Edit|
EditReeks Samenvatting:
Wat zegt de Bijbel in het Nieuwe Testament over opvoeding?
Mark 9 en 10
Deze hoofdstukken gaan 7 x over de relatie tussen kinderen en ouders, geïllustreerd met 7 voorbeelden
1. Mark. 9 vers 2-13 over een volmaakte Vader en een volmaakte Zoon. Mozes en Elia vallen weg en Jezus blijft alleen over. Een Vader die Zijn vreugde en Zijn liefde vindt in Zijn Zoon. Zo heeft God het bedoeld. Het ideaalplaatje.
2. Het contrast: de maanzieke jongen en zijn vader. Het gaat daar helemaal mis. Precies het tegenovergestelde. De boze geest is aan het werk en drijft een wig tussen die vader en die zoon want hij was doofstom. Hij kon niet praten met zijn vader. Communicatie met zijn ouders was verstoord. Hij kon ook zijn ouders niet horen. Gebrek aan contact. Indien Gij iets kunt, help ons dan. Hij twijfelde aan de almacht van de Heere Jezus. Ongeloof in de almacht van Jezus. Hoe is dat in de praktijk bij ons? Geloven wij dit echt of is het alleen theorie? Er zijn zoveel jongeren die verdwijnen uit de kerk en bijna geen binding meer hebben met de kerk. Op dat moment zegt Jezus tegen ons als ouders: als jij kunt geloven, dan zijn alle dingen mogelijk. Breng hem bij Mij! Zegt Jezus, zoals hij is. Met stuiptrekkingen en al. Heere ik wil het geloven, maar kom alstublieft mijn ongeloof te hulp! Pas het toe op je eigen gezinsleven! En ook op de gemeente! Laten ouderen en jongeren elkaar in het oog houden en met elkaar in gesprek blijven.
Mark 9:12-13 is een citaat uit Mal. 4:6 de harten van de vaders worden geneigd tot de kinderen en de kinderen zullen naar de vaders gaan luisteren. De generatiekloof overbrugd.
3. Mark.9:34-37 Oudere discipelen zijn aan het ruzieën en dan zijn kinderen de dupe. Dus ook een verre van ideale situatie. Jezus neemt dan een kind als voorbeeld. Bakkelei niet over peanuts want dan geef je geen aandacht en liefde aan je kinderen. Kijk uit dat ze geen negatief beeld krijgen van de kerkenraad of predikant, want dat geeft spanning.
4. Mark.9:42 wees geen struikelblok voor je kinderen, zowel letterlijk de kleineren als de jonggelovigen. Soms zie je dat de achterban zo negatief is dat het over kerkgenootschappen gaat en niet over geloof. Geloof is één maar geloofsbelevingen en uitingen kunnen variëren en ook kinderen en jongeren mogen zich ontplooien. Wij hebben soms andere gevoelens over dingen, maar zijn die gebaseerd op de Bijbel of op de Schrift? Als ze een persoonlijke relatie met de Heere Jezus hebben is dat belangrijker dan naar welke kerk ze uiteindelijk gaan. Maken wij onze kinderen warm voor de Heere Jezus? Weten ze door ons wat ze aan de Heere Jezus hebben?
De kern is: komt er een band tussen de Heere Jezus en mijn kinderen? En welke uiterlijke vorm dat heeft is van minder groot belang.
5. Mark.10: 1-12 gaat over een huwelijk en over echtscheiding. Pal daarna spreekt Hij over de kinderen. Breng ze bij mij. De kinderzegen staat pal na een echtscheiding. De discipelen wilden hen tegen houden. Ze denken dat kinderen onbelangrijk zijn voor de Heere Jezus. En dat is een grote denkfout. Kinderen zijn belangrijk voor de Heere Jezus! Hij neemt de tijd voor ze. Dat moeten wij ook doen!
6. Die gezegende kinderen worden jongelingen, ze worden groot. De rijke jongeling Ze worden jongeren en ze komen oog in oog te staan met de Heere Jezus. Hij voelde: ik mis wat. Jezus zegt: één ding ontbreekt je. Je moet alles verlaten en Jezus volgen. maar daar tegenover staat: je krijgt een schat in de hemel. Jezus eiste niet alleen maar stelde er iets tegenover: een schat in de hemel. En Jezus had hem lief en beminde hem, zelfs al maakte hij de verkeerde keuze.
7. Twee jonge mannen, Jacobus en Johannes en een bezorgde moeder met twee zonen. Het beste is dat ze later mogen zitten aan de rechter en linker hand van de Heere Jezus. Die moeder wil een hoge plaats voor haar zonen, maar ook dicht bij de Heere Jezus. Een mooie wens. Maar Jezus gaat een heel andere weg. Je weet soms niet wat je vraagt. God gaat soms een heel andere weg.
Heere het is niet alleen onze verantwoordelijkheid dat onze kinderen behouden worden maar het is ook Gods zaak. U heeft Uw naam verbonden met ons kind en het is tot Uw glorie dat dit kind behouden wordt. God heeft de opvoeding van onze kinderen wel aan ons opgedragen maar niet overgedragen. Je wilt niet dat je kinderen fouten maken, je wilt zelf ook geen fouten maken maar het gebeurt en er is altijd een weg van vergeving. Wij worden overvallen met onmacht, maar God niet. Hij kan het kwade nog zo ombuigen dat er nog iets van wordt.
Ef.6
Voed hen op in de tucht en in de vermaning van de Heer! Wat betekent dat voor ons en onze kinderen? Ze worden met hun doop op het terrein gebracht van Gods Koninkrijk. Ze zien hoe de Heere Jezus gediend wordt in het gezin. Ze weten van de werking van de Heilige Geest. Het is mooi als feestdagen ook echt feestdagen zijn. Als er eens een extra instrument in de dienst is tijdens een feestdag. We willen graag dat de Heere Jezus nummer 1 is, daarna komt de ander en kom jij. De wet van God staat als een muur, een heg van God om hen heen. Hoe ga je om met het zevende gebod? Er is gigantisch veel mis ook in christelijke gezinnen, maar er is nog wel een soort firewall van Gods wet. Ze leren ook fouten maken en vergeven. Een ontzaglijk groot en mooi voorrecht dat onze kinderen hebben. We maken ze tot discipelen van Koning Jezus. Het enige dat uiteindelijk nog moet gebeuren is dat ze ook innerlijk door een persoonlijk geloof dat gaan overnemen. Wat is de status van je kind? Het is een kind van het Koninkrijk. Niet dat ze er dan zijn.....In Evangelische kring zeggen ze vaak: ik wacht tot ze een persoonlijke keus voor Jezus maken. Dat heeft iets fatalistisch. Het is ook niet: ik moet slechts wachten tot ze bekeerd worden. Ook dat is fatalisme. Ze zìjn al heel dichtbij de Heere Jezus. Maar het is niet genoeg. Uiterlijke heiliging mogen we ze al leren. Innerlijke heiliging daar bidden we om. We laten het gezag van Jezus zien in ons gedrag, zo goed en zo kwaad als het gaat. Innerlijke heiliging moet God ze geven. Maar dat verwàcht ik ook. We hoeven niet mismoedig te zijn.
