De drie brandende vragen hebben betrekking op onze geboortedag (vers 4), onze laatste dag (vers 10) en de jongste dag (vers 14).
Mooi als u op de drempel van Oud en Nieuw mag zeggen: hier staat een dankbaar mens. Alle reden om U ootmoedig dank te betuigen. Job kreeg van de Heere een mooi rapport. Hij was oprecht, godvrezend en wijkend van het kwaad. Voor ons zijn er ook heel veel dankpunten. Gebedsverhoringen die u gekregen heeft. Maar ook dingen die niet verhoord zijn, omdat de Heere U iets beters wilde geven. Daar kun je ook voor danken. Je kunt ervoor danken dat God altijd bij je is en je met Zijn zegen wil overladen. Als kind van God kun je ook danken dat God alle dingen mee laat werken ten goede. Je kunt danken voor alle mensen die je hebt ontmoet, ook voor de lastige mensen, omdat God jouw karakter daardoor wil vormen.
Maar het bleef niet zo bij Job. Er kwam een zwarte dag (Job 1). Zijn bedrijf ging naar de Filistijnen. Door een natuurramp raakt hij zijn kinderen kwijt. Zijn gezondheid raakte hij kwijt. Zijn vrouw raakte hij in zekere zin ook kwijt, omdat zij zei: zegen God en sterf! Dit is geen kwaliteit van leven meer... Zelfs zijn vrienden raakte hij kwijt, ook zij veroordeelden hem. Job zit uiteindelijk als een verlaten ziel met een ziek lichaam en een gebroken hart op een mestvaalt. En dan krijgt hij in Job 2 een tweede rapport, opnieuw positief. Hij houdt nog steeds vast aan God. Er zat ook een geestelijke strijd in tussen God en satan. Job wist niet dat er een geestelijke strijd gaande was. Maar desondanks houdt hij vast aan God.
Misschien was 2013 een rampjaar voor u, waarin uw huwelijk op de klippen liep, of doordat u uw kind geestelijk kwijt bent aan de wereld. Of doordat u uw werk kwijt bent geraakt. Om dan te kunnen zeggen: de Heere heeft gegegeven en genomen, de naam des Heeren zij geloofd...
En dan komt Job 3 en dan begint Job te vloeken. Hij vervloekt zijn geboortedag! En vervolgens begint hij vragen te stellen. Vragen waarop ik antwoorden wil gaan zoeken vanuit het Nieuwe Testament.
Job 14: 4 Wie zal een reine geven uit een onreine? Niet één. Elk mens wordt geboren als een zondaar. Hoe mooi alles ook was bij je geboorte. De kiemen van de zonde zitten er in en die komen er vanzelf uit. Dat is de aard, de toestand van de natuurlijke mens. Als een klein kind zijn gang zou mogen gaan en uit zou mogen leven wat hij wilde, dan zou hij niet lang leven. Hij zou allemaal verkeerde dingen gaan doen. Bidden moet je ze leren, maar vloeken en rare woorden zeggen zit erin. Ze hebben begeerte naar verkeerde, zondige dingen. Wat uit vlees geboren is, is vlees en kan niet voor God bestaan, zegt de Heere Jezus. Daarom is het voortbrengsel van je hart van jongs af aan gewoon fout en verdorven. Er is er niet één die God zoekt en rechtvaardig leeft. Het Evangelie is een blijde boodschap, want de Heere Jezus is gekomen voor onreine zondaren. Er was maar één uitzondering: Maria. Zij mocht een rein kind baren, de reine die geboren werd uit een onreine maagd.
Hij is geboren om onreinen te zuiveren door Zijn onheilig bloed. Die onreine, dat ben ik. Mijn hart is ook bedorven door de zonde. Maar het bloed van Jezus Christus reinigt van alle zonde! Je krijgt er deel aan door te erkennen dat jij die onreine bent. Reinig mijn hart.....de Heere Jezus is gekomen om die grote bundel van overtredingen over te nemen van mij en ze te werpen in die zee van eeuwige vergetelheid.
De teweede vraag, in vers 10 gaat over het sterven. Maar als een man de geest geeft, waar is hij dan? De tussentijd tussen geboorte en sterven, is je leeftijd. Tegenwoordig tellen we de leeftijd in tientallen jaren, vroeger telden ze in honderdtallen, toen werden ze honderden jaren oud. Maar wat is ons leven nu in vergelijking met die grote eeuwigheid? Je kunt je leeftijd beter tellen in maanden of in dagen. En toch, het leven wordt ook vergeleken met een bloem. Iets moois, iets van het beeld van God. Je bent van waarde. Als een zilverstuk, met het beeld van God erop. Maar wel een verloren penning, die opgeraapt moet worden. Een bloem, prachtig, maar kwetsbaar. Sommige bloemen komen niet eens in de knop. Het afgelopen jaar is een tweeling in de moederschoot overleden, die het daglicht niet heeft gezien... Er zijn ook jongeren die door een trauma door het leven komen. Hoe beroemd ze ook zijn, ook hen overkomt een ongeluk en het leven is voorbij. Afgesneden als een bloem. Of: je wordt oud, maar op den duur ga je verleppen en ze gooien je als het ware weg omdat....Of ziekte breekt je af...Job heeft gelijk, ook al willen we er niet aan.
De Heere Jezus zegt het in het Nieuwe Testament wel anders. Als je uit God geboren bent, als je Mij hebt, dan heb je eeuwig leven! Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwige leven. Als mijn aardse lichaam sterft, mag ik eeuwig wonen bij de Heere!
Job zit geen theologische verhandeling te schrijven achter zijn bureau, maar hij zit daar te krabben op die mestvaalt. Dan kun je geen theologie bedrijven, maar dan is het praktijk. Job zegt: Kort van dagen en doordrenkt van onrust. Onrust; alles woelt hier van verandering. Rusteloze lange dagen en slapeloze nachten. Je bent best wel stressbestendig, maar toch is er dit jaar iets geknapt; je kunt niet meer zo goed presteren. Die consumptie-maatschappij zit in ons. We moeten rennen, springen, vliegen, vallen, opstaan duiken en weer doorgaan.....Onrustig is het hart, totdat het rust vindt in U.....zei Augustinus al.
Kom allen tot Mij die vermoeid en belast bent. Er zijn heel wat mensen die echt heel moe zijn van alles. Bij de Heere Jezus kun je rust vinden voor je hart. Ook de praktische rust. Iedereen heeft het heel druk. Maar het moeilijkste voor een kind van God is om die innerlijke rust te bewaren. En dat wil de Heere wèl geven. Ondanks uiterlijke stormen, toch van binnen rust. Onbeweeglijk, omdat het anker vast ligt. Vaak is je hart onrustig, maar de Heere wil je leren om je zorgen op Hem te werpen. Dan blijven de omstandigheden hetzelfde, maar geeft de Heere je rust van binnen.
Als een mens sterft, waar is hij dan? Het einde kan zo spoedig en onverwachts komen. En dan? Is er nog een daarna? Dat is een vraag waarbij je stil moet staan. Je kunt eindeloos plannen gaan maken, maar dan daarna? Dan ga je sterven, en wat dan? Niet iedereen komt in de hemel, toch? Als een ongelovige sterft, waar is hij dan? Het is de mens gezet eenmaal te sterven, en daarna het oordeel...Op het moment dat ik sterf, ligt mijn bestemming eeuwig vast. Ze kunnen klappen op je begrafenis, ze kunnen een mooie speech houden, maar waar ben jij? Als je dat aan een ongelovige vraagt, zegt men: je bent gewoon dood. Je kunt beter nu lekker leven, want straks is er niks meer. Er zijn ook mensen die geloven dat je reïncarneert. Boeddha reincarneerde meer dan 500 keer en kwam uiteindelijk in het Nirwana, het niets...Wat een vooruitzicht...
Als je het aan een kind van God vraagt, waar kom je na je dood, dan geeft die ook antwoord. Zoals christinne in het boek van Bunyan: De doodsrivier is er wel, maar aan de overkant word je opgewacht met paarden en wagens en engelen... Vaarwel nacht, vaarwel ziek lichaam, vaarwel verdriet, ik zal bij U zijn, Heere Jezus ! Daar staan ze te juichen, weer een pelgrim die thuisgekomen is! Ik heb gebeden dat degenen die Gij mij gegeven hebt bij Mij zullen zijn... Ik geloof dat de Heilige Geest zal glimlachen, omdat Hij al die tijd op aarde werk aan jou heeft gehad en Hij nu Zijn werk bekroond ziet.
Laatste vraag: als een man gestorven is, zal hij dan weer levend worden? Voor een boom is er nog hoop, zegt Job. Zelfs al is hij afgehakt. Als hij water ruikt, komt hij weer tot leven. Maar een mens? Job voelde al aan: er komt een dag dat een mens weer zal opstaan. Ik zal uit mijn vlees God aanschouwen, zegt hij verderop. Al wordt mijn lichaam nu afgebroken, maar er kòmt een dag...Job leefde in het Oude Testament. Maar het Nieuwe Testament is daar veel duidelijker over. Er is een opstanding van de rechtvaardigen en een opstanding van de onrechtvaardigen. Het boek Job is het oudste boek van de Bijbel, en toch zie je hier al een glimp van deze toekomst. De dood als een zaaiakker, die straks zal ontkiemen. Het kerkhof, daar neem je afscheid. Maar straks zul je elkaar daar ontmoeten. Je zult de Heere zien, maar ook je broeders en zusters. Die doodskist is een cocon, waar je met een getransformeerd lichaam uit zult komen.
Joni Ereckson Tada kreeg of op 17-jarige leeftijd een ongeluk waarbij ze verlamd raakte. Ze kan met haar zwakke broze, geschonden lichaam haar handen niet meer vouwen en niemand meer omhelzen. Op een keer riep een predikant de gemeente op om te knielen. Zij kon niet knielen met haar verlamde benen en huilde, omdat ze er naar uitzag om te springen en te dansen straks in de hemel. En omdat ze het zo mooi vond al die knielende mensen. Ze verlangde ernaar om met haar opgestane benen te knielen voor de Heere Jezus. Ze verlangde naar die volmaaktheid.
Ik heb u vanavond 3 brandende vragen aan het hart gelegd. U moet gereinigd worden, maar er is bloed. Elk mens staat een keer op, ten leven of ten dode. Ben je bang geworden? Dat hoeft niet, want er is redding. Maar je moet wel komen.
