Edit|
EditReeks Samenvatting:
Ds P. Honkoop preekte een voorbereiding: scherp en afsnijdend, er zal niemand komen, dacht men. En op de ochtend preekte hij zo ruim. In de bank ga je dood en hier is leven, kun je niet komen lopen, mag kruipen, sleep je er dan heen. We willen je nog wel dragen.
Er zijn maar drie plekken in de Bijbel over het Avondmaal. In het Evangelie, Mat 26 de instelling, in Handelingen: dagelijks en later wekelijks. En 1 brief, 1 Cor 10 en 11. Zelfs de term Heilig Avondmaal staat niet in de Bijbel – de tafel van de Heere, brood breken. Hele simpele symbolen, brood en wijn, zoals dat bij elke maaltijd aanwezig was. Met een rijke betekenis. Ik ga u 7 aspekten van die bijzondere maaltijd ontvouwen.
1 Een gedachtenismaaltijd. Doe dit, in de laatste nacht van Zijn leven, laatste verzoek. Doe dit tot mijn gedachtenis, zodat jullie Me niet vergeten. We denken aan Wie er gehangen heeft aan Golgotha's kruis, denken alsof je daar staat. Zie op Mij en denk aan Mij, een Geliefde die overleden is.
Hoe Zijn lichaam werd verbroken. Niet op de eerste plaats aan mijn verlossing.”je moet wat voelen” – daar ga niet om. Maar om aan Hem te denken. Niet aan de bergrede en niet aan de wonderen, niet aan de woorden van Zijn lippen. Niet aan de verheerlijking op de berg, maar ik denk aan Hem in Zijn lijden. Niet, nou heb je belijdenis gedaan en nu moet je aan het Avondmaal – het is een enorm voorrecht, geen moeten. Daarvoor is het te teer. Geen kwestie van gehoorzamen, maar een laatste wens van een geliefde, daar wil ik graag uit wederliefde gehoor aan geven.
2 een verkondigingsmaaltijd. 1Cor: zo dikwijls – zo verkondig de dood van de Heere. Er gaat een getuigenis van uit. Het eerste punt kijkt naar het verleden. Dit is in het heden, ik kijk naar de geestelijke machten die met ons meekijken. Je hart en je uiterlijk, daar kijken engelen en demonen naar. Ik verkondig dat ik aan de kant van de Heere Jezus hoor. Ik kies Zijn kant. Elke avondmaalsganger – als die gelovig aangaat, tandenknarsen de demonen, weer een die bij het licht hoort... De Heer is doodgeweest, niet gebleven, de Heer, van hemel en aarde. Wat een getuigenis gaat daar van uit. De 1e gedachtenis 4 mei, dit is 5 mei. Pascha was 5 mei uit de macht van Farao. De God van de slaven was sterker dan de goden van Egypte. We vieren het op de opstandingsdag. We belijden Hem als Heer van hemel en aarde. Avondmaal vieren in het aanschijn van de vijand. Psalm 23! De vierhonderd hadden David al als koning in de grot van Abdullam. Duivel – je dagen zijn geteld. De Heiland komt er aan!
3 Een aanbiddingsmaal. De Heere Jezus sprak een zegen uit, hij prees God om het brood, de matzes. En drinkbeker waarvoor wij God ervoor de lof brengen. Dank u Heere, voor deze beker. En de lofzang werd gezongen. Ik zie niet alleen terug maar ook omhoog. Ik aanbid Hem voor wat Hij voor mij heeft gedaan. Straks komt U terug in glorie en kracht.
Een brandpunt, een rouwmaaltijd, maar ook een feestmaaltijd. Door Zijn dood ben ik verlost. Hoe zou je aan Hem kunnen denken zonder Hem te danken. Het avondmaalsformulier worstelt er ook mee. Heerlijk en ernstig. Je kunt te veel nadruk leggen op de diepe ernst, een gespannen stilte. Geen vreugde. Wij moeten weer uitkijken dat je te licht aangaat. Je moet wel weten dat je geborgen bent achter het bloed. Balans. Vreugdegejuich, wat een heerlijke vruchten van het kruis.
Bij de islam zingen ze niet. Alleen de koraan citeren. Wat een voorrecht dat wij zingen van onze Verlosser. De RK heeft de mis, altijd een vast element bij de Eucharistie, naast verootmoedigig (Kyrie Eleison) is ook het Gloria en het Sanctus. Gezegend Hij die komt in de naam des Heeren. Nl daar waar gelvogen de mis vieren. Agnus Dei.
4 Gemeenschapsmaaltijd. Disgenoten. Hij is het middelpunt, het is wel eens te veel verindividualiseert in onze traditie. De eenheid van Gods kinderen. Een brood, veel graankorrels. Het brood dat wij breken, het mooiste is als ieder een stukje afbreekt en drinken uit één beker. Allen die geloven en schuilen achter het bloed van Christusd, refo's, evangelisch, katholiek en charismatisch – die ene beker, samen één in Hem. De tafel van de Heere, een maaltijd. Bediening van het avondmaal? Ik spreek liever over de viering van het HA. Feest, gemeenschappelijkheid, bediening is wat neutraal. Het vredeoffer, daar mocht heel het volk van eten, na het deel voor God. Hij is verheerlijkt.
Velen kijken naar beneden of mijn handen, maar kijk eens: wie zit er naast me? Daar gaat het ook om. We zeggen ook niets tegen elkaar. Als de moslims naast elkaar buigen en knielen, na de verplichte gebeden, kijken ze eerst naar rechts en links, en zeggen: moge de vrede en genade van Allah met je zijn. Dat kunnen wij weer leren. Dat geeft geroezemoes, nou wat zou dat?
Maar u snapt wel waar ik heen wil. Er mag niets zijn met uw medebroeder zo dat u de vrede toe *kunt* wensen.
5 Verwachtingsmaaltijd: doe dit tot Ik kom. We kijken vooruit. Hij komt terug. Nu moeten we het nog doen met een teken, een foto van Hem, maar als Hij terugkomt is Hij er zelf bij. Nu nog bezet gebied. De satan gaat rond als een brullende leeuw, al is hij verslagen. Er is nog een minderheid van christenen, verbonden met een verworpen Jezus. Maranatha – kom spoedig Jezus. Dat klonk in de catacomben.
6 een Voedingsmaal, zo de NGB. Zoals we aards eten hebben voor ons leven op aarde, is er geestelijk voedsel dat het geestelijk leven voedt, het woord en het sacrament. Het is het avondmaal van de Heere, niet van de kerkenraad of de Gereformeerde Bond. Het is van Hem, Hij nodigt en is het Hoofdgerecht. Een koninkrijkssacrament. Ook het avondmaal. De keizer is niet de Heer van heel het wereldrijk. Nee Jezus is Heer. Van hemel en aarde. Brood des Levens is Hij. Wie hem 'eet' blijft leven. Als je iets eet, eigen je het toe, het komt in je te zitten. Hij is mijn voedsel en brood, levenskracht.
7 een Verbondsmaaltijd. Verbond heb ik bij de doop niet genoemd. De Heere Jezus gebruikt het woord één keer. En koninkrijk tientallen malen. Mattheus al 47 keer. Mijn bloed van het nieuwe verbond, dat voor velen is vergoten. Ik zou het verbond altijd in verband brengen met het avondmaal.
Basis van een verbond is een offer, het bloed van Christus. Verbondszegingen, ik zal jou tot een God zijn en jullie mij tot een volk. Ze zullen Mij allen kennen. Mijn wet in hun binnenste schrijven, hun overtredingen niet meer gedenken. Die zegening kan God aan ons geven omdat de basis het bloed van de Heere Jezus is. Bij een verbondsluiting hoort een maaltijd – om te bezegelen dat het echt zo is. Voor u en voor velen.
Voorbeeld. Er was een stad met de naam Chester, in de middeleuwen en was veroverd. De heer van de stad moest vluchten. Hij had er nog wel veel aanhangers die verzet pleegden tegen de bezettende macht. Ze kwamen in het geheim bij elkaar om elkaar te bemoedigen, 'onze heer komt terug'. Dan legden ze opnieuw de eed van trouw af. Rondom een tafel, zilveren schaal en bokaal, bord en beker. In de beker zat een reliëf. Zette je de beker in het bord, dan zag je het gezicht van de heer van de stad. Dan aten en vernieuwden ze hun eed van trouw, – onze heer komt terug en we blijven hem tr9uw en geven geen duimbreed toe.
Hij geeft ons dat brood en beker, Hij is mijn hoop en mijn lust, ik zie Hem zelf achter die tekenen.
Wij denken aan uw lijden
Terwijl wij aan uw dis
Ons, Heer, in uw verblijden,
Daar ’t heil ons zeker is.
Eens zingen wij hier boven het lied dat nooit verstomt;
en op de aarde loven wij U – totdat U komt!