Edit|
EditReeks Samenvatting:
Het wordt in Egypte een nacht van ellende en dood: alle oudste zonen van de Egyptenaren zullen sterven. De onderdrukking van het volk Israel loopt hierop uit, want God heeft gezegd dat Israel Zijn eerste zoon is. De Egyptenaren worden gestraft met de dood van alle eerstgeborenen omdat zij het volk Israel zo onderdrukt hebben. Niet buigen voor God loopt uit op de ondergang. Dat is een strenge boodschap. Daarnaast roept genade tegen het oordeel.
De instelling van het Pascha in Exodus 12 is een soort intermezzo in de geschiedenis van de uittocht uit Egypte. Dit feest zal jaarlijks met het volk Israel meegaan. Het wordt het feest van de verlossing uit de slavernij. Het is ook een stuk therapie voor Israel om te bevestigen dat zij echt bevrijd zijn en om af te wennen van Egypte. Later bleek namelijk dat de Israëlieten soms moeite hadden om Egypte los te laten.
Het Pascha is in Christus vervuld met Goede Vrijdag en Pasen. Ook bij het avondmaal komt het weer terug. Bovendien weten echte Christenen van verlossing zoals bij de uittocht uit Egypte.
1.Het nieuwe begin (vers 2)
Afgelopen week zijn de meeste kinderen weer naar school gegaan, een soort nieuw begin. De maand Abib loopt ongeveer van 25 maart tot 25 april. De Heere geeft aan dat Israel voortaan het (godsdienstig) jaar begint met de maand Abib. De kalender wordt dus verzet. God geeft dus een nieuwe tijd, een nieuw begin. Dat zien we ook bij de Heere Jezus. In de synagoge van Nazareth leest de Heere Jezus uit Jesaja 61 waarin het gaat over het jaar van het welbehagen van de Heere. Jezus zegt dan dat dit heden is begonnen. In Jesaja 61 gaat het o.a. over "sieraad in plaats van as", "vreugdeolie in plaats van rouw" en "een lofgewaad in plaats van een benauwde geest". Met de komst van Jezus breekt er dus echt een nieuwe tijd aan.
Op de achtergond hiervan staat het jubeljaar, want dan wordt de teller ook weer op nul gezet: schulden werden kwijtgescholden en slaven kwamen vrij. Een jubeljaar was een soort herhaling van de uittocht uit Egypte. We lezen echter nergens in het Oude Testament dat dit jubeljaar daadwerkelijk werd uitgevoerd. Dit zal wel te maken hebben met het onvermogen van mensen om afstand van hun bezit te doen. Toen de Heere Jezus gekomen was kwam dit bevrijdingsjaar wel aan de orde. Als je uit Christus leeft kun je deze bevrijding en verlossing daadwerkelijk meemaken.
Mensen kunnen vaak denken dat ze nooit uit hun ellendige situatie kunnen komen. Er zullen maar weinig Israëlieten in Egypte geweest die nog durfden te hopen op een verlossing uit de slavernij. Als er dan verlossing komt is dat blijvend, want het Pasha komt elk jaar weer terug. Wij kunnen onder omstandigheden somber zijn, maar we mogen zien op God die verlossing schenkt. Wij zijn vaak doe-het-zelvers en houden de zaken graag in eigen hand. Wij mogen echter leven van Gods verlossing. We kunnen ons afvragen of dit ook wel voor mij zal kunnen. Het antwoord is dat dit zeker kan. Een gevangenispredikant kwam een keer stil te staan met een kapotte auto. Een voorbijganger repareerde de auto met de woorden "elke motor krijg je aan de praat als er maar een vonk is". Deze uitspraak gebruikte de gevangenispredikant als bemoediging voor gevangenen: "als er nog een vonk van leven is, is er nog hoop op verlossing."
2, Beveiligend bloed (vers 13)
De Israëlieten waren niets beter dan de Egyptenaren. Beiden waren met dezelfde soort zonden besmet. We kunnen alleen het oordeel ontlopen als iemand anders voor ons geofferd wordt. Daarom mogen we het zoeken bij het offer en het bloed van het lam. Als God het bloed ziet zal Hij voorbijgaan. Pascha is het feest van ernst en blijdschap: ernst omdat er bloed nodig is en blijdschap omdat er verlossing is. Pascha betekent "voorbijgang". God gaat ons voorbij met Zijn oordeel.
De verlossing zit niet in het bloed van het lam zelf. Dit was maar een tussentijds teken. De vervulling wordt door het offer van Christus zelf aangebracht. Heb je zelf al Pascha gevierd? Dan ben je overtuigd van je schuld en zonden en erken je dat Jezus voor jou aan het kruis moest lijden en sterven. Het bloed moest aan je eigen deurposten gestreken zijn. Er is een indrukwekkend gedicht waarin ouders druk bezig waren met een zieke oudste zoon, zodat ze geen tijd hadden om het bloed aan de deurposten te smeren. Aan de buurman was gevraagd of hij het voor hen wilde doen. De oudste zoon was hier echt niet zo zeker van en vroeg er telkens om. Uiteindelijk wilde de zoon het zelf zien en dan gaat het gedicht zo verder:
"En de vader, die zijn buurman
op zijn woord steeds had vertrouwd,
moet bemerken, dat hij vrucht’loos
op een schepsel had gebouwd.
‘t Was wel laat, maar niet té laat nog
om te doen wat God beval;
om het bondsbloed aan te brengen
dat behoud’nis brengen zal.
Vader grijpt een bundel hysop,
doopt die in het bloed van ‘t lam,
en bestrijkt daarmee de deurpost,
was gereed, eer d’ Engel kwam.
En het knaapje werd behouden,
naar de ziel en lichaam beî.
En de ouders riepen dankend:
“Dat de Heer’ geprezen zij!”
Vrienden, is het bloed van Christus,
aan de deurpost van uw hart?
‘t Bloed van Hem, Die zondaars nodigt,
Vreugde brengt in plaats van smart?
‘t Bloed, dat reinigt van de zonde.
Van de zonde, klein en groot?
‘t Bloed van Hem, Die licht in duister,
leven wekt, zelfs uit de dood.
Rust niet, als dat Joodse knaapje
voor gij ‘t bloed gesprenkeld weet
aan de deurpost uwer ziele;
tot de Borg uw schulden kweet."
Het is dus heel persoonlijk: we moeten het bloed zelf zien en persoonlijk geloven dat Christus met Zijn bloed verlossing voor ons heeft gebracht.
3. Ongezuurd brood (vers 20)
Het Pascha heet ook wel het feest van de ongehevelde broden. Een hele week werden er ongezuurde broden gegeten. Het is een mengsel van meel en water waarmee snel brood bereid wordt. Uit de bevrijding komt een verlost leven voort. In de woestijn at men nog steeds ongezuurd brood. Het was een harde eis van God, want anders moest men uit de gemeenschap gebannen worden. Bovendien mocht oud brood e.d. niet meer gebruikt worden. Voor het Pascha is het grote schoonmaak voor de Israëlieten.
Voor ons is dit een beeld voor de heiliging van het leven. Paulus schrijft hierover, o.a. in de Korinthebrief. In Korinthe werden bepaalde zonden (zoals samenleven met de vrouw van je vader) getolereerd. Paulus schrijft echter dat alle kwaadheid, losheid en onzuiverheid weggedaan moet worden. Voorbeelden voor deze tijd zijn: roddelen, losse seksuele moraal, geen gezag voor de leraar, geen zorg voor de zwakken of het milieu, leugens, enzovoorts. Deze dingen moeten we dus wegdoen. God schenkt ons zowel de rechtvaardiging als de heiliging. Laten we geen halve paaschristenen zijn: "mijn zonden zijn vergeven en alle zonden doe ik nog doe zullen ook wel vergeven worden". We moeten niet alleen het bevrijdende bloed aan onze deurposten hebben, maar ook het zuurdesem wegdoen. We moeten strijden tegen de zonden. Deze strijd moeten we met pijn in ons hart vaak verliezen, maar niet altijd. Jezus heeft de zonde overwonnen en daarin mogen wij delen als Hij terugkomt. Dan mogen wij zingen:
"Het lam voor ons op aard' geslacht
is eeuwig waard t' ontvangen
de wijsheid, rijkdom, eer en kracht
en dankbre lofgezangen!"