Edit|
EditReeks Samenvatting:
Later als ik groot ben – zeg je dat wel eens? Wanneer ben je eigenlijk groot? Toen Mozes 3 jaar uit huis werd geplaatst was hij al een beetje groot – hartverscheurend toch. Dan weer: groot geworden – als man op zoek naar zijn roots. In Gosen, naar het Joodse volk. Tussen de 3 en 30. Het gebed van zijn vader en moeder – wat bleef er van over als je uit huis wordt geplaatst. Franka Treur – Dorsvloer met confetti, ze schrijft over haar opvoeding in de Geref. Gemeente – ze had er volledig afstand van genomen in Leiden. Weg. Wat wil bij jullie winnen? Het gebed van je ouders of de moderne cultuur? Mozes koos niet voor de schatten van Egypte.
Kinderen willen loyaal zijn aan hun ouders. Mozes ook, maar ook aan zijn adoptief moeder. Zij gaf hem de cultuurschatten. Denk aan het graf van Toetanchamon, wat een rijkdom. Kunst en wetenschap (niet het veelgodendom) – wat was daar mis mee? Het hiëroglyfenschrift kon hij lezen. De Farao bleef een tyran, wat een dilemma voor zo'n jongen.
2
Dan komt de krasse geloofskeus. Hij ging kijken in Gosen. Ze werden afgebeuld. Hij slaat de beul dood – hij moet de benen nemen. Zijn bloed kookte. Wat bezielde hem? Rechtsgevoel? Boosheid? Hij speelde eigen rechter en werd niet als bevrijder erkend door zijn eigen volk. Erg gemengd. Maar Heb. 11 zegt: “door het geloof”. Achteraf was het dus geloof. Hij brak met de zonde, de schatten van Egypte. Het hof werd hem tot zonde, hij was er een hele meneer. Hebreën stelt Mozes tot voorbeeld. Mozes leefde in twee werelden net als wij. En koos de goede.
3
Waarom moet je kiezen, kun je het niet combineren? Kun je je invloed aan het hof niet beter gebruiken, dat deed Jozef toch ook en Esther? Is het allemaal niets in de wereld? Er is algemene genade – daardoor kon die prinses goed doen aan Mozes in de Nijl. Het is niet zaligmakend, maar niet niks. Regenboog: God heeft wat met de wereld. Je kunt opgeleid en toegerust worden door de moderne cultuur. Maar Mozes had het dubbele door. Alles herinnert aan christelijke vormen van vroeger, maar het richt zich tegen Christus, los van en in plaats van Christus. Soms blijf je er in staan, zoals Jozef – ook hij zei een keer nee. En soms moet je radicaal nee zeggen. Dit kan ik niet, en niet langer. Keuze voor het versmade volk, je leeft mee met de verdrukte kerk in Noord-Korea, en soms worden wij ook gediscrimineerd omdat we niet in alles mee kunnen doen.
Kies heden wie gij dienen zult. Kunnen we dat dan? “Wend u naar Mij en wordt behouden” – op grond daarvan werd Spurgeon bekeerd. 'Je blijft ongelukkig als je het niet doet' – mijn hart ging er naar uit – maar waarom koos ik voor Jezus? Omdat Hij mij zocht. Maar laat het je vooraf niet hinderen, dan geldt: kies heden wie gij dienen zult.
4
Koos Hij voor Christus? Die was er toch nog niet? De hoorders van de Hebreënbrief kenden hem en dan hoor je Hem eerder. Ze hebben hem van afstand gezien. Hij had een verrekijker. Dan zie je Christus. Omhelzen en begroeten. Het gaat over de Hogepriester – Psalm 110, priester in eeuwigheid. Hij offerde Zichzelf – eens voor goed. Zo'n hogepriester hadden wij net nodig. Maar Mozes verachtte de smaad van Christus niet – laten wij Zijn smaad dragen. Als je gediscrimineerd wordt op je werk, als je christen bent. Bij een kerk wonen die terugloopt. 8 vd 15 kerken moeten dicht in Den Haag, aantrekkelijk voor de jeugd? Christus is verborgen in Zijn kerk, ook of misschien wel juist in een kerk die terug loopt. Een lege bank – is de smaad van Christus; Dan wil ik daar bij horen, zei Mozes. Dat is altijd nog rijker dan de schatten van Egypte.
Hij zag op de vergelding – waarop dan? Hij keek in elk geval verder. Je bent verliefd op een onkerkelijk meisje – maar kijk eens verder naar spanningen en kinderen die twee kanten op getrokken worden.
Kijk naar het einde. Wees bereid om het kruis te dragen. Het einde van die man zal vrede zijn.