Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2014-11-30 10:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		 Dorst naar God Doop: Brent Adam Johannes van Rhee(Brent) Boaz Cornelis van Poelgeest (Boaz) Eva Cornelia Janna Schaap (Eva) Jesse Jonathan Sloof (Nathan)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Psa 42:2 Job 39:4-7 Psa 42:1-12 Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:
1 beeld van een hert
2 beeld van mijn hart
3 beeld van de Heiland

Ik was vier jaar en moest bij Oma van Campen logeren en papa en mama gingen weg, ik stond ze na te kijken met mijn beer. Ik wilde bij mammie zijn. De andere dag kwamen ze me halen. Op de schoorsteenmantel stond een porseleinen hert. Kop in de nek. Een hert heigt, schreeuwt, smacht naar water. Ik miste mijn moeder. Het zal je gebeuren dat je je tas kwijt bent. Of je knuffel en je moet gaan slapen – overal zoeken. Of je hond – heel erg,
Of je mama, ze is onmisbaar. Of het zal je gebreun dat je God kwijt bent – als je niks met Hem hebt : so what,. Maar als je veel van Hem houdt dan weet je wat je mist, … tot je Hem gevonden hebt.
Hert – Tabitha in het Hebreeuws. Er zijn veel doopvonten met een hert erop afgebeeld. Het water verfrist. Een symbool van het herboren worden.

Psalm 42 – dat is nu mijn psalm. Er zijn veel berijmingen van.. Evenals een moede hinde, we hebben er ook een gezongen voor de dient. Als een hert gejaagd o Heere.
Wanneer komt die dag dat ik bij U mag zijn.
Daar ik Hem verwacht – dat is ook advent.

1] beeld van het hert.
Job 39, een onbekend gedeelte. Job bleef zijn kinderen op dragen aan de Heere en op een dag raakt hij alles kwijt. Waarom doet u dat allemaal Heere? En dan komt God, in een geweldig onweer – Ik heb een paar vragen voor jou. Over een hinde, was jij er bij dat ze jongen werpt? Ik wel. Hert en een kalfje. De moeder natuur zorgt ervoor dat ze dicht bij zijn als ze geboren zijn. En dan gaan ze weg en vinden een eigen stek.
De Heere zag het ook allemaal en zorgde, ook bij de bevalling. De benauwdheid is voorbij en de vreugde overheerst. “Toen mijn eerste geboren werd stond ik te janken als een hond” – het kon niet op.
De eerste 20 jaar zijn ze thuis en dan gaan ze weg, dan blijf je met een leeg nest-syndroom achter. Maar dan zie ik ze nog wel, zegt de Heere. Die kinderen, die wij de wereld in moeten laten gaan, ze komen niet om. Ze krijgen het eigendomsstempel van Mij vanmorgen.

Hert een beeld van het hart en water een beeld van God.

2
Saul achtervolgt David en hij vlucht naar de Hermon, Banjas, bron van de Jordaan, een heidens gebied, een verre afstand van het heiligdom. Daar hunkert David naar. Wanneer zal ik ingaan. Misschien herkent u dat, ver van God zijn doet pijn. En ik durf niet terug, zoveel jaren laten versloffen. Misschien met Kerst. Ik zou zo graag naar de kerk willen, maar ik kan niet meer. Het gaat niet meer. Heimwee naar het heiligdom. Of anderen: ik ga wel, maar vond niet wat ik er zoek. Ik wil drinken, verzadigd worden.

We lezen niet over een jacht in de Psalm in de Bijbel. Het is ook geen mannetjes hert, maar een hinde. Mijn ziel is niet zo fel en stoer. Het schreeuwt, zich uitstrekken – dat kennen jullie als jonge ouders. Een volheid bij de moeder en een leegheid bij de baby. Als de ziel gaat drinken door de mond van het geloof dan is er verzadiging.
Droog en heet in de zomer, wadi's vallen droog. Schreeuwen, er is nood, je dreigt om te komen. Echo over de bergen. Zo is het met mij, zegt David, een kind van God dat weet Wie God is. Zo ver bij God vandaan te moeten leven. Waar is nou jouw God. Dat gaat door je ziel. 'Waar is God' – dat is wat anders, maar 'waar is jouw God waar je zo hoog van op geaf?' Waarom vergeet U mij?
Wat zal er van ons kind worden – als ik aan vroeger denk, nu is het arm. Vroeger gingen we met Gods schare op naar de tabernakel, en nu snak ik naar een teugje. Schreeuwen kun je in auto, of in je bed. Of een stille zucht in de kerk. In tijden van leegte en gemis. Al die afgodsbeelden om David heen – Mijn God kan mij omarmen en staat voor me open.
Een formule voedt mijn ziel niet, maar de Levende God. Hoe ik de zegen mee kreeg, hoe er gezongen werd, hoe gesproken. David spreekt ook tot zijn eigen ziel, wat buig je je neder? Hoop op God, dat refrein komt 3x terug ook in de volgende psalmen. Waar ben je mee bezig? Houd er mee op.

3
In Gethsemane staat de Kerk van alle naties, paarse kleur (kleur van advent). Bovenop twee herten en een kruis er tussen. Bij dat kruis is je dorst dus te lessen. Door te drinken krijg je er deel aan. Uit de brost van de Heere Jezus, opengestoten door een speer.
Is het uw psalm? Het is Christus' Psalm. Christus schreeuwde ook, waarom, waarom. Mij dorst, riep Hij. In de afgrond van mijn verlorenheid, om een brug te maken.

Psalm 22 – de lijdens psalm. Op de Hinde van de dageraad, staat erboven. Zie Hij komt huppelen als een hinde, Hooglied. Hooglied 8 (wederkomst) kom mijn liefste als een gazelle. Het gaat ten diepste over de Heere Jezus.

Op een schilderij over psalm 42 staat een bos met een opgejaagd hert. Op de voorgrond een opgejaagde man. Als hij opkijkt ziet hij de Heiland – achter zich het hert, en voor zich de Heiland aan het kruis. Dan vind ik verzadiging. Neem dit mooie beeld mee, doopoouders en werk het uit bij je kinderen.
Een hart dat verlangt naar water zo verlangt mijn ziel naar U – U alleen kunt mijn hart vervullen, mijn aanbidding is voor U.

Edit