, een dominees dochter, – ben je al met he leed naar het Lam gegaan? Ze werd boos – waar bemoeid u zich mee. Later, hoe moet ik dat dan – kom zoals je bent. Dat heeft de Heilige Geest gebruikt. Ze knielde neer en de Heere Jezus nam haar aan zoals ze was. En ze ging liederen schrijven –
Zoals ik ben ‘k heb anders niet,
dan ’t offer ook voor mij geschied
en dat U zelf mij roepen liet,
o Lam van God, ik kom, ik kom.
Zoals ik ben niet meer gewacht,
of 'k iets vermag in eigen kracht,
tot U die alles hebt volbracht.
O Lam van God, ik kom, ik kom.
Zoals ik ben ofschoon altijd,
in twijfel, in opstandigheid,
van binnen vrees, van buiten strijd.
O Lam van God, ik kom, ik kom.
Zoals ik ben, ontvangt U mij,
verwelkomt, reinigt, spreekt U vrij,
daar ik op uw beloften pleit.
O Lam van God, ik kom, ik kom.
82 is ze geworden, invalide en al. Op haar graf een steen: een Lam uitgebeld met de woorden: O Lam of God, I come.
