Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2014-07-06 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Kom ga met ons en doe als wij!	Dovendienst/afscheid fam Wakker.

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Num 10:29	Num 10:25-34

Edit| EditReeks
Samenvatting:
1. Genodigd vs 29
2. Geweigerd vs 30
3. Gedrongen vs 31, 32
4. Gewonnen.
De reis. Ouderen, u kent misschien wel het lied Ik ben reizend naar die stad, waar Christus het licht zal zijn om eeuwig daar te zijn (Joh. de Heer). Mooi om te weten dat je op reis bent naar die plek waar geen smart meer is.
Jongeren, nog twee weken en het is vakantie. We zijn al bezig met de voorbereidingen. Ik herinner me een bord langs de weg in Duitsland: wel reizen, niet razen. Bij terugkomst vertel je hoe warm en ver het was.
Het boek Numeri is een reisverslag van Israël op weg naar Kanaän. Het schriftgedeelte van vanochtend is een onbekende bladzijde uit die geschiedenis. Bij Sinai sloot God zijn verbond, liet er de tabernakel oprichten. God was al die tijd lankmoedig. Nu is het tijd dat het volk dat ze verder trekken naar Kanaän, naar de eindbestemming. De wolkkolom heft zich op, ze moeten inpakken. God bepaalt het doel en route. Pelgrims weten waar de eindbestemming is, zwervers niet. Tot zover de achtergrond.
Genodigd
Hobab was de broer van Zippora, afkomstig uit Midian, dus geen Israëliet. Hobab was al maanden bij het volk. Het gesprek tussen Mozes en zijn zwager ging niet over koetjes en kalfjes. Waarom ga je niet met ons mee? God vooraan, wij daarachter en jij erbij.
Zouden u en ik dat durven, wat Mozes doet? Stel dat je volgende week bezoek krijgt, durf je dat voorstel geestelijk te doen aan niet-gelovige kennissen. Het is moeilijk om over de dingen van het geloof te praten. We zijn wel overtuigd maar het is voor ons vaak zo’n abstracte werkelijkheid.
Voor Mozes is het zekerheid, destination is not unknown. Zullen we samen op weg gaan? Wat bewonder ik nu het meest in Mozes, zijn geloof of zijn liefde? Wat ons nog te wachten staat, een ding is zeker. Mozes geloofde wat God beloofde: door het hete zand naar het beloofde land. Het land van melk en honing, wijn … een heerlijk oord, waar hij vol enthousiasme over spreekt.
Als ik vraag wat je vakantiebestemming is, dan weet je het toch wel? En je eindbestemming? Waarheen pelgrims, waarheen gaat gij? Wij gaan op Gods roepstem naar het vaderland. Er zijn veel liederen die daarover gaan: Er is een land van louter licht …
Ik bewonder niet alleen zijn vaste geloof maar ook zijn liefde: hij wekt een ander zo gunnend op. Als je blijft in Midian ga je de verlorenheid tegemoet. Ga je mee? Hij waarschuwt niet voor hel en verdoemenis, maar probeert aanlokkelijk te spreken over het goed dat God ons geven zal. Hij wil dat Hobab er zin in krijgt om mee te gaan.
Bent u wel eens in Zwitserland geweest in de bergen? Wat een geweldig uitzicht, adembenemend. Als er wandelaars van boven komen, die zeggen dat het nog niks is vergeleken met daarboven, dan lokt dat om nog verder te gaan naar boven. Zo is het hier ook. Je hebt je leven, je werk, kinderen en huwelijk als je dat hebt, best mooi allemaal, God heeft je gezegend. Maar als je dan weet dat er een land is dat nog veel heerlijker is, zou je dat Koninkrijk dan toch niet zoeken? Je mist veel als je halverwege blijft hangen.
In de nodiging zit gunning: ik wil niet alleen naar de hemel. De kinderen, mijn vrouw, de catechisanten. Een moeder bracht haar vier kleine kinderen in het bestelbusje naar school. Alle vier de kinderen hadden een vinger van moeder vast toen ze hen binnen bracht. Mooi beeld, ik zou aan elke vinger van elke hand mensen, gemeentes die ik dien mee willen nemen.
Geweigerd
Vers 30. Ik ga naar mijn land en mijn familie, zegt Hobab. Hoe kan dat nou? Mozes sprak met zoveel gezag en liefde! Hobab had zoveel gezien, maar het kon hem niet overtuigen. Hij staat op een kruispunt. Ben je lid of loge? Durf je het te wagen op Gods beloften of houd je je vast aan je bezit, wat je hebt?
Elk mens staat eigenlijk voor die keuze. Alles opgeven en trouw Hem na te volgen, verlaten van wat je bekend is en Jezus op nummer 1 te zetten. Je krijgt er nu al broeders en zusters voor terug en straks het vaderland. Moet ik mijn comfort zone opgeven? Nee dank u.
Gedrongen
Mozes legt zich niet bij de situatie neer. Hij zegt: Verlaat ons toch niet. Daar zit ernst in. Voelt u de liefde van Jezus in die woorden? Ik wil niet drammerig zijn maar ik wil je niet missen in dat heerlijke land. Hij zegt: ik weet hoe moeilijk het is, ik heb zelf ook moeten kiezen in Egypte. God heeft het vergoed. Mozes gaf het zekere op voor het andere zekere. Mozes acteert met drang en tact: jij kunt ons tot ogen zijn, je bent een woestijnkenner en je kan ons gidsen. We hebben je nodig. Hij spreekt over zijn kwaliteit en kennis. Dat is mooi, ook als je denkt aan evangelisatiewerk. Hoe kun je mensen winnen? Niet grof, met woorden als: Als je niet gelooft, ga je naar de hel.
Ik leer ervan dat hij mensen wil winnen maar hij doet ook een beroep op hun talenten om te gebruiken in Gods dienst.
Gewonnen
Wat heeft Hobab geantwoord op die tweede poging van Mozes? Ik weet het niet. Matthew Henry zegt: wie zwijgt stemt toe. Richteren 4 vers 11: …. Afgezonderd van Hobab. Kenieten waren afstammelingen van Hobab en ze werden daar gevonden in Israël. Daarvan kun je afleiden dat hij toch is meegegaan, dat hij nakomelingen heeft gekregen. Heber was getrouwd met Jael en die vrouw heeft bijgedragen aan de verlossing van Israël, door een pin door Sisera’s hoofd te boren.
Uiteindelijk is hij meegegaan en werd hij kind van de belofte en gids in de woestijn. Hij heeft voor zichzelf maar ook voor zijn gezin de goede keuze gemaakt. Mozes ’s zwager werd zijn broeder. Wat een heerlijke consequenties. Nu lijden in de woestijn maar straks delen in de vreugde.
Wat kunnen we hiervan leren? Een goed woord van de Heere en/of de hemel, kan veel gevolgen hebben. Misschien moet je het twee of twintig keer zeggen. Hoeveel keer heeft God jou moeten roepen? Ik zie ertegen op: ik moet mijn genotsleven opgeven voor een leven in navolging.
De Heere geeft je voeding, bescherming, overwinning. Tegen de reis hoef je niet op te zien. Denk ook aan je kinderen. De beslissing die je nu neemt, is positief voor jezelf, voor je kinderen maar ook voor de kerk. Wat een geweldige zegen kan dat geven. Die ene Paulus boog voor Christus, Augustinus zoop in zijn leven en zag wat slaapkamers en werd later een verdediger van christendom. Luther boog in zijn leven voor God en werd een hervormer.
Ik begon mijn preek met een reis. Mozes wist waar hij naar toe ging. Weet u/jij het? MacCheyne zong: Nu reis ik getroost onder ’t heiligend kruis. Mijn Jezus geleidt mij door de aardse woestijn.

Edit