Edit|
EditReeks Samenvatting:
We leven in het agenda-tijdperk. Weinig witte bladzijden. Afspraken en verplichtingen – belangrijk of niet. Werk, sport, muziek, vereniging, familiebezoek en uitgaan. Een week is zomaar voorbij. De tijd vliegt echter niet. Maar wij. We vliegen van het een naar het ander. Hoe is het? – druk, hè? Alsof iemands welzijn daarvan af hangt. Als je het niet druk hebt, hoor je er niet bij – ben je een beetje verdacht. Of voor kinderen gaat de tijd niet snel genoeg – nog een paar nachtjes slapen. Of wat kun je uit zien naar je zestiende, of je rijbewijs halen. Snakken naar het einde van een opleiding. Voor andere kruipt de tijd, als je ziek bent bijvoorbeeld. Voor er iemand komt die je helpt. Eindeloze weken dat je kinderen op vakantie zijn. Hoe kom ik deze dag door?
Bij alles wat we doen, speelt de tijd een belangrijke rol. De Prediker denkt over wat er zich afspeelt onder de zon. Een Wijze is hij, misschien wel van beroep, een wijsheidsleraar. Het opschrift zoon van David is van later. Maar hoe dan ook, hij peinst over het doel van de schepping, de dood, het kwaad. Uiterst actueel, in Irak, Gaza en Israel.
Hij laat zijn vragen staan en wringt zich niet in bochten om antwoord te krijgen. Zo is het leven, al lijkt het niet bevredigend op die manier. Zijn inzichten deelt hij met ons.
Voor alles is een tijd – dwz de invulling van je tijd, het leven. Alles is begrensd, of je nu lijdt of voorspoed hebt. De afwisseling staat vast. Hij noemt voorbeelden. Ieder mens wordt geboren en sterft. Afbreken en opbouwen. Hier staat het negatieve voorop – het leven is weerbarstig. Ook als het allemaal voorspoedig gaat – hoelang gaat dat zo door. Je kunt het ook moeilijk hebben met het opstapelen van tegenslagen. Stenen – sommigen zeggen het gaat om rekenstenen – aan en verkopen. Of een boer die zijn akker zuivert of een bouwvakker, die eerst afbreekt. Alles heeft zijn vastgestelde tijd. Maar wat een strijd kan een mens ermee hebben. Een mens heeft ook geen inzicht in de begrenzing. Verzamelen en wegwerpen – hier weer het positieve voorop. Er is geen grip op te krijgen.
Wie heeft er nog de tijd om naar een ander te luisteren? Hoe eenzaam kun je je voelen.
In de afwisseling ervaart de mens licht en duisternis. Alles heeft zijn vastgestelde tijd. Het bestaan van de mens is weerbarstig.Wat voor nut heeft al zijn inspanning? Toch weet Prediker dat God de inhoud en structuur geeft. Dus is het niet nutteloos om er mee bezig zijn. Wel om het zo te doen alsof de mens de orde van de dingen kan veranderen.
De eeuw in het hart: Inzicht in de tijd, die achter een mens ligt. En speculeren over de toekomst. De tijd van schepping tot voleiding. De tijd is van God. “Ik heb geen tijd” is een ware uitspraak. Maar wat doe je met de tijd die God geeft? Is daar een balans in te vinden? Waar besteed je je tijd aan? Er zit een patroon in, dat de mens alleen van de onderkant ziet.
Wat overblijft, is goed doen en genieten van zijn arbeid. Doel is dat we vrezen voor Zijn aangezicht. Het eerbiedigen van Zijn wil en Zijn daden. Wil God dat... dat kunnen we zelf invullen. Zijn wil is dat de mensen de Zoon zien en het eeuwige leven ontvangen. Die heiligheid doet een mens vrezen.
Met een agenda is er niets mis, zonder zou ik van alles vergeten. Maar wat God doet is eeuwig. Hij staat boven ieders werkelijkheid. Het kan dat onze agendapunten zijn werkelijkheid overschreidt, wees voorbereid op het onverwacht moment van blijdschap of beproeving. Het leven draagt een geheim in zich. Er zal een tijd van vrede zijn, in de hemel en dan is het goed.