Edit|
EditReeks Samenvatting:
Jongens en meisjes, een heel ouderwets middel om iets niet te vergeten is een knoop in je zakdoek. Daar gaat het vanmorgen ook over, waarom dodenherdenking? ‘Houd in gedachten dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt’. Dat bracht me tot het thema dodenherdenking, jawel, maar gedenk de Levende.
Gemeente, 4 mei, in elke landstreek in Nederland daar gebeurt het, dodenherdenking. Vijf jaar lang werden we onderdrukt door de vijand. Het begon in mei 1940, op de Grebbenberg. Sommige ouderen in Rotterdam hebben er nog weet van; het bombardement. We denken aan onze Joodse landgenoten, vele tienduizenden zijn weggevoerd en zijn nooit meer teruggekomen, gesneuveld onder de Jodenhaat in de gaskamers. Op zoveel andere plaatsen was en is wat aan de hand in deze wereld die bloedt uit zoveel wonden. Er is dan alle reden om hierbij stil te staan. Ik weet niet hoe het u vergaat, die 2 minuten stilte, maar ik kom er altijd weer diep van onder de indruk, die jongens die hun leven gaven voor onze vrijheid. Alle reden om dit maar niet vanzelfsprekend te vinden.
In onze tekst gaat het ook over dodenherdenking, houd in herinnering. Hier gaat het niet over het herdenken van een dode, maar van een Levende. Ik zou vanmorgen vooral willen zeggen: Gedenk te leven! We gedenken niet zomaar de eerste de beste, maar Jezus Christus! Het is Pasen geworden. We zullen eens zien wat Paulus met deze woorden aan Timotheüs wil zeggen.
Paulus schrijft aan zijn geliefde zoon Timotheüs. Het was zijn geestelijke zoon en Paulus spreekt hem vaderlijk toe. ‘Niemand verachte uw jonkheid’. Timotheüs is meer iemand van leunen dan van leiden, las ik ergens. Intussen was hij wel evangelist, door oplegging van handen tot het ouderlingschap geroepen.
‘Strijd de goede strijd van het geloof Timotheüs’, heeft Paulus ergens aan hem geschreven. Het geloofsleven is een strijd! Vroeg of laat is er altijd wel iemand die tegen je zegt: ‘Welkom in de strijd’. Misschien heb je het al weer gemerkt na je belijdenis, je staat weer met twee benen in de wereld en je komt jezelf tegen. Je gaat niet met de roltrap naar de hemel. Strijd!
Wat een geweldige bemoediging is er voor die jonge Timotheüs. ‘Jezus Christus’ staat er. Dat is nooit zonder betekenis, het gaat over Zijn lijdensweg van kribbe naar kruis, dat is altijd weer het hart van het evangelie, het kruisevangelie. Als het goed is, is elke gemeente een gemeente onder het kruis. De straf die ons de ‘shalom’, de vrede met God heeft gebracht. ‘Dat Hij uit de doden is opgewekt’, er zijn getuigen genoeg bij het graf. Wie durft er hier nog te beweren dat Jezus niet uit de doden is opgewekt? De getuigen hebben hem persoonlijk ontmoet, ze zijn door Hem aangesproken.
Houd dat in gedachtenis, Hij heeft alles volbracht, volkomen verzoening voor al onze zonden, ‘het is volbracht’, houd dat in gedachtenis! Er zijn eenmaal van die dingen die je niet mag vergeten, die knoop in je zakdoek, weet je wel. We krijgen de opdracht dat niet te vergeten, er zijn nu eenmaal van die dingen die je niet mag vergeten. De Heilige Geest heeft het opgetekend voor ons en ook het Heilig Avondmaal is een gedachtenismaaltijd van de bittere smadelijke kruisdood van Jezus Christus. Dat is iets heel anders dan denken: ‘Oh ja, dat is wel rot, dat is ooit eens gebeurd.’ Hij leeft niet alleen in onze herinnering voort, maar ik sta vanmorgen niet op de preekstoel om een dode Heiland te verkondigen. Jezus leeft en Hij wil ons in Zijn verdiensten doen delen. Wat zoek je de Levende bij de doden? Op de paasmorgen is het in allerlei toonaarden verkondigd: Hij leeft! Sinds Pasen mag dit in alle toonaarden worden uitgebazuind. Dan ga je leven met Hem, dat is toch het paaslied: ‘Jezus leeft en wij met Hem’. Wat dat betreft roept Pasen om Pinksteren, de Heilige Geest maakt ons indachtig en confronteert ons met de Levende. Zonder de Heilige Geest zouden we alles vergeten en heb je geen boodschap aan het paasevangelie. Zonder de Heilige Geest is er niet dat in gedachtenis houden. We gedenken zowel dat Hij is herrezen en dat Hij leeft.
In vers b staat erbij: ‘Uit het nageslacht van David, overeenkomstig mijn evangelie’ De Levensvorst van Pasen, zie psalm 21: ‘Hij heeft o God van U begeerd het onvergankelijk leven’. Eeuwig bloeit de gloriekroon op het hoofd van Davids grote Zoon. ‘ We mogen niet vergeten dat Hij is verrezen en dat Hij regeert. Dat gedenken heeft te maken met een verbondsactiviteit, met een geloofsactiviteit. Gods gerechtigheid gedenken, in dat spoor gaat ook onze tekst, om in gedachten te houden dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt. Zijn dood heeft zin, dat had een doel, om ons te verlossen en te bevrijden. Daarom mogen we ook bidden in Zijn Naam: ‘gedenk niet meer aan het kwaad dat wij bedreven’, maar gedenk wel, om Uw goedheid Heere. Er is kracht, wonderbare kracht in het dierbare bloed van het Lam. De Heere wil ons de kracht van zijn Heilige Geest schenken, zodat er ook uiteindelijk de overwinning zal zijn.
Laten we nog een paar punten toepassen. Er kan strijd zijn tegen ziekte, zorgen, moeite, steeds solliciteren, het bedrijf wankelend, vervolging of verdrukking voor zover we daar minimaal mee te maken hebben, en dan die tekst, ‘houd in gedachtenis dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt’. Hij zal hen nimmer om doen komen in dure tijd en hongersnood. In gedachtenis houden, ‘ik zal Hem nooit vergeten’. Ook in de kerkelijke situatie, er is meer krimp dan groei en je zal maar ambtsdrager zijn in deze tijd en dan deze tekst hè, ‘houd in gedachtenis dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt’.
Johannes op Patmos krijgt deze boodschap: ‘Ik ben dood geweest’, in de voltooid verleden tijd, ‘en zie Ik ben levend tot in alle eeuwigheid. ‘ Jezus stond op aan de overzijde van het graf om er nooit meer in terug te keren. Een geweldige bemoediging voor Johannes en Timotheüs en alle christenen. Ook in missionair opzicht een geweldige bemoediging. Alle einden der aarden zullen hieraan gedenken en zich tot de Heere bekeren. Ook persoonlijk, als het einde nadert: ‘Houd in gedachtenis, dat Jezus, die gekruisigd werd opgewekt is uit de dood.’ Psalmzingt dan, Gods gunstgenoten geeft lof den Heere die eeuwig leeft!
Zo doden herdenken, aan hen die hun offer hebben gebracht, maar dan vooral Hem niet vergeten, niet vergeten dat Jezus Christus leeft, en Hij belooft: ‘Ik leef en jij zult leven’.