Edit|
EditReeks Samenvatting:
1. Vertelling door moeder A
2. Onderbreking door moeder B
3. Beoordeling door koning S
Een bizarre en bijzondere geschiedenis. Het feit dat er hoererij bestond t.t.v. de regering van Salomo onder het verbondsvolk is eigenlijk ontoelaatbaar. Het houdt ons, jongens, mannen en vrouwen een spiegel voor in hoeverre wij rein leven, kijken wij naar de blote lijven van anderen en kunnen we daarmee niet stoppen? Stop hier vooral wel mee en als het alleen niet lukt, zoek hulp bij een ouderling, dominee of vertrouwenspersoon in de kerk! Belijd ook deze zonde, bijvoorbeeld samen met zo’n vertrouwenspersoon. Deze twee vrouwen met wisselende seksuele contacten raakten ongewild zwanger en stopten voor een tijd met hun professie. De vader was buiten beeld en de kinderen die geboren werden waren zgn. hoerenkinderen. EFTA was ook zo’n kind, die is door God wel richter gemaakt over Israël. Ook Jezus werd impliciet beschuldigd geboren te zijn uit hoererij. Ondanks de ongewenste zwangerschap hielden deze vrouwen (ongewild) toch van hun kind. In de slaap stikte het ene kind, dat bij zijn moeder lag en werd stilletjes omgeruild voor het levende kind wat bij de andere moeder lag. Wat een schrik en tragiek bij het wakker worden van de echte moeder, die natuurlijk al snel zag dat het dode kind niet het hare was. Ze gaan samen met het levende en dode kind naar de koning, die ook de finale rechter voor het volk was en beschuldigen elkaar van bedrog. Dit zal er platvloers aan toegegaan zijn. Als er geen liefde is, ben je alle twee fout, helaas zien we dit ook in onze tijd als vader en moeder ruzie hebben en het kind erbij staat te kijken. Als er alleen maar met nee wordt gereageerd dan is het niveau ver te zoeken en het resultaat is alleen verliezers. Wat moet Salomo doen? Hij zal mogelijk goed gekeken hebben naar de ogen van de beide vrouwen en daarin al wel het een en ander gelezen hebben. De taak is rechtvaardigheid naar boven te krijgen. Nadat de vrouwen gesproken hebben, neemt de koning het woord en beveelt een scherprechter een zwaard te halen en direct het levende kind doormidden te snijden. Het volk en de vrouwen kijken ademloos toe, zou er weer onschuldig bloed moeten vloeien
en naast het al dode kind wat in de rechtszaal lag weer een dood kind komen te liggen? Hanteert de vredevorst het zwaard? Ineens werpt de echte moeder zich tussen de beul en het levende kind en schreeuwt dat het kind dan maar aan haar tegenspeelster gegeven moet worden maar laat het niet gedood worden! Het moeder-oergevoel komt hier naar boven, daar heeft Salomo op gewacht! In het Hebreeuws is baarmoeder en barmhartigheid hetzelfde woord. De andere hoer reageert met de opmerking dat het zo goed is, beide dan maar een half, dood kind. Hierop is het duidelijk geworden en Salomo wijst het levende kind toe aan zijn eigen moeder en gebruikt daarbij dezelfde woorden als de moeder gebruikt even ervoor, frappant! Het volk is onder de indruk en prijst de koning om de rechtvaardigheid en wijsheid die geschied is. Hierin is Salomo een type van Christus. Hopelijk is de moeder opgewacht door een priester die gewezen heeft op de besnijdenis voor haar zoon en zo ook gewezen heeft naar de liefde en trouw van de Verbondsgod voor haar en haar zoon.
