Edit|
EditReeks Samenvatting:
Een buitenlandse student tikte het Marcus evangelie over, met veel ruimte ertussen. Er kwam een hoofd in de tekst naar voren. Christus zit er in. Ook op de kansel. Zo wilde Paulus Hem afschilderen. De Heilige Geest brandschildert Hem in de ramen van je hart.
1 Auteur
2 Afbeelding
3 Adres
O uitzinnige Galaten – onverstandigen. Paulus is geschokt. De eerste vijf verzen zijn allemaal vragen. Hij wil terug naar het begin. Waarom is het nu zo anders? Wie heeft u betoverd? Waarom een ander evangelie achterna gelopen? Naast Joden kwamen er heidenen tot geloof. Tegen de heidenen – dat is het basispakket, je moet nog veel meer. Christus+. Het evangelie is echter A t/m Z. Wie er aan toevoegt, raakt Jezus kwijt. Paulus is heel fel over deze wettische mensen – dat is occult. Niet strikt. En Christus wordt er mee bedekt. Het zicht op het kruis wordt vertroebeld. Christus onteerd en je ziel loopt gevaar. Hele subtiele dwaalleer. Als het gaat over Gods volk en niet meer over Gods Zoon, dan verschuift er iets fundamenteels. Of als het meer gaat over de Geest en daardoor de Heere Jezus naar de zijkant gaat, dan gaat het mis. Als het alleen maar zending en missie is, maar ik hoor je niet meer over de Heere Jezus, als je het alleen hebt over radicaliteit en discipelschap en niet meer over de Heere Jezus dan is Hij van Zijn voetstuk af en gaat het over het onze i.p.v. het Zijne.
1
Paulus is geen tovenaar, maar schilder. In het Izenheimer klooster werden zieken opgevangen, met name die leden aan zweren over het lichaam. Zo beelde Günewald Christus af. Een nieuwe patiënt werd een kwartier neergezet voor dat altaarstuk. Ik kan alleen Hem nog maar aankijken, ik heb een geloof met zweren. Andrew Murray: ik heb mijn dogmatiek begraven – al mijn ja-maars en redeneren valt allemaal weg – het gaat mij alleen om Hem.
2
Paulus maakte een billboard als het ware. Je ziet het, grote koppen, je kan het niet over het hoofd zien. Paulus stotterde niet over de Plaatsvervangen. Het gaat er niet om veel van Christus te weten, maar Hem te gaan zien als gekruisigd voor mij, en geen bijdrage daar aan te hebben.
Een kind tekende twee ijsberen in de sneeuw – een leeg blaadje – 'ze zijn er echt'. Ik heb het echt wel gepreekt, zegt een dominee – nee bij Paulus was er geen onduidelijkheid over.
Elke prediking moet er een kruis opgericht worden. Niet 3000km en 2000 jaar weg, maar nu. Were you there? When they crusified my Lord. O sometimes, it causes me to tremble. Rembrandt was er bij. Hij tekent zich als een van de soldaten die het kruis oprichten. Het was ook om mijn zonden. Ja ik kost Hem die slagen.
Eenvoudigweg je vastklampen aan het kruis. Al het andere is leugen en ijdelheid. Vrijheid, vrede in het hart, verheerlijking van de Vader, verplettering van de satan. Vreugde. Verheft mij tot het kindschap. H4:5 Om degene die onder de wet waren vrij te kopen. Hij adopteerde ons. Koninklijk kind door de Vader bemind. Wij zingen Psalm 32- wiens zonden zijn vergeven – dat is rijk, maar een halve redding. Het Nieuwe Testament doet er schepje bovenop. Ook: aangenomen tot koningszoon. Aanbiddelijk.
Er is nog zo'n schilderij, van Hans Memling een druk tafereel, huilende vrouwen, spottende Farizeeën, en drie kruizen. Dan in eens een leeg stuk groen gras, een open plek. Hier aan de voet van het kruis is nog een plaatsje vrij. Hier mag jij staan. Er is plaats bij het kruis. Voor jou en voor mij, daar aan de voet van het kruis, daar verliest de dood zijn afgrijzen. Vertroosting en redding zien in Zijn wonden. Het werk van Christus is volbracht, de Heilige Geest brengt dat zo in mij; ik weet het niet alleen, maar heb er ook het genot ervan - ik kan wel springen van vreugde – een kind van de hemelse Vader. Abba lieve Vader.
3
Hoe heb je het ontvangen, Galaten? Dan moet ik dit en dat gaan doen.. Nee jullie hebben gelovig geluisterd en het aangenomen en toen was Hij van jullie. Je hoeft geen bijdrage te leveren, alleen bij vallen.
Je kunt wel eens lopen langs een etalage en denken, dat moet ik hebben. Ik heb Christus uitgeschilderd voor u, geëtaleerd, en ik hoop dat u zegt, dat wil ik hebben, ik moet de Heiland met mij hebben, ik heb Hem zo nodig, wat moet ik daar voor doen? Niet met je handen, maar door het gehoor. Zo begon het bij de Galaten, zo moet het blijven.
Wie wil het hebben? Hem hebben? Als je echt verlangt dat Hij de jouwe wordt dan mag je hem krijgen.
Jaren geleden was er een Amerikaans gezin. Vader, moeder en zoon. Hij handelde in kunst. Zoon was ziekelijk. Na verloop stierf eerst de moeder en daarna ook de jongen. Na enige jaren ook de vader. De notaris had een papier, als er niemand komt met een testament dan wens ik dat alles verkocht zal worden in een grote veiling. En dat geld moet in een fonds bewaard, tot het testament boven water komt. Alles werd verkocht. Op de veiling was er een oude verpleegster. Ze bood op een foto van die zoon. Die had ze verpleegd en ze was van hem gaan houden. Ze wilde het lijstje repareren na jaren – en daarachter kwam het testament te voorschijn! “Wie zo veel van mijn zoon hield dat hij zijn portret kocht, vermaak ik alles.”
Daar hangt het portret van de Heere Jezus – als er iemand in de kerk is die zo veel van de Zoon houdt, krijgt hij van Mij alles, want wie de Zoon heeft, heeft alles.
