Edit|
EditReeks Samenvatting:
De dingen ruiken verschillend, het een vinden we aangenaam en het andere vinden we stinken. Het is een beeld waarmee Paulus het kenmerkende van zijn prediking aan ons doorgeeft.
Het hoofdstuk begint met een lied over de grote overwinning van Christus. Letterlijk: ik breng God dank die ons in Christus altijd in Zijn triomftocht door de wereld meevoert. Gewoonte bij de Romeinen was om een triomftocht te houden bij terugkomst na een overwinning. Paulus stelt zichzelf als overwonnene, een nederige houding (na Damascus).
Het overwinnen worden is voor de meeste mensen een doorgaand proces: Hij krijgt steeds meer zeggenschap in je leven. Je gaat steeds meer over de Overwinnaar spreken i.p.v. over jezelf.
‘In Christus’: dat betekent dat we een met Hem zijn, een diepe geloofsrelatie. Fil 4:13 – door Hem die mij kracht geeft. Een geloofsgetuigenis dus. Een verrassing ook, ervoor is de toon eerder somber – Paulus maakt zich zorgen. Sommige predikers ‘handelen met het woord van God’: zij knoeien met het Evangelie, zijn oneerlijk. Toch blijft Paulus positief over God. Je kunt andere bemoedigen door God over Hem te spreken en te getuigen wat Hij voor je doet. Dan krijg je andere mee. Leef naar het Woord en pas het Woord niet aan aan je leven.
‘geur’: uitgieten van de zalfolie over het hoofd van de hogepriester, daarmee aan God gewijd. Hij maakt zo iemand bekwaam voor de dienst in Zijn Koninkrijk. Iedereen kan die geur opsnuiven. Zo kunnen wij ook de kennis van God, Zijn aanwezigheid ruiken. Allereerst in Zijn Woord, gaat samen met een belofte (Joh. 17:3). Kent u God? Hebt u Zijn stem gehoord in uw leven? God kennen is Hem erkennen, omgang met Hem hebben. Verspreiden wij de geur van Christus? Dat het andere mensen aantrekt? Hoe dan? Advies: breng de geur van Christus zo in uw omgeving over dat in u Christus zien en horen. Waar? Overal. Iemand die dicht bij het vuur heet gestaan, ruikt ernaar, verspreidt die. Kenmerkend voor een christen: hij ruikt naar Christus. Ruiken wij zo? Of bijvoorbeeld naar hoogmoed? Dat stoot af. Pas op dat we onze eigen geur (dogmatiek, opvatting, bevinding) niet veel belangrijker vinden dan wat de Bijbel zegt.
De geur heeft verschillende uitwerking op prima. Een negatieve uitwerking ligt niet aan de geur zelf, die is prima, maar aan de persoon die het opsnuift. Toch moeten wij aan iedereen verspreiden, we mogen niet selectief zijn. Maar niet iedereen stelt die aangename geur op prijs (vers 16). Opvallend is dat het Evangelie altijd iets doet (Heb 4:12)! Levend en krachtig, maar als het niet gelooft wordt, doet het niets. Levensgeur of lijklucht? Zijn we te gewend om de geur te ruiken, dat we het niet meer opmerken? Medicijn: laat je geestelijke neusgaten weer openen. Boodschap van het Evangelie: redding voor mensen die zichzelf niet kunnen bevrijden.
‘Maar wie is tot deze dingen bekwaam?’ Wie kan er omgaan met leven en dood? In ieder geval niet in eigen kracht. Laten we iedere dienst deze geur opsnuiven, dan gaan we gezegend naar huis.