Edit|
EditReeks Samenvatting:
Wat voor omstandigheden hebben de ouders van Mozes gekend! Het volk moest dienen onder de harde slavendienst. Farao hield het volk nauwlettend in de gaten, ze vormden een bedreiging. Hoe kun je zo ver komen – de vroedvrouwen kregen de opdracht om de jongetjes te doden. En: de Nijl in... Bepaald niet de tijd om kinderen op de wereld te zetten – voor de dood. Toch: “Door het geloof werd Mozes drie maanden lang verborgen”. Ze keken kennelijk niet op tegen de Farao, of niet meer dan tegen de God van Israël. Een geloof, dat keuzes maakt – tegen het zichtbare en menselijke in. 'Ze waren niet bevreesd voor het bevel van de koning'.
In stilte hebben ze het jongetje verborgen. Het was van God en voor God. Het leven kan donker worden en grillig. En onze kinderen worden geboren in een wereld die naar de mens gesproken de weg naar het koninkrijk niet gaat vinden in de 21e eeuw. De wereld komt overal binnen. Achter de Farao de vorst der duisternis met zijn doodseskaders. In de Nijl geworpen, of: ondergedompeld in een cultuur die mijlenver bij God vandaan staat. Dit kan je verlammen. Maar wat een bemoedigend voorbeeld vinden we in de ouders van Mozes.
Jochebed heeft haar kind met een klopppend hart in die Nijl gelegd, de Nijl, vergeven van de krokodillen. Maar biddend – het kind is van u Heere.
De dochter van Farao is nog niet verhard als haar vader. Als Jochebed Mozes dan mag voeden, zal zij hem geleerd hebben wie hij is en wie de God van Abraham is. Hoe is Mozes door de opvoeding aan het hof gekomen! Reken maar dat er ook toen voor Mozes gebeden is. En wat we door gegeven hebben is van belang. Al hebben ze de kerk niet meer nodig en verlaten.
Door het geloof heeft Mozes geweigerd een zoon van de dochter van Farao genoemd te worden. Alles was hem beschikbaar. Een indrukwekkende weigering - hij legt de voordelen niet alleen af, maar nam de smaad op zich.
Wat bracht Mozes ertoe die stap te nemen? Zijn er psychologische verklaringen? De Hebreeënbrief ontrafelt het. Hij geloofde in Gods belofte. Geloven in de dingen die je niet ziet, maar waar je wel van overtuigd bent dat ze echt zijn.
De smaad van Christus – geloven in een schijnbaar verloren zaak. Ben jij nu een Koning? Als je de Zoon van God bent, kom dan af, man..! Heeft Hij de toekomst? De weg, de waarheid en het leven?
Geloof betekent ook lijden. Echter Heb 11:27 – 'als zag hij de Onzichtbare'. Dat zag hij ook. Wat Hij belooft in Zijn woord is wis en waarachtig waar.
Het komt tot ons – zeker als we midden in de wereld staat. Het is niet meer vanzelfsprekend dat je Jezus volgt. Als je ook je leven erop inicht. Wat komt het dan dichtbij. Mozes maakt de afweging – de tijdelijke genieting. Genieten tot eer van God is niet verkeerd. Wat niet tot eer is, is als vergif. Mozes zij ja en amen tegen het woord van God maar nee tegen het vergif van Egypte. Het is maar tijdelijk. We vliegen door het leven. De rijkdom van Egypte of de smaad van Christus – het gaat erom wat de toekomst brengt. Waar de grote witte troon zal staan, waar God zal afrekenen met deze wereld. Dan moet je toch niet indenken dat je dan aan de verkeerde kant zult staan – wat heb je gedaan met het leven, wat ik je gegeven heb? Waar heb je voor geleefd?
Wie in de Heere Jezus geloofd en Zijn woord mag vasthouden, heeft het eeuwige leven. Denk ook als ouders aan de kracht van Zijn Woord, wat onderwijzen we ze. God hoort onze gebeden. Heere u hield Mozes vast en zijn geloof maakte keuzes. Heere, u hebt mij vastgehouden, zo houdt U toch ook onze kinderen vast?
Dan ben je geen tourist meer in deze wereld maar een pelgrim. We zijn op weg naar de nieuwe toekomst van de Heere Jezus. Zo mogen we ook elkaar en onze kinderen toevertrouwen aan God. Wie mij volgt zal in de duisternis niet wandelen en wie in Mij geloofd heeft het eeuwige leven ook al sterft hij.
Jezus, leven van mijn leven,
Jezus, dood van mijne dood,
die voor mij U hebt gegeven,
(Gez 49)