Edit|
EditReeks Samenvatting:
“Sta vast” lezen we in vers 15. Vast staan, stevig blijven staan. Bijvoorbeeld als je in de bus staan, die een noodstop gaat maken. Dan hebje iets nodig waar je je aan vast kunt grijpen om te blijven staan. Of je in een bus staat of op een wiebelende boot, je hebt een houvast nodig. Die woorden klinken hier ook in de Thessalonicenzenbrief. Dan gaat het over vast staan in het geloof.
Hoe blijf je staan in je geloof? Vooral als er aan geschud wordt en je je geloof bijna verliest? Hoe blijf je staan in de storm en aanvechting van satan? In het voorgaande Bijbelgedeelte gaat het over de komst van de anti-christ in het einde der tijden. Paulus noemt hem in vers 3 “de mens van de wetteloosheid, de zoon van het verderf, de wetteloze.” Hij heeft daar al eerder over gesproken met de gemeente van Thessalonica. De papagaai van God, de incarnatie van satan zelf. Die zich voordoet als god in de gedaante van een mens. Daar moeten we alert op zijn en dat is goed. Het geheimenis van de wetteloosheid is als werkzaam, staat er. De geestelijke macht van satan is al werkzaam, onvermoeibaar probeert hij de mensen en volken te verleiden. Hij wil onze harten beinvloeden en onze gedachten vullenmet van alles en nog wat, alles met het doel dat de Heere Jezus als Licht van de wereld verduisterd blijft.
Hoe is dat voor ons? In de 21e eeuw is die macht zeker werkzaam. Er wordt een appel gedaan op onze begeerten. En voor je het weet is er geen ruimte meer voor de eeuwige liefde en waarheid van God. Hoe blijf je dan staande in het geloof in een eeuw vol twijfel over de waarheid van de Bijbel en de opstanding van Christus?
Familie van God, broeders, zusters, kinderen, hoe kunnen we vast blijven staan? Hou u vast aan de overleveringen zoals u die gekregen hebt. Door het Woord en door onze brief. Er zijn tradities genoeg die we kunnen veranderen, maar dat wat doorgegeven wordt van generatie op generatie daar moet je je aan vast houden. Het gaat dan om de basisthema's van het evangelie: genade, geloof, bekering, genade, de komst van het Koninkrijk, doop, avondmaal, etc. Ook de christelijke ethiek hoort daarbij, de manier waarop we in het leven staan, waarin de liefde centraal staat. Daar moet je aan vast houden. Zo kun je blijven staan. Die tradities en overleveringen daar moet je aan vast houden. Hoe meer je daarvan leert, hoe meer je houvast krijgt in je geloof. Daarom ga je ook naar cathechisatie. Om te leren wie God is en wat Hij belooft. Om te leren hoe je Hem mag navolgen in je leven. Alsje dat weet, helpt je dat om vast te staan. Dat Woord van God is er om te gebruiken. God geeft ons in het Woord van God een stang om ons aan vast te houden. Het Woord en de overleveringen.
Paulus dankt eerst voor het feit dat de kinderen van God geliefd zijn door God. Dat kan ik ook nu zeggen tegen ieder die zijn vertrowuen op de Heere Jezus stelt. Denk er eens over na dat u geliefd bent door de eeuwige God die hemel en aarde schiep....Weet u hoe een vader omgaat met zijn kind? Dat kind is helemaal geliefd, en dat kind bergt zich in die liefde en voelt zich helemaal veilig bij die vader. Dat kind hoeft niets voor die vader te verbergen. Zo kijkt God naar u...Gods liefde heeft zich zichtbaar gemaakt in de Heere Jezus Christus. God ziet onze zonden niet door de vingers, maar hij ziet ze haarscherp. Maar Hij heeft daar wat mee gedaan, in het lijden van de Heere Jezus aan het kruis. Daar heeft Hij die zonden weggedaan. De weg die Hij ging, was om ons te redden, om de weg open te breken voor verloren zonen en dochters. Die liefde berust op verkiezende liefde van God. Voor wij een zinnige gedachte konden vormen, had God ons al verkoren. Dat mag ik zeggen tegen ieder die zijn vertrouwen op de Heere Jezus stelt. Dat betekent dat ons geloof niet iets is wat opkomt uit jezelf, maar daar zit God achter.
Het evangelie van het kruis, van Christus gaat dan zo aan je trekken, dat je door die trekkende liefde van God naar huis geroepen wordt. God plant Zijn liefde daar doorheen in je hart. Dan gaat er iets resoneren in je hart als het over Christus gaat. De verloren zoon stond op en ging tot zijn vader.Thuiskomen. Er is een eeuwig thuis bij de eeuwige God. Als je door het kruis van Christus door de liefde van God getrokken wordt, dan blijf je toch niet zitten? Dan gaat er toch iets branden van binnen? Zo word je op het spoor gezet van onze Heere Jezus Christus. Het wordt ook duidelijk wat die redding precies inhoudt.
U die de Heere Jezus al jaren kent: Waarom volgt u Hem eigenlijk? Is het niet omdat er iets gaat branden van binnen alshet over de Heere Jezus gaat? Moest de Heere Jezus niet deze dingen lijden en alzo in Zijn heerlijkheid ingaan, wordt er door de Heere Jezus tegen de Emmaüsgangers gezegd. Paulus schrijft over de heerlijkheid van het opstandingsleven. We zullen Hem zien gelijk Hij is, schrijft Johannes. Maar als de Heere Jezus komt om Zijn gemeente te halen, dan zal Hij ons laten delen in Zijn opstandingsheerlijkheid.
Er is in deze tijd zoveel materialisme dat ons doortrekt. Er is zoveel moois in het hier en nu, dat we zomaar vergeten waarvoor we hier op aarde zijn. Terwijl de wereld voorbijgaat en haar begeerlijkheid, en de heerlijkheid van God blijft! De mooiste momenten zijn die waarin we vol waren van God en Zijn nabijheid. Dat kun je je dan ook nog herinneren, er je verlangt er weer naar.
Het Woord van God is als een verrekijker, die ons verder laat kijken naar de toekomst, en ons niet beperkt tot het hier en nu. Wie verder kijkt in de Bijbel, die kan het zo dichtbij halen, dat hij er zo op gaat hopen...
De heerlijkheid van Christus kunnen we niet verdienen, maar die krijgen we. Tot geloof komen is genade, maar door het geloof leven is net zo goed genade die we verkrijggen. God geeft ons ook genade voor onderweg (vers 16 en 17).
De genade van God hebben we nodig om ons te troosten en te versterken. Onderweg naar het beloofde land kom je op tal van plaatsen waarin je troost nodig hebt. De stortvloed van de media die je huis binnenkomt, waarbij je continu op je hoede moet zijn en keuzes moet maken. En de kracht nodig hebt om op het juiste moment nee en ja te zeggen. Je kunt er zomoe en moedeloos van worden om altijd maar tegen de stroom op te roeien.
2 Kor 1: 3 God is ook de God van alle vertroosting. We hebben troost nodig om staande te blijven in het geloof. We begrijpen Gods weg niet altijd, we snappen er niks van soms. Zoals een kind het ook niet altijd begrijpt, maar wel troost nodig heeft.
God is de God van alle vertroosting, zegt Paulus. En hij zegt: moge de God nu van alle vertroosting uw harten vertroosten en u in elk goed woord en werk versterken.
Hoe kunnen we elkaar inspireren om Jezus Christus na te volgen? Onder andere met goede woorden die opbouwen in het geloof en die troost en houvast geven. De Heere geve ons goede woorden in het jaar dat we zijn ingegaan.
Dit is een stukje van de overlevering van Paulus. Hou u daaraan vast, gemeente. Kostbare woorden die ons brengen bij het kruis van Golgotha. We kunnen ons vasthouden aan de reling van het Woord van de levende God. En dan word je zomaar vastgehouden door de levende God zelf! Onze hulp is van de Heere die hemel en aarde gemaakt heeft.
