1 collectief
2 koninkrijk
3 kleine kinderen van gelovige ouders
De ruimte in de Bijbel voor de zuigelingen doop.
Hoe zit u in de bank – zie toe hoe u hoort. Elk argument schiet je direct af, er zijn twee meningen: die van jou en de verkeerde. Dan zeg ik: je houding is niet goed. Sommigen onderzochten de Bijbel en kwamen tot andere inzichten en namen de consequentie, hebben zich laten 'over'dopen in mijn optiek. Ik deel het niet maar vindt het wel consequent.
Er zijn er ook, die als baby's gedoopt worden daarop schieten, maar worden zelf niet hergedoopt. Dan zegt je mond iets anders dan je handel en wandel weergeeft.
Gebrek aan verdraagzaamheid staat een opwekking in de weg. Laten we van onze dooptronen afkomen. Het openbaart zich als er het minste geestelijk leven is. Ik ga teksten noemen, maar ze staan in context van de Schrift en een totaalvisie op de Schrift. Het gaat om verbond, gemeente, koninkrijk. Deze week komt er een doopdebat bij HeartCry en ze zullen proberen elkaar te vinden. Andrew Murray, groot opwekker wordt wel aangehaald, maar het was een echte kinderdoper. 'Ik kan er toch veel van leren'. Dat is mooi.
Het moet geen biblicisme worden. 'het staat er toch;' – maar wat betekent het nu eigenlijk? Geldt dat nu? Beginsel en cultuur. Agape-maaltijden, dat was regel in Corinthe, nu doen wij het anders. Geef elkaar de heilige kus, ik moet er niet aan denken, eerlijk gezegd. In die cultuur werd het zo tot uitdrukking gebracht. Dopen is een voorrecht, maar over veel water of hoe dan precies... tot de naam van de Vader, Zoon en Heilige Geest daar gaat het om. Elkaar de voeten wassen – het beginsel is nederigheid, daar gaat het om.
1
Waarom ben ik voor de kinderdoop. Jeugd – dit is vooral voor jullie. Niet zozeer op grond van de gereformeerde verbondsleer. Maar we mogen het aan de kleine kinderen niet onthouden, liefst door onderdompeling, ze komen in een nieuwe werkelijk. Het koninkrijk van God.
a) de huis-teksten, 4 of 5 keer – hij werd gedoopt en zijn huis , pan oikia – zijn hele huis. Lydia, de stokbewaarder, Crispus, Stefanaas, het is erg krampachtige als je zegt 'er staat niet dat er kinderen bij waren'. Het begint bij de wieg, ik ga slapen, ik ben moe, mijn hele huis in de sfeer van het dienen van de Heere, je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen.
1Kon 16 roeide het hele huis uit. En liet geen man overblijven. “die tegen de want plast” – op de komode kunnen ze dat al. Alles wat onder het gezag van het hoofd van het huis valt.
b) In het Nieuwe Testament wordt een Oudtestamentisch voorbeeld gebruikt voor de doop. 1Cor 10: het volk Israel dat bevrijdt wordt, allen werden in de Rode Zee gedoopt tot Mozes, de nieuwe leider. Een beeld van de doop. Het volk, wij gaan en onze zonen en dochter gaan mee. Allen gaan door het water heen. We laten de kinderen niet achter op het terrein van de satan. Ik geloof nog steeds in de opname – dan gaan de baby'tjes echt mee, met de ware christgelovigen.
c) Nog een Oudtestament voorbeeld, 1Pet 3, Noach, komt ook op het nieuwe terrein. Noach met achten. Alleen van Noach wordt gezegd, dat hij rechtvaardig is. Zijn hele huis wordt erin begrepen, God is een gezinsgod. God wil zo veel mogelijk mensen behouden, Rachel – vul je hele huis met familieleden, wie achter het Rode koord schuilt, is behouden.
d) Mar 16, ga heen. Prediking, er komen heidenen tot geloof, dan worden ze gedoopt. Hij en zijn huis. Geloof en doop horen bij elkaar. Maar of dat chronologisch zo bij elkaar hoort, is de vraag. Als een baby later niet tot geloof komt is het niet geëffectueerd. “In Reformatorische kring dopen ze te vroeg' – dan in evangelische kring te laat,als je tot geloof gekomen bent moet je eerst op doop-cursus. In de Bijbel is het op dezelfde dag. Die belijdenis doet, neemt zijn doop over zeggen we dan. Ik zie geloof bij de ouders, vooraf. Als je je kind laat dopen en hebt zelf geen geloofsbelijdenis gedaan moet je je schamen. En om de baby-doop is daar het geloof van een biddende gemeente.
e) 'Het wordt toch niet genoemd in de Bijbel?' – of het kwam niet voor of het was vanzelfsprekend. Ik meen het laatste, er is continuïteit vanuit het Oude Testament naar het Nieuwe Testament, daar is het expliciet genoemd. Bij de Joden hoorden de jongentjes, de kindjes er bij. Je ziet de proselieten doop ook in het Nieuwe Testament (een erbij gekomene). Een Romein bekeert zich tot de God van Israël. Dan moet je je ritueel baden. Maar de kinderen werden ook ritueel gewassen, in een Mikwe. De Joden kenden die rituele baden, ook bijv als je ging trouwen, of eens in de maand. In een mikwe wastte je jezelf dat is het verschil met de doop.
Prof van Brugge: de doop is een soort paspoort. Toegelaten tot het koninkrijk, kleine kinderen werden bijgeschreven op jouw paspoort. Ze reizen mee met jou, als ze oud genoeg zijn moeten ze zelf een paspoort aanvragen. Collectief, dat gezamelijke zijn we een beetje kwijt. Ergens bij horen. Inclusief denken. Na de verlichting kwam de nadruk op het individu. Geen egocentrisme, maar corporatieve, niet allen mij maar uw kinderen en allen die ver zijn. Het water vloeit over de rand van de eigen subjectiviteit.
Er bij horen – dat besefte ik voor het eerst echt bij de klaagmuur, er was een Bar Mitzwa, een vader die trots is, de familie er om heen, de moeders en tantes die snoepjs gooien, je hoort ergens bij, omringt door een familie. Dat zijn wij kwijt geraakt. Bij moslims gaat het (nog steeds) om de groep, dat zie je in veel culturen. Behalve hier.
2
Koninkrijk van God – daar zijn we ook niet zo bekend mee. Het is wat anders dan de kerk en wat anders dan de wereld. De kerk, de gemeente is een vergadering van alle ware christgelovigen. Het lichaam van Christus,. De wereld zijn alle mensen, het koninkrijk van God zit daar tussenin. Hier op aarde is het al in beginsel, het rijk waarvan de Heere Jezus koning is. Overal waar Zijn heerschappij wordt erkend, zie je een stukje van dat koninrkijk, Christelijke gezinnen bijv. daar wordt Zijn heerschappij erkend. Gebed, lezen, christelijke liederen, christelijke scholen. Met al zijn zegeningen en voorrechten en geboden, denk aan de bergrede. De Heere Jezus spreekt in Mat vooral een aantal gelijkenissen over het koninkrijk van God (der hemelen), je ziet daar ware en valse discipelen. Dat heb je niet in de gemeente. Naamchristenen heb je wel in het koninkrijk. Nep. Kinderen van het koninkrijk zullen worden uitgeworpen – dat kan niet vanuit de gemeente. Het is gelijk aan een bruiloft. Er is een zonder bruiloftskleed. Die zijn er dus ook.
Of een heer die talenten gaf, met nutteloze slaven. Kinderen van het koninkrijk zijn dicht bij het vuur, ze kennen God en Christus maar het niet echt. De doop heeft te maken met het koninkrijk van God, het Avondmaal is alleen voor de gemeente.
Mij is gegeven alle macht, ga heen naar alle volkeren (niet individuen) en maak hen volgeling en doop hen, weer dat collectieve. Daarom Marcus: laat de kinderkens tot Mij komen, want: hunner is het koninkrijk. Heel dicht in de buurt van de Heere Jezus. Of ze ook een innerlijke band met Hem zullen krijgen moet blijken.
Na die tekst komt: de rijke jongeling in drie evangeliën, ze zijn inmiddels puber geworden, gezegend bij de doop, en je bent 15 jaar verder. M'n pa en moe hebben meegenomen. Volg Mij zegt Hij. Ben je bereid dat te doen ja of nee? Word je van dopeling volgeling van Hem? Door de doop werden ze al gebracht in het terrein van het Licht. Ze groeien niet op in een zwart gebied. Het gezag van Koning Jezus. De Heilige Geest werkt, zo mogen de kinderen van de Maranathakerk opgroeien. Een herder heeft een kudde, ze zijn gemerkt. Ook de lammetjes. Ze moeten wennen aan de stem van de Heere Jezus. Zodat ze die gaan volgen later. Ze horen erbij.
3
Wat is de positie van die kleintjes?
Is dat: kinderen van Adam, kinderen van Abraham, kinderen van God, kinderen van het koninkrijk? Ik denk het laatste, gebracht in de buurt van de Heere Jezus, al vast op het witte gedeelte. Ze kunnen, gedoopt, verloren gaan. Als ze hun doop verlochenen en deserteren.
Ben je voor volwassendoop, dan blijft de vraag staan, waar staan ze in de eerste 18 jaar. Neutraal terrein? Hoe kijk je tegen ze aan? Abraham Kuiper zei, dit kind is wederomgeboren tot het tegendeel blijkt. Kersten zegt: ik houd het voor verworpen, tenzij het tegendeel blijkt.
Geen van beide hebben ze gelijk. Een kindje van een gelovige: Ze horen in het witte gedeelte maar die band moet er wel komen. Niet tot het lichaam van Christus nog. Gods naam is al wel uitgeroepen over je.
Wat heb ik met die vraag geworsteld. Mijn zoon, geef mij je hart, zegt de Spreukendichter. Ik wil je hart, maar je bent wel van Mij.
De rijke man in plaats van de pijniging, 'kind', niet vijand, zondaar..
De oudste zoon was op het erf van pa. Jij wilde nooit een band met mij opbouwen. Kind! Al het mijne is het uwe. “Ze moeten een nieuwe hartje krijgen”, of durft u te zeggen – alles van de Heere is van jou....
Voelt u de spanning?
In de sfeer van een gelovige ouders opgegroeid – het kind van de buren weet daar niet van.
Eze 16:20-21, die u MIJ gebaard had, ..dat u MIJN kinderen … ik heb mijn kinderen niet voor mezelf. Maar voor God. Zo dicht komen ze op zijn eigen schoot en de bedoeling van de opvoeding is; je bent van de Heere hoor! Ik wil je er in voortgaan. Kinderen die voor Hem zijn en ten diepste ook van Hem. Elk joods kind was al binnen, maar nog geen rechtvaardige, geen chassied, maar dat was de bedoeling.
Moeten ze bekeerd worden? Op het terrein van het licht moet je op een andere manier bekeerd worden. Niet zoals een heiden, of die God de rug toe gekeerd heeft. Maar zoals Timotheus – datzelfde geloof wat in zijn ouders was druppelde God ook in zijn hart. Hij ging de Heere Jezus ook leren kennen. We moeten kinderen leren om dagelijks hun zonden te beleiden.
Om hun kruis achter Jezus op te nemen - volg je Mij? en Hem aan te hangen met een waarachtig geloof en een vurig hart.
Dat geve God aan alle kinderen van deze gemeente.
