Edit|
EditReeks Samenvatting:
De ambten in de kerk
1. hoe kom je tot het ambt
2. houding in het ambt
3. hoogachting tot het ambt
Hoe kom je tot het ambt? Gekozen door wettige verkiezing van de kerk. Houding in het ambt - dienaars van Jezus Christus. Hoogachting voor het ambt - bijzondere achting “om des werks wil”.
Wat is een ambt? Het is een vorm van bestuur. Zoals op school, in de gemeente, in een vereniging, en ook in de kerk: Je kunt niet zonder vorm van bestuur, anders wordt het een chaos. Tegenover de gezagsdragers staan de ontzagbieders. Kinderen moeten ontzag hebben voor hun ouders, studenten voor de schoolleiding, gemeenteleden voor de ambstdragers. Hoe kom je tot zo'n ambt?
Ik zou een driehoek willen tekenen: bovenaan de Heere Jezus, aan de andere hoeken de gemeenteleden en de ambstdragers. Hij staat bovenaan, en de gemeenteleden en de ambtsdragers op hetzelfde niveau. Een driehoeksverhouding. Hij roept en is getrouw. Het begint met een persoonlijke roeping in je hart, voor het ambt of een andere taak of bediening in Gods Koninkrijk. Wie een bediening begeert, begeert een goede zaak, zegt de Bijbel. Het is geen erebaan en het kost veel geestelijke energie, maar het is wel mooi werk. Het is mooi werk om aan de mensen te vertellen dat Jezus leeft. De schatten uitdelen van het Evangelie is zwaar werk. Het is een taak die op je ziel ligt. Het is ook een eenzaam werk. Grote verantwoordelijkheden brengen vaak ook grote eenzaamheden mee. Je kunt je in je roeping voelen als een eenzame mus op het dak. Jesaja was bereid voor een zware taak, maar hij werd ook door God toegerust.
Soms zijn er ook vragen: God roept mij, terwijl het nog niet altijd direct gerealiseerd wordt. Denk aan David die gezalfd wordt, maar gewoon terugkeerde naar de schapen. Het begint met roeping.
Vervolgens moet je door de gemeente ook wettelijk geroepen worden. God werkt door middel van Zijn gemeente. Je mag je er niet zomaar indringen maar wachten op Gods tijd. God werkt door middel van de gemeente. Dat is Bijbels. Als Judas weg is dan maakt God gebruikt van de gemeente van 120 gelovigen om een nieuwe apostel te roepen. De gemeente is een onmisbare schakel. Daarom moet u allemaal opkomen als er verkiezingen zijn.. Pas als er een gemeente een beroep op je doet, dan is dat een bevestiging van je roeping. Een kerkenraad doet een voorstel, en u kunt de voorgestelde kandidaat erkennen of een bezwaarschrift indienen. Dat is een belangrijke verantwoordelijkheid.
We kunnen ons altijd vergissen en het is belangrijk dat de Heere zelf iemand aanwijst die Hij roept. Wij bidden om leiding en wijsheid van de Heilige Geest. Er is nu iets weggelaten in de NGB. In de woorden van Guido de Brès zelf wordt zelfs genoemd dat iemand met handoplegging bevestigd moet worden. Dat is later weggelaten. Dat is vreemd; waarom doen wij dat niet? Ik weet het niet. Dat zou dus zeker ook kunnen bij de roeping van ouderlingen en diakenen.
Wie moet je nou kiezen? De Heere Jezus zegt: Simon, heb je Mij lief? En als Petrus daar ja op zegt, dan krijgt hij een taak van de Heere Jezus. Hij mag de lammetjes weiden. Het allereerste is niet: heeft deze man geschikte kwaliteiten? Maar allereerst: heeft hij de Heere Jezus lief? Daarnaast spelen praktische bekwaamheden natuurlijk ook een rol. De ondergrens is iemand die pas tot geloof gekomen is. Je zou ook kunnen denken aan een bovengrens. Als je boven de 70 bent kan het werk te veel van je krachten gaan kosten. Ambtsdragers zijn niet zonder zonde maar ook niet zonder genade. Beter iemand met 1 talent die genade kent dan iemand met 5 talenten die de Heere Jezus niet kent. Denk ook aan het huwelijks- en gezinsleven. Wat heb je aan iemand die zich niet kan beheersen? Daar krijg je ruzie mee binnen de kortste keren. Als het niet goed gaat in het gezin, moet je niet iemand ook nog eens belasten met een wijkgemeente. Als je Jesaja leest, dan zegt hij tot 6x toe: wee u! En dan komt in Jesaja 6 het roepingsvisioen. En dan pas mag hij gezonden worden. Als je jezelf opwerpt als lekenprediker, dan begin je al snel te “katten” op de kerk. Dan strooi je vaak met wee u wee u, maar ken je je eigen hart nog te weinig. De Heere roept en Hij bekwaamt.
De Heere maakt je vaak eerst zwak om dan daarna Zijn kracht in jou te volbrengen. Je krijgt dan soms een knak, en dat is niet leuk, maar daarna kan Hij je wel gebruiken. Als jij geroepen wordt in de geestelijke strijd, dan geeft Hij je ook de wapens. Jezus roept en de Geest bekwaamt. Zo kan het ook zijn op het zendingsveld. Dat je vaak niet eens je roeping meer over hebt, alleen de roepende God. Soms kun je tegen huisbezoek opzien en gaat je vrouw in gebed mee, zelfs al weet ze niet alle details. Dat is de houding in het ambt. Er is een verschil in een persoonlijke zegen en een ambtelijke zegen. Je kunt soms vol zijn van een preek, terwijl je er geen enkele reactie op krijgt. Zeker niet geland, denk je dan. En anderzijds kun je soms het gevoel hebben dat het preken niet lukt, terwijl het toch iemand heeft geraakt.
Als dominee hoef je nog niet eens voorzitter te zijn van de kerkenraad, er staat er maar één bovenaan: de Heere Jezus. In Mat 23 roept de Heere Jezus daar zelfs toe op: laat jezelf geen vader, heer of meester laten noemen. Wat dat betreft zou ik mezelf ook geen dominee moeten laten noemen...Zowel de reformatorische als de katholieke kerk heeft dat helemaal genegeerd....
Ouderling wil zeggen: oudste, presbyter. Episcopos-toezichthouder-iemand die toezicht houdt. Een niet te jonge man die toezicht houdt op de dominee en op de gemeente. Meervoudig leiderschap is belangrijk. In de Bijbel is ook een taakverdeling. Er zijn mensen die arbeiden in de leer en in het Woord. Ouderlingen met onderwijzende gaven. Niet elke ouderling heeft dat. Er zijn ook ouderlingen met meer pastorale gaven; die zijn vaak beter in de 1 op 1 gesprekken. Er zijn ook ouderlingen met meer bestuurlijke talenten en gaven. En ouderlingen hebben natuurlijk ook iets met ziekenzalving, als je het Bijbels wil doen. Als er iemand hard ziek is, moet hij de oudsten roepen en gezalfd worden. Dat staat er in elk geval.
Ik heb eens gezocht in de kerkelijke analen. Bij verzuim van een kerkenraadsvergadering moest er een boete uitgedeeld worden; evenals wanneer er vergadertechnische mankementen waren. Vroeger werden mensen zelfs geweerd van het avondmaal als ze nee zeiden tegen een roeping van tweejaarlijks ouderlingschap...
Er lag ook een taak ten opzichte van armlastigen en behoeftige geloofsgenoten. De diakenen werden zelfs “heilige geestmeesters” genoemd. Als je onghuwd samenwoonden kon je de hulp van de diakonie vergeten, evenals wanneer je het geld verdronk. Niet alleen de materiële zorg. Stefanus was diaken en doopte; Filippus was diaken en doopte.....
Calvijn onderscheidt twee soorten diakenen: procureurs en hospitaliers. De eersten verdelen het geld en de laatsten geven zorg aan zieken, armen en hulpbehoevenden. 1 Tim. 3.
Phebe was een diaken. Rom 16:1. Ook 1 Tim.5:9 “Een weduwe mag gekozen worden namelijk tot het ambt ener diakones.”
Ik wil de boel niet opruien, maar wil wel laten zien dat het soms ook anders kan zonder de Bijbel geweld aan te doen.
We moeten de ouderlingen respecteren vanwege hun ambt. En ook al ligt hij u niet zo, houdt hem in ere vanwege zijn ambt. U hoeft ze niet altijd te gehoorzamen, als het tegen Gods Woord ingaat. Net als bij ouders. Gehoorzaam ze, tenzij ze tegen het Woord van God ingaan. Als u kritiek levert op de ouderlingen is dat funest voor uw kinderen.
Eerst zag ik van een afscheid tegen ambtsdragers op. Later, dichterbij vielen een aantal flink tegen. Nu als ambtsdrager val ik vaak mezelf het meeste tegen.....
