Edit|
EditReeks Samenvatting:
Geloofd zij de Heere, geprezen zij Zijn naam. Als we daarover nadenken, begrijpen we best wat de psalmdichter erbij bedoeld. Mozes had het kunnen dichten in de woestijn. Hij overlaadt ons dag aan dag - komen we niet allemaal woorden te kort om het op te sommen? Het leven van elke dag. 's Ochtends aan het ontbijt danken wij en we bidden om een zegen. Hij wil ons nog bewaren en geven wat wij nodig hebben. Als we denken aan wat wij eigenlijk verdiend hebben: geen brood, maar de bitterheid van het leven. Genadebrood. Voor déze tijd. Bij brood alleen zult gij niet leven, namelijk. Maar bij het Woord dat van Hem uit gaat. Als u straks dat stukje brood hier mag nemen, dan mag u denken dat u aan Gods tafel zit en Zijn brood neemt, en dat u dat niet hebt verdiend, maar dat het genade alleen is.
De toe-eigening van het geloof. Mijn Heere en mijn God. Zo waarachtig als dat brood zichtbaar is, dat u mag zeggen: die God is onze zaligheid.