Edit|
EditReeks Samenvatting:
Uit recente cijfers van het CPB blijkt dat Nederland geen christelijk land meer genoemd kan worden. Nog slechts 30% heeft een band met het christendom. Slechts 10 % gaat nog regelmatig naar de kerk. En dan nu een pinksterpreek. In de periode na Pinksteren waren er getalsmatig gezien nog veel minder christenen. De paar duizend christenen waren 0,04% van de bevolking. We zijn echter niet afhankelijk van de aantallen. We mogen anders geloven, omdat het Pasen, hemelvaart en Pinksteren is geweest. Dit geldt zowel in tijden van opgang als in tijden van neergang.
Theofilus was iemand die afkomstig was uit een Grieks-Romeins milieu, een voornaam heidens man die tot het geloof in Christus gekomen was. Lukas schrijft deze brief met de bedoeling om de lezer(s) nog meer zekerheid te geven over wat over de Heeere Jezus verkondigd is. Vervolgens wil Lukas laten zien dat het werk van Christus overtuigend voortgaat en uitbreidt. Pinksteren is het begin van een nieuwe werkelijkheid die alsmaar verder gaat.
In vers 42 en 43 geeft Lukas een blauwdruk van de nieuwe werkelijkheid, die zich in het bijzonder manifesteerde in de gemeente van de Heere Jezus Christus (hoe klein deze ook is). Het werk van de Heilige Geest is onomkeerbaar, zoals we net gezongen hebben:
"'t Werk van God is niet te keren omdat Hij er over waakt,
en de Geest doorbreekt de grenzen die door mensen zijn gemaakt."
Lukas geeft 4 kernpunten waarin de christenen zich onderscheiden van de niet-christenen. Voor onze tijd is dat ook belangrijk, om te zien waar het om gaat in een niet-christelijke omgeving. Als de gemeente hier niet aan vast houdt verdwijnt uiteindelijk de gemeente. In vers 42 gaat het om woord en sacrament.
1. Volharden in de leer van de apostelen.
In de leer van de apostelen gaat het om het woord en werk van Christus. Als we daarvan doordrongen zijn, willen we daaruit leven. Dan is er een verlangen om samen te komen en met het Woord bezig te zijn. De belofte van het evangelie heeft alles uit handen genomen, want het heil en de redding is er alleen gekomen door de Heeere Jezus Christus. Die leer is voor de gemeente zo rijk en bevrijdend geworden. Dan mogen we hangen aan Zijn belofte en offer. Zonder de Heeere Jezus is er geen leven. De Heilige Geest is aanwezig om dit woord uit genade te geven. De gemeente verhardt dus in de leer van de apostelen. Als wij tot geloof gekomen zijn, kan het niet anders dan dat wij dit ook doen.
2. Het volharden in de gemeenschap
Wie God in Christus als vader kent, kan niet zonder de kerk, de moeder van Christus. Als broeders en zusters komen we samen in de kerk, om samen de Heere te ontmoeten rondom het Woord. Om Hem te eren en te dienen, naar elkaar te luisteren, elkaar te helpen en te troosten. Geloven kun je niet alleen, daar heb je elkaar voor nodig. Juist zo worden we opgeroepen om te investeren in de 'heilseconomie' van de kerk. Zoals de hand niet zonder de voet kan en het hart niet zonder het hoofd, kunnen we elkaar als leden van de gemeente niet missen. In deze individualistische tijd wordt geloven als een privé aangelegenheid beschouwd. Binnen de gemeente is dat zeker niet het geval: daar is men één in Chrustus.
3. Volharden in het breken van het brood
Naast de ontmoeting rondom het woord en de ontmoeting van elkaar, vindt er een ontmoeting plaats aan de tafel van de Heere, het heilig avondmaal. Dit is de wil van Christus: "doe dit tot Mijn gedachtenis". Wie niet zonder het Woord kan, mag ook deelnemen aan deze maaltijd.
4. Volharden in het gebed
Het gebed is de hartslag van het geloof. We kunnen niet zonder het persoonlijke gebed en het gezamenlijke gebed. Door het samen te bidden krijgt de verbondenheid op een tere manier vorm. Bidden is openhartig zijn naar elkaar en naar God. Daarbij gaat het er niet om dat het gebed altijd verhoord wordt, maar om de gemeenschap. Daar gaat kracht vanuit. Als deze openhartigheid verdwijnt, verdwijnt ook de verbondenheid. Dan wordt alles lauw, zoals in de gemeente van Laodicea.
In vers 43 staat dat er vrees over iedereen kwam, dat betekent ontzag, respect en liefde.
In vers 47 lezen we dat God dagelijks mensen toevoegde aan de gemeente die zalig worden. Als de gemeente aan de vier kenmerken voldoet is dat de zegen die God geeft. Ook vandaag doet God dit nog: Halleluja, amen.