Edit|
EditReeks Samenvatting:
1. De muur afgemeten: 7
2. De muur afgebroken: 9
3. De muur afgebouwd
Amos is een lastdrager, een van de 12 kleine profeten. Hij is de profeet van het recht van God. Hij was veehouder en boomkweker, de boer uit Thekoa, vlak bij Bethlehem. Hij is een stormvogel die vlak voor het onweer uitvliegt. De oordelen worden Israel aangezegd, schrikvisioenen. Hij is door God van achter de schapen geroepen. De Leeuw heeft gebruld!, hij moest profeteren, alzo zegt de Heere Heere. Hij reist vanuit het 2-stammenrijk naar het 10-stammenrijk, naar Bethel, waar het gouden kalf stond wat God verboden had. In Bethel ontmoette Jakob ooit zijn God! Economisch ging het goed, wee de gerusten in Sion!
Het eerste visioen is een voorjaarsvisioen van sprinkhanen. De eerste snee was voor de koning, de tweede voor het volk. Er zou nu geen eten zijn voor het volk, een ramp. Straf voor de zonden van Israel. Amos buldert en bidt voor het volk. Hij is een voorbidder en vraagt vergeving voor zijn volk. En God laat Zich verbidden door deze ene voorbidder! Voorbidders in de M-kerk gevraagd! Heere vergeef en daarna: Houdt U toch op met de straf. Ik ga niet meer bidden voor een opwekking in de M-kerk maar eerst de Heere om vergeving vragen.
De ramp in Parijs was verschrikkelijk voor de omgekomenen maar ook het dead-metal concert, waar geflirt wordt met de duivel. Heere vergeef ook hoe wij met elkaar omgaan.
In het derde visioen zag Amos de Heere! Ontzagwekkend, staand op een loodrechte muur. Je kunt denken aan de kerkmuur, staande op het recht en fundament van Christus. Het paslood is om de vertikale rechtheid te meten, zoals de waterpas de horizontale. Muur en paslood zijn Gods wetten. God zou met Zijn volk kunnen pronken maar moet het nu de maat nemen, inspecteren. Als de muur te scheef staat gaat God deze, lees Zijn eigen volk afbreken, vs. 8. Amos is gefixeerd op het paslood. Het paslood temidden van Mijn volk, de M-kerk, persoonlijk. Dan is het theater in Parijs nog ver weg. God op de muur ziet de kleinste afwijkingen. Als we dit concretiseren valt de beoordeling die we over onszelf hebben meestal mee i.t.t. die van de ander. Dat is een dubbele moraal. Jezus zegt dat de maat waarmee u meet u gemeten zult worden. In het licht van Gods heilig recht. Is er in de loop der tijd wat scheefgegroeid? Verdraagt en vergeef elkander zoals ook Christus u vergeven heeft! Als u broeder wat tegen u heeft ga er dan heen en acht hem uitnemender dan uzelf. Hoe praat je over een ander? Ook ontdekkend is dat de satan erachter zit, hij trekt de muur scheef. Het wordt een klaagmuur. Toen ik de Heere op mijn muur zag staan...
Het visioen eindigt dat God het oordeel niet meer uitstelt, de maat is dan vol. In het Hebreeuws zijn dit alle donkere, suggestieve klanken, het rollen van de donder. Is na Parijs de genadetijd voorbij? Amos buigt onder het oordeel, aan Gods geduld komt een einde.
De 3e gedachte is het lichtpuntje van de donderpreek, hfst. 9:8: Evenwel zal Ik het huis van Jakob niet geheel wegvagen, v2. 11. Ik zal hem bouwen als in de dagen van ouds. Door de oordelen heen. Bij Christus terechtkomen! Mijn bouwen is altijd scheef, ook kerkelijk. Ziende op Hem, Zijn spreken is louter wijsheid. Zijn werk volkomen, tot eer van de Vader. Van Hem werd gezegd: Deze, ik zie geen schuld in Hem, Hij is rechtvaardig. Toen op Golgotha werd het paslood naast het kruishout gehangen, de Heiland heeft geleden en gebeden. Een die schittert in Gods oog, dat houdt het in Gods gericht! Kruip onder dat kruis, dan gaat Hij sparend voorbij. Samen naast elkaar onder het druppelend verzoenend bloed!
