Edit|
EditReeks Samenvatting:
Als het leven soms pijn doet
1 Het oog van de Heere
2 De hand van de Heere
3 Het hart van de Heere
Een preek n.a.v. het overlijden van Caral van Horssen – Moralis.
Als het leven pijn doet en de storm gaat te keer. Voor mensen die gekneusd zijn. Een wond in je ziel. Geknakt. Ieder krijgt in zijn leven een porsie lijden, de een meer , de ander minder, dan komen de waarom-vragen. Wat heeft dat voor zin dat dit gebeurt? Moet dat nu zo? Gods leiding in je leven is al moeilijk, maar Gods leiding in het lijden? Niet het lijden in de schepping - en de wereldgeschiedenis. Maar dat hele persoonlijke lijden, mijn leed, Doet God dat? Is Gods hand daarbij? Is er ook olie voor mijn pijnlijke wonden?
De een heeft een beperking of een kind in een rolstoel – ik bid m'n knieën plat.
Je bent werkeloos en er komt geen werk. Een ander heeft een depressie, of kinderloosheid of fundamentele eenzaamheid. Of kinderen die afgehaakt zijn, kleinkinderen die niet meer gedoopt zijn.
Of iemand is verlaten. Vragen, vragen, vragen.
Laten we kijken naar de Psalm – waarom blijft U van verre staan? David zat in de engte. Goddelozen (Saul) zijn in de ruimte en zitten hem achterna. Het aloude Waarom. Als het er op aankomt, dan merk ik er zo weinig van dat u nabij bent alle dagen ..
'je zegt wel waar is God, maar die is er helemaal niet, als je hulpt nodig hebt, helpt Hij je niet!' Niet direct dicht smeren met een bijbeltekst. Er is ruimte voor klacht.
Augustinus zegt in de Belijdenissen. God is de Verborgenste en de Aanwezigste. Israël klaagt, mijn weg is voor de Heere verborgen – het geloof schrompelt in een tot een schreeuw. Dat waarom wordt niet over God gezegd, maar tegen God. Hij uit zijn klacht voor Gods aangezicht, bevrijdend dat er ruimte is voor deze klacht in de Schrift.
Job 3 – met beide benen op de grond – hij vervloekt zijn geboortedag. Ik zou het liefst dood willen, dominee. Mijn vrouw is er niet meer, de zon gaat niet meer op voor mij. Heere waarom gaat u nou deze weg met mij? Hij verwijt het God en zegt het ook. Naomi, precies eender. Naar het buitenland en daar een man en twee zonen kwijt geraakt. God houdt niet meer van me, Hij heeft me veel bitterheid aangedaan. Waarom verhinderde Hij dat allemaal niet.
Hoe ouder je wordt, hoe meer het naar je toe komt. Waarom zo....? Job komt met God in botsing. “Niet klagen maar dragen” – dat klinkt wel vroom maar is niet Bijbels. Een hemelbestormende klacht, voor onvrede, je mag tot God schreeuwen, brullen, huilen. Dat is de rouwe werkelijkheid van een kind van God.
Bij Bonhoeffer zien we het – Verzet en overgave. Niet alleen verzet, maar ook niet alleen overgave.
Ik heb voor Zijn aangezicht mijn klacht in mijn benauwdheid voortgebracht. Een kind is wel eens opstandig en boos. Laat hem maar eens even uit foeteren. Zo is God. Sta op, hef uw hand op. Sta op, toon uw gezag.
1 oog
U ziet het wel. “het” – de moeite en verdriet. Voor David: zijn vijanden. U zult het voor me opnemen en het hen vergelden. U komt de wraak toe, ik leg het in Uw handen. Wat een opluchting ook, dat God recht zal doen. Hij zal het op Zijn tijd voor je opnemen.
Die moeite en verdriet is begonnen in Gen 3. God heeft het zo niet gemaakt.
Als ik u een briefje geef – schrijf 2 a 3 dingen op waar je echt heel erg mee zit. Een legende zegt dat de doornenkroon van de Heere Jezus verdeeld is over al Zijn kinderen. Paulus had er een in zijn vlees.
Moeite en verdriet daar staat mijn naamlabletje op. Bij een ander – ik zal voor je bidden hoor. Maar het is mijn pijn, mijn tranen.
God ziet het, met de ogen van de gekruisigde. Zoals de Heere Jezus keek, zo kijkt God naar jouw leven. Aanschouwen, aandachtig kijken
Ik was uitgeteerd, maar God zag op mij neder. God ziet het terdege. Dat kijken van God is heel bijzonder, er zijn koude, wrede, wellustige ogen, ogen die dwars door je heen kijken. Maar die ogen, waarmee God kijkt – vriendelijke ogen zijn bij U van eeuwigheid, Zijn ontfermende ogen.
Hoe moet je verder als weduwnaar. Vrouw en kind begraven in één lichaam. Niets ontgaat Hem.
2 hand
Opdat men het in Uw hand geeft. Dat is de geloofshandeling. “je moet het van je afgooien”: – wat een onzin, dan komt het toch weer terug. Maar je moet het in Zijn hand geven. 'Je moet het nemen zoals het komt', wat een onzin. Noodlotsgedachte, ook in de kerk. Boedda: je moet proberen het gevoel uit te schakelen. Wat heb ik daar aan, ik wil niet oplossen in de oceaan. De Man van Smarten had emoties en pijn en verdriet, uitgeschreeuwd op Golgotha. Insjallah, zegt de moslim. Dat is de wil van God, “het heeft God behaagd, om” – ik geloof er niets van. Dat men het in Uw hand geve. De hand van de Vader.
God is dan niet de afwezige. Geef het maar in Mijn hand. Als de verborgenste is Hij toch zo dichtbij, Ik sta voor je. Hij lijkt afwezig maar is o zo dichtbij. Hij steekt Zijn hand nog niet op om in te grijpen, 'tot hier en niet verder'. Hij heft Zijn hand nog niet op, maar houdt hem op. Leg het erin.
Waarom verlaat Gij Mij... nog dieper dan Psalm 10. In de Heere Jezus komt God ons bestaan delen, mijn dood sterven. Mijn pijn doorleven, mijn zonden dragen. De verschrikkelijkste vrijdag omgebogen in de Goede Vrijdag. Dat lijden was niet zinloos. Doolhof, labyrint, wij kunnen het niet bezien. Maar ik geloof dat ook ons lijden zin heeft, ook als zien we dat niet zien. De Heere Jezus kon het niet in Vader handen leggen want God nam het niet over.
God grijpt niet direct in, maar Hij neemt ons verdriet in Zijn hand. Hij voelt ook hoe zwaar het is. Het zal geen gram te veel zijn. Prof J.A. Gunning schreef nav psa 10:14 –
Ga niet alleen door ‘t leven, Die last is u te zwaar.
Laat Eén u sterkte geven, Ga tot uw Middelaar!
Daar is zoveel te klagen, Daar is zoveel geween,
en zoveel leed te dragen, Ga niet alleen!
Ga niet alleen; uw Koning wil komen in uw hart.
Ach geef het Hem ter woning,
hoe stilt Hij dan uw smart!
Wie kan er tranen drogen, als Jezus? Immers geen!
God wikt en weegt en weet hoe zwaar het is. Het zal geen seconde langer duren of een milimeter verder dan Hij bepaalt.
Ik zag een prachtig lied van de groep Sela. Kinga Bán heeft kwaadaardige, agressieve kanker en toch blijf ik zingen ondanks mijn ziekte (http://www.eo.nl/magazines/visie/artikel-detail/kinga-ban-ik-leef-niet-als-een-ziek-mens/ ). Ik ben er, verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan. Adembenemend
3 hart
Als je veel lief hebt, dan blijf je kijken, liefde ziet zo scherp. De barmhartige Samaritaan. Een man helemaal in elkaar getimmerd, gebeukt door het leven, misbruikt, een priester en Leviet – ze zagen die man, op een afstand en liepen een blokje om. De Samaritaan zag hem en werd met innerlijke ontferming bewogen, beeld van de Heere Jezus. Zo is God.
De grootste liefde is moederliefde – de 'moederliefde' van God. Het liefste is dat mama er is. Mama kijkt, een koortsig hoofdje, het dekentje nog eens zacht er over heen, een moeder ziet alles.
Ik zal dan gedurig bij U zijn. Als God maar voor mij is. Boven de rouwadvertentie: vol vragen, diep verslagen en geschokt – en toch: Vader wat U doet is goed.
Wil mij als een kind behandelen, neem mijn handen in Uwe handen en geleidt mij als een kind, Job 5:18 Hij wondt en Zijn handen helen. Hij doet smart aan en Hij verbindt.
Er is een zin, ook al kan ik dat niet invullen, God ziet de bovenkant, wij zien de kruistekens en de hechtdraden,. Straks zal God het omkeren en laat Hij zien wat Hij zag. Dat zie ik resultaten. Er zal een loflied klinken op de wijsheid van God, nu zoek je naar Gods leiding, je klaagt, maar dan het loflied. Als Hij mijn tranen zal afdrogen. Ik wijs naar boven. Ge zult het na deze verstaan. Straks, naar voren wijzen.
Boven de sterren verdwijnt eens het duister.
Daar ziet gij alles ontraadseld, onthuld.
Soms versta je er hier al iets van.Tim Keller heeft met kanker te stellen gehad en zijn vrouw met de ziekte van Crohn. 'Het heeft zo meegewerkt tot mijn persoonelijke geestelijke groei', sommige tragische gebeurtenisssen kan ik nu dankbaar voor zijn, mijn karakter is gevormd – soms is het goddelijke instructie.
Ik wijs ook naar binnen. God werkt altijd op de eeuwigheid aan, Hij trekt soms je gezondheid kapot om je ziel te redden. Er luistert iemand mee van mijn leeftijd – zware suikerpatient. God zette mij stil, dominee, en toen ging ik nadenken. Soms trekt God je maatschappelijke positie aan flarden om eeuwig te leven.
Denk eens na. Gods oog, hart, hand. Toen een oma overleed, vond men een blaadje in haar Bijbel.
Er is op deze aarde een hand die mij leidt. En God is in het duister zowel als in het licht.
Dat is die uitgestoken hand die je leidt door de donkere en lichte vlakken, als een schaakbord, in je leven, tot dat je eindelijk tot Hem gevoerd wordt in het eeuwig licht.
