Edit|
EditReeks Samenvatting:
Bidden gaat toch vanzelf? Handen samen, ogen dicht...Gebed, wat heb je daar aan te leren? Wat is uw verlangen als we het over gebed hebben? Denk daar eens een minuut over na en deel het straks eens met elkaar bij de koffie. De discipelen hebben van jongs-af-aan toch geleerd om te bidden?
De Heere Jezus bidt hier, maar er staat niet bij wat Hij bidt. Ze zien Hem hier wat op afstand. Jezus bad soms hele nachten door. De Joden baden soms drie maal daags. Geprezen zijt Gij, Koning der wereld die het brood uit de aarde deed voort spruiten. Jezus nam de tijd voor gebed. Terwijl Hij een drukke agenda had. Heere, leer ons bidden, zoals ook Johannes zijn discipelen geleerd heeft. De vraag is niet: leer ons een gebed, maar leer ons bidden. Is dat eigen wel zo? Gaat het hier om het werkwoord en niet om het gebed als vorm? Misschien heeft Johannes zijn leerlingen wel een gebed meegegeven. Zo'n gebed dat Jezus Zijn leerlingen heel speciaal leert, dat gebeurt hier ook. Jezus leert Zijn discipelen het Onze Vader. Soms staat er niet onze Vader, maar Vader. Gebed is iets heel individueels van je binnenkamer. Maar hoe individueel ook, het is nooit individualistisch. Het staat altijd in de breedte van de wereld. Daarom mogen we ook van elkaar leren. Ouderen aan hun kleinkinderen. Leer ons bidden mag levenslang ons gebed zijn. Wij bidden vaak met heel veel vragen erin, maar er zijn ook mensen die veel meer dank brengen aan God. In de week van gebed waren er wel 50 verschillende mensen die een gebed opgestuurd hadden. Daarbij werd God op wel meer dan 85 manieren aangesproken. Hoe word je een man of vrouw van gebed, die misschien wel iemand anders in de wereld mag leren bidden....
Er zijn mensen in deze wereld die bidden zien als een soort meditatie, een in gesprek zijn met jezelf. Maar er is een Vader in de hemel die hoort en zichzelf openbaart. Als je bidt, zie je alles veel scherper. God geeft veel meer dan een appel of een ei. We mogen bidden om de gave van de Geest. God wil zoveel aan ons kwijt. Hij wil altijd meer geven dan waar wij om vragen.
Heere leer ons bidden. En dan volgt het Onze Vader. Misschien moeten we de structuur van het Onze Vader wel gebruiken om ons gebed daarlangs te leggen. We hoeven niet lang te bidden. Kort en krachtig is goed, want onze God is sterker dan onze nood. Vertrouwelijke omgang, dat is praten met God. Als Jezus aan het bidden is, stelt één van de leerlingen een vraag en dan houdt Jezus als het ware even op en neemt Hij pauze.
Buiten onze sterrenhemel is onze Vader, die al weet wat wij willen bidden.
Er is verschil in niveau als het gaat om bidden. De één heeft al meer geleerd dan de ander. Daarin gaat de Heere met iedereen Zijn eigen weg. Soms ben je een beetje ingezakt. Dan mag je elkaar eraan herinneren: er is een Vader die je hoort, ook als jij even geen woorden hebt.
Je mag ook haalbare doelen stellen. Een uur stil zijn is veel. Misschien moet je beginnen met een kwartier, of met elk uur 3 minuten stilte. Rustig opbouwen, want zonder oefening gaat het niet. Als het dan weer mislukt is, mogen we het opnieuw leren.
Sommigen leren het vanaf de moederborst, en anderen leren het pas later. Misschien kun je het mooi vertellen, maar heb je geen persoonlijke omgang met God. Dat is jammer, en het hoeft niet. Al leer je het vandaag pas voor het eerst, het kan, want Jezus leert ons bidden. Dat doet niet de nood, niet de voorspoed, dat doet Jezus. Hij ging heen, met zegenende handen naar de hemel.
Het trof mij in de moskee dat iedereen naar beneden keek. Christenen mogen omhoog zien, waar Jezus is. Verder kijken. Zoals een kind een bos bloemen plukt en waar je als vader nog even het onkruid uithaalt voor het naar moeder gaat. Op de school van gebed raken we nooit uitgeleerd. Misschien waren we vanmiddag leerling en zijn we morgen leraar. We mogen ook in het bidden leren van elkaar. Het Onze vader is vaak het allerlaatste wat je met mensen deelt. Soms kan het er fel aan toe gaan, ook in de kerk. Maar het Onze Vader kun je dan toch nog bidden, en daarin herken je elkaar. Ook in een andere taal, zoals eens iemand bad met een stervende soldaat.