Edit|
EditReeks Samenvatting:
1 bevreesde discipelen
2 biddende discipelen
3 en een bevelende Jezus
1
De Heere Jezus heeft het woord van God bediend,vanuit een schip. En overgestoken naar de andere kant. En waren nog wat scheepjes erbij, een kleine vloot. Mensen rondom Jezus, als admiraal. Ze gaan met Jezus in zee. Er zijn wel meer stormen ook, over ons levensscheepje, huwelijksbootje – met Jezus aan boord, maar je bent niet gevrijwaard van storm. En als het gaat stormen weet je je geen raad.
Ze gaan van Kapernaum naar Decapolis, het land der Gardareren. 2 bezetenen zijn daar – onderschat de duivel niet. 'Hij zal wel naar Gardara gaan, je zult het nog meemaken, dat Hij die man verlost – daar komt niets van in!' De duivel brengt storm. Dat laat de Heere soms toe. De regie blijft in handen van God. Calvijn – de Heere wil discipelen beproeven. Zeker, maar hier denken we aan het duivelse, want de Heere bestraft. De Heere bestraft zijn eigen werk niet. In de Grieks-Romeinse mythologie had je Poseidenon en Neptunus – die roerden in het water, daar moet ik aan denken. Het gaat hier om zo'n beetje een zeebeving.
Wat een stormen woeden er over de onderdrukte kerk. Onze schouders zijn niet zo sterk, kennelijk als die van de Noordkoreanen of ons voorgeslacht. Hier vlakbij is de Adriaan Janskerk – een bekeerde pastoor die in Den Haag aan de wurgpaal is gebracht, met nog drie anderen, ze zongen psalmen de avond te voor.
De satan wint steeds meer aan terrein. Vroeger was toch het hele land gedoopt. En hoe zou het nu zijn in Rotterdam?
De discipelen hebben niet gezongen 'scheepje onder Jezus hoede' – ze waren benauwd, Jezus is aan boord, maar Hij slaapt. Is de ervaring vaak niet van mensen die de storm meemaken? Het lijkt wel of de hemel van koper is. De HEERE sluimert en slaapt niet. Maar voor je gewaarwording: 'je hebt geen heil bij God' en alleen schuld zie je. Dat haal je niet allemaal uit je binnenzak. David: ik vrees om te komen in de handen van Saul, en David had al die beloften!
2
Verlos ons van de boze, zo heeft Jezus zijn discipelen bidden geleerd. De discipelen gaan niet zelf aan het werk maar roepen tot God. We kunnen 'niets meer doen dan bidden'... of dat niet alles is. En probeer het eens. We kunnen 12 uur werken en praten – maar een uur bidden...? Ze roepen Hem toch, ook al slaapt Hij. Bidt zonder ophouden. Samuel Rutherford schreef hierover: “De slapende Jezus ontwaakt onder de gebeden”. Psalm 44:24 (“Word wakker! Waarom zou U slapen, Heere? // Ontwaak! Verstoot ons niet voor altijd.”)
3
Dan wordt het een bevelende Christus.
Meester bekommert u zich er niet om? Natuurlijk wel. Hij bestraft de storm en er komt stilte. Zonder slachtoffers – zo gaat het niet altijd. In Urk staan ze vele namen van jonge mannen die omgekomen zijn, reken maar velen met een gebed op de lippen... Kun je van God niet op aan? We weten: het graf zegt nooit, het is genoeg. We weten van schippers met God, dat ze aangekomen zijn in een Rustige haven. Hij was Stuurman. Ik geef hun het eeuwige leven, niemand zal ze uit Mijn hand rukken. De vijand rukt vast aan. Ze zullen als kaf verdwijnen.
Voor Jezus was er geen stilte, alle woeste baren van Gods Toorn gingen over Hem heen. De Heere Jezus is overboord gegaan als Jona. Laat deze beker aan Mij voorbij gaan. Een beker met aard- en zeebevingen aan de lippen gezet. Wij mogen rustig en stil slapen in de Heere gerust. Ze hadden geloof, anders hadden ze Hem niet wakker gemaakt, maar met zoveel angst. Wie is deze toch, zeiden ze tegen elkaar. Of: wie is een God als Gij, groot van macht, aan Hem mogen we ons altijd toevertrouwen, bij de Heere zijn uitkomsten tegen de dood.
De discipelen gingen van de ene naar de andere zijde, we zijn allemaal op weg. Zonder de Heere Jezus loopt het af op een eeuwige ontzettingen, al heb je onderweg nergens last van. Met Jezus aan boord, ben je echt veilig in de storm, want Hij brengt zeker thuis.
De slapende Jezus ontwaakt door de gebeden. In het nieuwe Jeruzalem zal geen zee of storm meer zijn, maar Christus zal er zijn alles in allen.
