Edit|
EditReeks Samenvatting:
Als je nu de berg(rug) Karmel bezoekt zie je een beeld van Elia met een zwaard waarmee hij een baälsprofeet doodt. Als je bedenkt dat Elia 450 mensen vermoordt draait je maag toch om? Deze geschiedenis bevestigt alle vooroordelen die er bestaan over religie. Door fanatieke gelovigen die overtuigt zijn hun gelijk komt er een bloedbad. Het lijkt IS wel. We zouden ons daarom af kunnen vragen of het niet beter is om de religies wat meer samen te brengen, zodat er vrede komt in deze wereld. De Israëlieten kiezen er tenslotte ook voor om zowel God als de baäl te dienen (ze zijn hun tijd ver vooruit).
Elia stelt de centrale vraag: wie is de ware God? Het volk geeft echter geen antwoord. Ook als je in God gelooft kan het zo zijn dat we er een beetje tussenin staan. Hebben wij alles over voor God: onze tijd, carrière, relatie, e.d.?
Waarom organiseert Elia deze tweekamp? In vers 36 lezen we het antwoord: " ... dat ik al deze dingen overeenkomstig Uw woord heb gedaan". Het is dus een opdracht van God. De tien geboden beginnen met "u zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben". In het Oude Testament lezen we ernstige veroordelingen bij afgoderij: mensen die de afgoden dienen moeten gedood worden (Deuteronomium 13 en 17). In het Nieuwe Testament wordt dit niet teniet gedaan. Jezus kwam om de wet te vervullen. In Lucas 16:13 lezen we "U kunt niet God dienen en de mammon (de geldgod)".
God kan het niet verdragen dat baäl er telkens bij genomen wordt. God wil dat dit een keer gaat stoppen. Om die reden heeft het al ruim twee jaar niet geregend en is er honger en sterven er mensen. Afgoden maken meer kapot dan je lief is, zoals geldzucht, overspel, carrièrezucht, enzovoort. Alles wat de plek van God inneemt maakt ons kapot. Afgoden zijn ontzettend wreed en laten je leeg en vol schuldgevoel achter.
Bergen zijn in veel culturen heilige plaatsen. De berg Karmel (betekent wijngaard) is vruchtbaar en mooi begroeid. Het altaar van de Heere was er omver gehaald, want hier werd de vruchtbaarheidsgod baäl gediend. Als de Heere opdracht geeft om de "wedstrijd" aan te gaan op de berg Karmel daagt hij baäl dus uit op zijn eigen terrein. Hiermee wil God laten zien dat baäl niets en nergens iets te vertellen heeft.
De baälpriesters doen van alles om vuur uit de hemel te krijgen, maar er komt geen antwoord en er is geen teken van leven. Baal leeft niet, maar is levenloos, is niets. Al die moeite en dat bloed is voor niets, voor een levenloze afgod. Alle moeite voor en ellende van het dienen van afgoden is helemaal voor niets.
Dan is Elia aan de beurt: hij herstelt het altaar van de Heere. Hij gebruikt opmerkelijk genoeg 12 stenen, terwijl het rijk al zeventig jaar verdeeld is. God wil dat Zijn kinderen één volk vormen en niet verdeeld zijn. Vervolgens worden er ook nog eens 12 kruiken water over het altaar uitgegoten; er kan geen bedrog in het spel zijn. Als er vuur komt is het echt van God. Dat water komt overigens van een bron die ook in droge tijden blijft stromen. Dan gaat Elia bidden (vers 36): "laat het heden bekend worden dat u de ware God bent". Het is een indringend gebed: Elia bestormt de hemel met zijn gebed. Het antwoord is overweldigend. Alles wordt door het vuur verbrand en de Israëlieten roepen: "de Heere is God".
Als we zeggen dat de godsdiensten allemaal hetzelfde willen en dus wel te combineren zijn, heeft God eigenlijk niets te zeggen. Als er een levende God is, is het juist heel belangrijk hoe Hij zich bekend maakt. Dan is het heel belangrijk hoe wij Hem dienen. Als we de afgoden geven we God een klap in Zijn.gezicht. Elia stelt ons voor de keus om de enige ware God te dienen. We kunnen dit niet combineren met iets anders. Kies daarom niet voor de dood, maar voor het eeuwige leven.
Moeten wij de afgodendienaars nu ook afslachten? Nee. In vers 33 lezen we dat Elia het offer op het hout legt. Bijna negen eeuwen later wordt er Iemand op het hout gelegd: de Heere Jezus. Op het moment dat het graanoffer (avondoffer om drie uur 's middags) wordt gebracht komt het vuur van de Heere uit de hemel. Dit is hetzelfde tijdstip waarop Jezus sterft aan het kruis en overwint. Het offerdier wijst heen naar de Heiland. In Hem daalt het vuur van Gods oordeel neer. Jezus gaat voor ons de dood in om ons het lot van de baälsprofeten te besparen. Wij hebben allemaal deze redding van Jezus nodig, want wie is er die geen afgoden dient?
Na het offer volgden stromen van zegen: het volk erkent de ware God en er komt weer regen. Met Pinksteren kwam het vuur van de Heilige geest op de mensen en volgden er stromen van zegen: er kwamen er duizenden tot geloof. Daarna hebben nog vele mensen de enige ware God erkend. Een voorbeeld hiervan is Mohammed, een arts uit Holms die iedereen (voor en tegenstanders van Assad) hielp in Syrië. Dat werd hem niet in dank afgenomen en hij werd gevangen en gefolterd. Het aanroepen van Allah hielp niet. Toen zag hij het visioen van Jezus aan het kruis en kwam tot geloof en kwam vrij. Momenteel verblijft hij in een AZC in Nederland.
Als wij tot God roepen geeft Hij antwoord. God vraagt ons om te vergeven, lief te hebben en Zijn genade door tegen. Hij zet niet aan tot geweld, maar tot liefde en genade. Zo is de ware God: volg Hem en leef voor eeuwig.