Edit|
EditReeks Samenvatting:
Je zult maar geen mens hebben....Dat is tweemaal niks. Dan zul je veel mensen om je heen hebben, veel familie, vrienden, en toch geen mens hebben. Dat kan. Zoals deze man. Achtendertig jaar ziek, ligt in een kuuroord met mineraalwater waar genezende krachten aan toegekend werden. Af en toe kwam er een engel naar beneden en raakte het water aan. De eerste de beste die dan het water in sprong werd dan gezond. Maar deze man is altijd te laat. Altijd de laatste.
Als het in de Bijbel gaat over de eersten en de laatsten, gaat het vaak over Israël en de volkeren. Eerst Israël, dan de volken.
Jezus keert de orde om. De laatste wordt de eerste. Dat is de orde van Jezus.
Misschien lig je in een ziekenhuis, alleen. Hoe meer ze kwebbelen, hoe eenzamer je wordt. Op je werk genoeg collegialiteit en toch eigenlijk geen mens hebben. Op je werk, op school, kun je je zo alleen voelen.
Je kunt zelfs met veel mensen om je heen in de kerk zitten en toch alleen zijn. Voorbeeld: iemand die in het werkverbond zit: doe dat en gij zult leven. En dan heb je nog het genade verbond. Daartussen loopt een dunne wand, van matglas misschien, je ziet elkaar bewegen, maar je hoort elkaar niet echt. Ik heb geen mens, als het er echt op aankomt.
Je zult maar lijden aan de ziekte van deze tijd: ieder voor zich en God voor ons allen. Zo ging het bij deze man in Bethesda. Zijn nood is de nood van ontelbaar velen van deze dag: ik heb geen mens.
Strijd gij om in te gaan… en ieder gaat zijns weegs. Ieder voor zijn eigen hachje. Deze man hoort bij de laatsten. ….Dan is er hoop, maar dat weet hij niet. Hij heeft geen mens...
Als je alleen komt te staan voor God.... Adam waar ben je...weten we daar nog van in deze tijd? Mensen kunnen de weg wijzen, maar je moet zelf die weg gaan naar God. Een uiterst persoonlijke zaak. Hoe kom je dan op tijd in het badwater? Hoe kom je op tijd in het bad der wedergeboorte als het er op aan komt? Daar horen we niet zoveel van. Maar dat is de Bijbel gemeente.
Ik heb geen mens. Niemand die zijn broeder in het leven kan behouden. Hij kan daarvoor aan God geen losgeld geven.
Maar Jezus ziet hem. Dat is al heel wat, dat iemand je ziet. En zeker als Hij je ziet, Jezus. Jezus ziet je. Hij wel. Jezus wetend....Hij weet alles van je. Dat is ook heel wat. Jezus wetend dat hij lange tijd gelegen had... Jezus komt voorbij in een tijd dat mensen elkaar nauwelijks nog zien. Laat staan echt iets van elkaar weten. Hoe gaat het? Goed zeker? Dat is het makkelijkste...Neem eens de tijd: hoe is het nou echt met je? Het is heel wat als iemand weet waar je klem zit.
Het stelt niet veel voor wat Jezus zegt, zo te horen. “ Wilt u gezond worden?” Dat is toch geen vraag, natuurlijk wil hij dat. Maar Jezus vraagt het kennelijk wel en vindt het niet overbodig. Hij geeft deze man de ruimte om zijn nood uit te zeggen. Daar gaat het om. De enige echte psycholoog en psychiater. Ik luister belangstellend naar je; zeg het maar. Wil je gezond worden?
Met één haal wordt de wond opengehaald en komt de nood eruit: ik heb geen mens. Jezus’ vraag is ontdekkend, niet toedekkend.
Onze tijd schreeuwt om ontdekking, met name in de kerk van vandaag. Ik heb geen mens...die me helpen kan als het er echt op aankomt. Je moet geloven.....zeggen ze dan . Dat kan ik niet....Dan klopt het bij jou niet.....en je laat een gewonde achter...
Die vraag van Jezus is geen beleefdheidsvraag, maar meelevendheid in de letterlijke zin van het woord. Hij leeft! Hij leeft mee, letterlijk, met deze zieke. Deze man is wel eerlijk, onthullend, maar staart zich letterlijk blind op zijn onmacht. Het lukt me niet, ik kan het niet en ik heb geen mens.....
Lijdelijkheid is niks, en activisme ook niet. Daar moet je allebei van wegvluchten. Maar hier is Jezus en Hij stelt een meelevende vraag.
Ik heb geen mens......I have no man.....ingrijpende vraag. Maar deze man weet niet dat de nieuwe mens, de volledige, echte mens. Jezus, naast hem staat. De tweede Adam, die onze ziekten gedragen heeft en veler zonde heeft weggedragen. Deze man ziet geen heerlijkheid in Jezus. Geen gedaante noch heerlijkheid was er aan Hem..... dat is de eerste ontmoeting met Jezus. Hij ziet Hem als een aardige meneer die een overbodige vraag stelt. En dan spreekt die meneer, Jezus, Zijn machtswoord: Sta op, neem je ligmatras op en wandel.
Sta op......uit de dood naar het leven. Daaraan is Hij kenbaar. Dat hoort deze man; en terstond werd hij gezond! Wat een wonder. Niet stukje bij beetje, maar geheel. Niet in fasen; dat is maakwerk in de kerk, niet van God. In één keer helemaal gezond. Terstond.
Merkwaardig woord.
Machtswoord van Jezus. Hij heeft onder ons gewoond; het vleesgeworden woord van God. Jezus is kennelijk sprekend Zijn Vader. Die Jezus moet u hebben. Andere jezussen zijn dwaallichten, ook in de kerk. Jezus, de scheppende God, en ook de herscheppende God. Jezus zei, en de verlamming verdween.
Je zult maar geen mens hebben en niet weten dat de zoon van God naast je staat. Als de Bijbel en de preek je niks zegt....en je hebt geen mens....tot je het woord van Jezus hoort. En de Geest werkt in je hart. En dan gebeurt het. Wonderlijk genezen. Dat is het middel voor ons in deze door individualisme geteisterde maatschappij. Opstaan uit de dood op het Woord van Jezus. Je kunt het niet verklaren maar het gebeurt, als een wonder van genade. Op Uw woord heb ik gehoopt, maak me levend naar Uw Woord. Dit Woord werkt leven, dit Woord alleen. Ik kan niet zonder dat Woord....ik blijf bedelen bij dat Woord. Ook al ben ik al tot geloof gekomen. Het blijft een wonder; zo niet dan verdrink je zelf.
Ik voel me soms verlamd lieve God, mag ik het nog eens horen? De Heere Jezus is gekomen tot de verlamden, de verminkten, tot hen die geen helper hebben. Door de kracht van het Woord alleen. Heb je daar niet genoeg aan? Jezus is het vleesgeworden woord van God.
Jezus voegt er aan toe: ga heen en zondig niet meer. Kennelijk lag er toch zonde aan die verlamming ten grondslag. Lieve Heer, ik kan het zelf niet in stand houden, vasthouden, als U me los laat val ik weg. Mag ik uw Woord nog eens horen?
Zijn er nog bedelaars in deze kerk? Tot wie de Heere zegt: ruchama, wordt ontfermd. Het Woord moet het doen. Dat weten ex-zendelingen in deze kerk, en dat zou iedereen moeten beseffen. God doet Zijn eigen werk. Niet jubelend, verborgen, maar het gebeurt wel. Daar kom je niet boven uit, dat geloofsleven, bedelend. Hoe zalig is het volk dat naar Uw klanken hoort......zij wandelen met de Heere in het licht van het goddelijk aanschijn voort. Daar zal niemand meer zeggen: ik ben ziek, laat staan achtendertig jaar.
