Waarom gingen de discipelen weer vissen na de opstanding van de Heere? Hoe moet we nu verder? Of misschien deed de Heilige Geest hen dat wel doen, want de Heere wil hen iets leren ermee. Johannes beschrijft veel tekenen van de Heere. Wonderen die boven zichzelf uitwijzen. Het gaat ook hier om de diepere zin.
Werp het net aan de rechter zijde van het schip en ze doen het. Ze hadden hun vast gewoontes, tradities. Maar ze doen het. En het stroomt vol met vis. De discipelen zouden worden uitgezonden op de wereldzeeën. Het zou over een lange tijd gaan. Afhankelijk van Hem te zijn. Ik ben met u tot de voleinding van de wereld. Je kunt het doen volgens je eigen plan, maar je moet leren afhankelijk van Hem te zijn. Dat geldt voor elke christen, we zijn allemaal een dienstknecht en we worden allemaal opgeroepen ons net uit te werpen.
Ga daar in niet af op je eigen gewoontes, maar doe het in afhankelijkheid van Hem. Biddend, dan kan de vangst je verrassen.
“Het is de Heere”, Petrus werpt zich overboord, hij was de eerste die het graf in gaat. Je zou het niet verwachten van Petrus, hij had Hem nog maar kort geleden verloochend. Als je iets verkeerds hebt gedaan tegen iemand en je ziet hem weer, dan schaam je je toch. Maar Jezus had gebeden dat zijn geloof niet ophield. Jezus had steeds aan Petrus gedacht: zegt Mijn discipelen èn Petrus. De Heere is waarlijk opgestaan en is van Simon gezien, daar was Hij kennelijk persoonlijk aan hem verschenen. Over de ontmoeting weten we verder niets. Er was kennelijk een vlak veld ontstaan, het was goed gekomen. Er was nu dus geen schaamte meer, maar juist enthousiasme.
Jezus vergeeft geheel. Er blijft van je zonde niets over. God biedt u vergeving van zonde aan – het is genoeg om je handen te leggen op het ware offerlam. Om met berouw tot Hem te komen. Je kunt er moeite mee hebben om jezelf te vergeven, maar God heeft er geen gedachten meer aan na de vergeving.
Je kunt gezegd hebben: ik zou U nooit verloochenen, misschien die en die wel. Maar belijd de zonde – je mag terugkomen en Hij zal je zonde wegdoen. Wij kunnen heel karig zijn. Ik zal het wel vergeven maar vergeten niet.. Maar God niet – al zit u nog zo verstrikt – u hoeft de kerk niet uit zonder vergeving.
Het was goed tussen de Heere en Petrus. Waarom rakelt de Heere Jezus dan toch die zaken op die in het paleis van Kajafas waren gebeurt – in het openbaar gezondigd dus moet het openbaar hersteld. Al zouden de anderen dan doen, ik niet. Dus hij had ook tegen zijn mede-discipelen gezondigd.
Hebt u mij meer lief dan deze – ja ik houd van u. Jezus vraagt naar agapè en Petrus gebruikt een woord voor liefde voor mensen onderling. Petrus is een gebroken man geworden. Juist zo als een die geen haar beter is dan de anderen, moet je mijn volk gaan leiden.
Dan: heb jij agapè voor mij? Zonder – meer dan de andere –
Dan: houd je van mij? Kun je dat eigenlijk wel zeggen, Petrus. Petrus zal direct gedacht hebben aan dat andere kolenvuur bij Kajafas. Hij werd bedroefd. Ik heb het er niet naar gemaakt, maar U weet toch dat ik U lief? De andere discipelen zullen gedacht hebben: we hebben het er niet naar gemaakt. Juist zo ben geschikt om mijn volk te weiden.
We roepen om in afhankelijkheid van Hem het net uit te werpen en we moeten weten wie wij zijn in onszelf. Paulus: de voornaamste van de zondaren, daarom kan het voor iedereen. Dat geeft de ruimte om het evangelie te verkondigen. Niet – eerst maar eens dit of dat, als je weet een zondaar te zijn, dan geeft dat ruimte. Genade alleen door het geloof. Het enige dat nodig is: je zonden beleiden en je hand op Hem leggen. Zijn bloed wast ons van alle zonden.
Ook als broeders tijdelijk een verkeerde weg hebben gekozen – met de geest van de zachtmoedigheid hen terecht wijzen, ziende op uzelf. Jij kunt in precies dezelfde zonde vallen.
Je besliste zelf, Petrus, maar oud geworden zal een ander je leiden – de Heilige Geest. Alles werkt mee ten goede ook hier voor Petrus. U bent geen haar beter dan Petrus, die nu luistert. Ik heb het er lang niet altijd naar gemaakt. Moeten wij het niet ook toegeven? Het is belangrijk voor ons allemaal om te zien wie wij zijn.
Petrus zal de marteldood sterven – maar we denken ook aan Gal 5 (16-17) “Maar ik zeg: Wandel door de Geest en u zult zeker de begeerte van het vlees niet volbrengen. Want het vlees begeert tegen de Geest in, en de Geest tegen het vlees in; en die staan tegenover elkaar, zodat u niet doet wat u zou willen.”
Het is niet in mij zelf te vinden, maar alleen in de Heere. Mij is genade te bewezen. Wat een boodschap hebben we dan voor de wereld. Geloven in Hem is voldoende. Als jouw zonde de Zijn een Zijn welgevalligheid de uwe. Hopelijk mag u daar amen op kan zeggen. Werp uw net uit en doe het bidden en dan zullen we ook vinden.