Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2015-12-20 10:00:00 ds. A. van Lingen (Kinderdijk) De weg hersteld

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Mal 3:1 Mal 2:17-3:5

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Een schip voer over de Eems. Hij kwam bij een spoorbrug, hij ramde die en de brug stortte in. De betonnen pijler tot in de bodem was ontzet. Zeker vijf jaar voor er weer een trein kan rijden. De verbinding tussen Groningen en Bremen. Het contact is in een ogenblik stuk. Een groot probleem. Hoe konden ze het contact met Bremen toch herstellen. Stel je voor dat je hier geen contact meer hebt met elkaar. Dat doet pijn. Misschien zijn er hier wel mensen of kinderen die contact leggen of onderhouden moeilijk vinden.
In de dagen van Maleachi was de verbinding tussen God en Zijn volk verbroken. Als het niet hersteld wordt, ziet het er niet best uit. Dat merk je aan het gepraat van de mensen in Jeruzalem. De Heere is de kwaaddoener goed. Dan heb je geen contact. Anderen zeggen: waar is de God van het oordeel toch. Ze roepen het wel, maar ze beleven niet dat de Heere luistert. Geen contact. Leven alsof God er niet is. Dat herkennen wij wel. Zo hebben wij dagen of weken, misschien eens jaren, dat je bij jezelf denkt – ik merk eigenlijk niets van God. Geloven vind ik moeilijk. Ik vergeet wel eens te bidden, maar mijn dag is niet zo anders. Een groot probleem in onze tijd, God lijkt afwezig. Als God bestaat dan zou Hij zeker straffen – of: God houdt zeker van het geweld.
Maleachi's tijd is ons niet onbekend. Het is zo ongelijk verdeeld op de aarde. Een contactstoornis met God – hoe ga je daar mee om. Dat je daar zorgen om maakt, lijkt me goed. Of misschien ook helemaal niet – 'dat is nu eenmaal zo'. Misschien ben je langzamerhand afscheid aan het nemen van God. Als ik weinig van God merk – kan ik toch ook mijn eigen gang gaan? Dan hoe je niet zo onrustig te zijn?

Contactstoornis. Maar het is meer onze ervaring dan de realiteit. God weet wel van ons en onze gebeden komen wel aan. Maleachi – 'mijn bode' “zie ik zend Mijn bode, Mijn engel”. Misschien is het niet eens zijn eigen naam, maar zijn functie. Maar als je niet luisteren wil, dan wordt het lastig.

Deze bode zegt – de Heere hoort wel degelijk wat je zegt, maar Hij wordt er helemaal moe van. We tergen God. Ik zou Me bijna van jullie afwenden.. De schepsels zijn bezig om God te vermoeien. Hoe dat staat in vers 5. Het recht van de vreemdeling – vluchtende mensen door Europa, dat zijn de zwakken waar God van houdt. Dit zijn nu juist de dingen die bij de Heere teer liggen. Hoe ga ik daar mee om?

De Heere reageert zoals Hij dat heeft gedaan vanaf het begin, kom eens mee naar ouden dagen. “Ik zend Mijn engel die voor Mij de weg bereiden zal”, een kleine verandering t.o.v. Ex 23: “Ik zend Mijn engel die voor u de weg bereiden zal”. Naar het land waar het goed toeven zou zijn. De woestijn zat er nog tussen. Mijn Naam is in Hem. Luister goed naar Hem. Ook toen stelden ze Hem teleur en kon niet meer tussen hen wonen. Zonder God is er geen Beloofd Land. Maar: Ik zal het vergeven zei de Heere. Kennen jullie die woorden niet, zegt Maleachi. Moet Hij dan nu wel de God van het oordeel zijn? Maar ook nu zend Hij Zijn engel.
Die voor Mij de weg bereiden. Eerst voor jullie in de woestijn, maar nu is er zo'n barrière, er zal van Mij af eerst nog een weg moeten komen om bij jullie te komen. Er is zoveel barrière .. Geld en economie en wetenschap waarin je God niet meer nodig hebt.
Die Bode komt. De Bode Gods waarin de Naam van de Heere is, de Heere Jezus. Zeep van de bleker, vuur van de edelsmid om het zilver te reinigen. Het zal ook pijn doen. De concrete zonden worden ook aan de kaak gesteld. Toen Hij kwam was niet iedereen even enthousiast over Hem. Als je zwakke en foute plekken aangeraakt worden door de Heere, reageer je gestoken.
De Bode heeft met Zijn lichaam die barrière verbroken. Dat zien we in het voorhangsel dat scheurt. En je ziet het al in Bethlehem. Is het nu bijna onooglijk om ons te bereiken? In Bethlehem, dat niemand het merkt. Omdat God ons nauwelijks bereiken kan.

De afscheidswoorden van het Oude Testament. Het zaad van de boze en van deze vrouw. Het zal gebeuren. En dan ben je aan het einde van het Oude testament en met het kleine volkje Juda is het weinig zaaks en de belofte staat nog uit. En Maleachi zegt: snel, plotseling, nog even. God zegt, Ik Kom en Ik breek er door heen, vrees niet en breek wel met de zonde.
Wij leven nu in een andere tijd. En weer zeggen mensen – komt het nog wel goed – waar is God van het Oordeel? Hij komt, vrees niet, wees er klaar voor. Plotseling zal Hij er zijn. Zie hier ben ik. Jezus Christus, onze Heere, Hij komt ten oordeel maar Hij is ten voordeel, als je Hem lief krijgt. Dat Hij tot op mij gekomen is, en vanmorgen mij nog aanspreekt... Verheug je in Hem die alles gegeven heeft, die het woord Gods zelve is en spreekt tot in het binnenste van je hart: Ik heb je lief, Ik zal je reden. Dan zal het contact volkomen zijn. God in ons midden, wat wil je nog meer. Geloof alleen en het zal u wel gaan.

Edit