Edit|
EditReeks Samenvatting:
1 Niet toegestaan aan Israël (8)
2 Jezus is wel ingegaan (12)
3 Jezus is ons voorgegaan
Meneer de president. Hij had het erg druk achter zijn bureau. Brieven, persconferenties. Hij nodigde ook een aantal mensen uit. Om te praten en soms kon hij helpen. Ze zijn er. Als eerste kwam een huisvrouw, ze ging ineen stoel zitten, met dichte ogen. Dank u voor de aard zo zoet, het eten, en de vogels die zingen. Ze stond op er was weer weg. Hij wilde nog wat zeggen. De volgende kronkelde binnen: o meneer de grote ontzagwekkende, hij keek niet op van het tapijt. Ik ben slechts een walgelijk stuk vuil. – 'Praat toch met me'. Het was vast een vergissing dat u me een uitnodiging stuurde. Kruipende achteruit. De volgende. Een oude meneer had een stuk papier, hij las zijn lijstje voor, een parkeerplekje voor mijn huis zou wel fijn zijn. 'Hoe denkt u over de vluchtelingen', ja kan het oudervervoer wat goedkoper. De volgende was een slaapwandelaar. Ze gaapte, beste president, ik zou eigenlijk moeten praten als ik wat wakkerder ben, en ze viel in slaap. De mensen hadden het verder te druk. Er was nog een kind. Een kleine jongen keek met grote ogen – bent u echt de president? Ja. Een minuut zei hij niets. Heb je me niets te vertellen, ja. Ik wil u bedanken voor de uitnodiging. En ze praten en praten de hele mooie dag door.
Ik kom in Uw heiligdom binnen, waar de Grote Baas woont. Lijkt u op de vrouw met de formulier gebeden die niet op antwoord wacht? Of op grote afstand? Wat voor Godsbeeld heb je als je bidt? Hoe ga je dat heiligdom binnen?
Hebreeën is een moeilijke maar prachtige brief. Wat de Mont Blanc is onder de bergen is de Johannesbrief onder de evangeliën en de Hebreeën onder alle brieven van Paulus. De heerlijkheid van Jezus, ambtelijk, priesterlijk, goddelijkheid. Het adres zijn de Messiasbelijdende Joden, toen de tempel er nog net stond. Ze werden vervolgd en hadden de neiging om terug te vallen op het Joodse geloof. Waarom Christus heerlijker is dan Mozes.
Hij is een veel betere persoon. Hoger dan David, dan Mozes.
Dan H8-10: Alles in het christelijk geloof is nieuw, heerlijker, beter dan in het Oude Testament. Een betere priester dan Aäron. Een beter verbond. Een nieuw en beter heiligdom. Nieuwe aanbidders. Wij mogen binnen gaan in het Heilige der Heilige.
H9, het nieuwe hemelse heiligdom. In het Oude Testament had je de tabernakel. Eerst gaat het over de inrichting dan over de eredienst in het heiligdom. Elke dag kwamen de priesters in het Heilige, maar één keer op Yom Kippur mocht hij naar binnen, door een ondoordringbaar, vuist dik gordijn. In v11 komt de omslag, “maar Christus”.
Je hebt een gesprek over het geloof, – ja maar …. het antwoord moet dan zijn: maar Christus zegt, komt allen tot Mij. Om het verlorenen te zoeken. Belangrijkste les. Niet alleen een genadetroon, maar achter de Heere Jezus aan om daar gemeenschap te hebben als kind met je hemelse Vader.
Er is geen Psalm die spreekt over het geopende voorhangsel, de Heilige Geest had dat nog niet geopenbaard. Daarom zijn Psalmen onopgeefbaar, maar het is niet genoeg. Wij mogen hier binnengaan. Door het bloed van het Lam. Dat ik voor Zijn troon mag staan – ook nu al door het geopende voorhangsel. Uw eigen Zoon, heeft tot Uw troon, de weg ons weer ontsloten.
Joh de Heer zong er ook van. Dat ik door Hem altijd vrij tot God mag gaan.
V2 in de voorwerpen zie je al het kruis. Brandoffer altaar, wasvat, ruikoffer altaar, ark – in een rechte lijn. Aan de zijkant de tafel en de kandelaar, dat is een kruisvorm. Er zijn maar 2 hoofdstukken over de schepping van hemel en aarde, over de tabernakel gaan 15 hoofdstukken. 6 dagen duurde het scheppingswerk, maar 40 dagen liet God het model van de tabernakel aan Mozes zien. Zo belangrijk is de verlossing, zo kunnen mensen en God gemeenschap hebben. 3-5 gaat over het allerheiligste. Er wordt uitgebreid gesproken over de ark. De twee stenen tafelen. In het binnenste ingewand droeg ook Jezus de wet van God. Verzoendeksel en genadetroon is hetzelfde in de grondtaal. De cherubiem keken naar beneden, de hogepriesters sprenkelde eens per jaar het zoenbloed op het deksel. Engelen snappen niet hoe God zondige mensen toch kan vergeven.
v6-10 de eredienst. Brandoffer, reukoffer verzorgen dagelijks, toonbroden per week verversen. 12 toonbroden en wierook, zo was het volk aangenaam. Reukoffer: voorbidden.
Met heilige huiver mocht Hij een keer op het verzoendeksel sprenkelen. En het duurde wéér een jaar. De heiligste dag in Israël, nog steeds. Het volk mocht niets doen, alleen zich verootmoedigen. Afstand tussen God en het verloste volk. God kwam er niet uit en de mensen mochten er niet in. Nog niet - het kwam er wel aan. 1500 jaar tabernakel tot Christus.
v9 De offers konden het geweten niet vervolmaken, ontlasten. God werd niet verheerlijkt door de dierenoffers en het geweten niet gesust. Het was onvoldoende. Contouren, maar niet het echte.
Maar Christus (de SV en bijv Engelse vertaling is hier beter). Hij riep het is volbracht en dat dikke voorhangsel scheurt. Alsof God het wegschuift. De zegeningen na het kruis. Zelfs de zonde die je hier na nog helaas gaat doen. De kracht van het bloed van het Lam ontlast mijn geweten van zonde. Het oordeel zal mij nooit meer treffen als je een keer geschuild hebt daarachter. Eens voor altijd. Hij maakt het verschil. De Bijbel is zo rijk, en lijkt wel nieuw, wat een aanbiddelijke hoogte. Abraham zag er naar uit. Eigen offers zijn onvoldoende. “jij bent zo gauw bekeerd, joh”. Dan ben je weer klem gepraat, heb je wel genoeg zondebesef, berouw, geloof. Het is nooit genoeg, *maar Christus* heeft gezegd: Mijn genade is u genoeg.
De deur van de hemel ging met Hemelvaart voor Hem open en bleef openstaan!
Als een melaatse rein was waren er twee vogels nodig, een werd gedood en van de ander werd zijn vleugel gedoopt in dat bloed. Het offer van Christus. Zo ging Christus omhoog., met het bloed dat op zijn vederen zit. Hij maakte een 'bloedweg' naar de Vader.
En een eeuwige verlossing. Yom Kippur en Pascha. Een keer uit Egypte en de dood en de hel verlost, zou je nu weer terug verlangen naar het oude? Zing o zing van mijn Verlosser met zijn bloed kocht Hij ook mij, Aan het kruis schonk Hij genade. Droeg mijn schuld en ik was vrij.
Laten we met Hem mee gaan, een nieuw heiligdom, een nieuwe eredienst, nieuwe aanbidders. Waar sta je zelf geestelijk, in de voorhof of mag je een stukje verder zijn geleid, of zelfs tot in het allerheiligste. Dierbare zielen komen nooit verder dan de voorhof. Zondaar door genade gered. Broeder. Ik zing met je mee. Maar ik zegt ook: er is nog veel meer in Hem te verkrijgen. Door dat bloed mag je verder gaan, hoef je niet op de drempel te blijven staan.
Je bent mijn broeder. Je bidt om de Geest, je hebt een biddend leven – reukoffer, Gods volk op het hart – de toonbroden, je dient de Heere. Maar nog steeds is er afstand. Het is zo rijk – dat wil de Heere, niet voor een enkeling die wordt doorgeleid, de Vader zoekt aanbidders. Het verlangen voor elke gelovige. Voortdurend, met vrijmoedigheid, zonder vrees. Zo heel close met God zouden zijn, een geliefde van de Vader, in het verborgene van Zijn tent. Het meest intieme plekje. Om daar met de Heere omgang te hebben.
Ik ken mensen die het op latere leeftijd mochten ontdekken. 'Na dertien jaar heeft het de Heere behaagd om het voorhangsel voor mij opzij te schuiven, innerlijk'. Zijn liefde mocht smaken en op Zijn schoot mocht zitten, bij Hem wonen, ze praten de hele dag door. Daar zie je God in het allerheiligste in Zijn glorie. De Heere Jezus zijn mensheid, en Godheid in de ark, ik mag daar mede gelovigen ontmoeten, een gezelschap van aanbidders, die God de Vader en de Heere Jezus aanbidden in Geest en in waarheid.
Zo komen wij tot U met heilig ontzag, als Uw geest ons trekt tot U.
