Edit|
EditReeks Samenvatting:
Een zwijgende God – kent u die vraag: Waar is God? Wat gaat het worden in de Krim – als U er bent, God, spreek dan.. Of in de kerk – waar is God? Bemoedigend om te zien dat er zoveel jonge mensen in de kerk komen, maar toch. Een zwijgende God – benauwend, vindt u niet? In je stille tijd als je God zoekt. Zo te horen zegt Hij niets terug.
Zefanja: Hij zwijgt in Zijn liefde. Hij is toch een sprekende God? Er is een verschil tussen hoofd en hart. Je leest het – het zal wel waar zijn. Ik kan er niets mee... Als God zwijgt – spreekt Hij dan niet echt in je leven? Als iemand je zwijgend aankijkt... Daarover gaat het in Zefanja 3. Er is sprake van oordelen over de volkeren en Juda en Jeruzalem. Hij lijkt te zwijgen. Maar spreekt Hij niet in tegenslagen? “Als de goden zwijgen” is een boek van Miskotte. De geest van het hedendaagse nihilisme – alles is zinloos, waardeloos. De filosofie van de nietsigheid. De moderne ervaring van de Godverlatenheid. 'Er is geen god'. Maar, zegt Miskotte, bedoelen we daar de afgoden niet mee? De afgoden van de zedelijke vooruitgang. Die vielen door de mand in de Eerste Wereldoorlog. Het vooruitgangsgeloof stierf. Nog sterker na Auschwitz. Niemand kan meer in 'god' geloven. De mens wordt niet beter. Dat is duidelijk geworden.
Er bleef een stilte over. Maar dan spreekt Hij eigenlijk. Waar Hij lijkt te zwijgen –
Ten tijde van Josia met zijn vruchtbaarheidsreligie, net als onze maatschappij. Zefanja profeteerde wereldgericht. De dag van God is dichtbij. Zefanja – 'die de Heere bewaard heeft' – om deze dingen te vertolken. Hij zal zwijgen in Zijn Liefde. Sprekend zwijgen.
Als de goden zwijgen is het een sprekend zwijgen van een onmacht. Een totale ontwaarding, alles in doelloos.
Alles verliest zijn waarde voor het aangezicht van God als de Heilige Geest in je leven komt. Buiten God verliest alles zijn glans. 'Ontdekking' heette dat vroeger. Heere ik kan niet zonder U, zegt U wat tegen me... maar zo te horen zegt God niets. Een open Bijbel die gesloten is.
In het Hebreeuws staat 'rusten, stil worden' – Hij wacht om genadig te zijn, op Zijn tijd. Er komt een tijd dat Gods heil wereldwijd zijn beslag krijgt. Dit geldt heel speciaal (vers 12/13) voor het overblijfsel van Israël. En de kerk als ingelijfd in Israël - wat daar nog van over is.
Maar dat toekomstheil maakt Hij nu al zichtbaar in het restant. Hij gaat zwijgen, omdat Jezus zweeg – toen Gods oordeel Hem trof en dood en hel op Hem aanstormde en Jezus zweeg. Zeg eens wat! Van nu aan zult u de Zoon des mensen zien komen. In het oordeel. Hij is schuldig! Hij verdient de dood. Het oordelen van God en dat van de Joodse Raad vallen samen en treffen Jezus. Die stil zwijgt. Niet: en nu zal Ik Mijn kracht laten zien, want Ik ben er ook nog... Hij droeg het oordeel van de Joodse Raad en van Zijn God weg. Jezus zweeg opdat God zou kunnen zwijgen in Zijn liefde. Dit wonder voltrekt zich onder het overblijfsel – een ellendig en arm volk. Dat roept weerstand op, daar houden we niet van – arm en ellendig. Dat roept associaties op met een bedelaar. Gering, kwetsbaar. Behoeftig, dat past niet bij mensen die het weten en het hebben. God natuurlijk – maar dat is niet zo natuurlijk, maar bovennaturlijk. Het is en blijft een wonder.
Is dat de reden dat er vandaag zo weinig gebeurt, bij God vandaan tenminste. Waar is het wonder van de ontdekking van de Reformatie, de rechtvaardiging van de goddeloze, los van God, die niets heeft en niets is. Moede kom ik, arm en naakt, tot de God die zaligmaakt. Uit genade en door het geloof. Ik zal in het midden van u doen overblijven – zij zullen de Heere vertrouwen.
De Heere heeft uw oordelen weggenomen – juich dochter van Sion, want Jezus zweeg stil. Het oordeel is weg. Ook straks wereldwijd.
Als God zwijgt in Zijn liefde, heeft Hij alles te zeggen – je bent van Mij. Daarvoor heb je geen woorden meer. Hij kijkt naar je zoals een bruidegom kijkt naar zijn Bruid; volmaakt, je bent Mijn duif. Hij heeft er geen woorden voor.
Hij Zoon zweeg. Al je zonden zijn uitgedelgd. Hij zweeg, als een schaap.
Ik zal nooit meer op je toornen – het oordeel is weggedragen, en weg is weg. En Jezus zweeg stil. Dan zijn er geen woorden meer. Bij God niet en bij ons niet. Liefdestaal zonder woorden. Dan wordt het hier zo stil en zo vol van God. Als gouden de portalen zijn, hoe zullen dan de zalen zijn!
Als straks de boeken worden geopend, dan zal Hij zwijgen in zijn liefde voor het restant van Israël en de kerk. “Kom binnen, gezegende van Mijn Vader”, want Jezus zweeg stil.
De goden gaan zwijgen – je liefde taant en alles wordt kleurloos en doelloos. Ook via je smartphone, het zegt je niets meer. Een zwijgende God is Zijn liefde, voor u, omdat Jezus zweeg, en waar je heel stilletjes zalig mag worden, zo maar uit genade alleen.
