Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2015-12-25 10:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)
Reactie op het kerstevanglie

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Luc 2:20 Luc 2:8-20

Edit| EditReeks
Samenvatting:

3 gedachten:
1. Verwondering (door de hoorders): zie vers 18
2. Bewaring (door moeder): zie vers 19
3. Verheerlijking of lofprijzing (door herders): zie vers 20

In het evangelie gaat het gaat er niet om wat mensen voor God doen, maar wat God doet voor mensen. In de heilsfeiten zie je dit terug. Het geloof staat centraal met Pinksteren, de hoop kan je verbinden met Pasen en de liefde met Kerst. God is liefde en als die liefde je raakt, dan werkt dit vreugde uit bij mensen. Dat zie je ook in het kerstevangelie. Er volgen lofzangen. Bij Maria, Zacharias, Anna, Simeon en ook bij de herders. Ook nu gaat het gaat om de reactie op het kerstevangelie.

De nacht heeft het leven van de herders voorgoed veranderd. Herkent u dat? Een speciale dag of nacht? Het begon met grote vrees. Het eindigt met jubelzang; met de verheerlijking van God. Het kwam zomaar uit de lucht vallen. Er was een kerstpreek in de buitenlucht met een engelenkoor. Met een lichtglans van de Heere zelf. Zie: Ik verkondig u grote blijdschap. Iets van die blijheid moet je meenemen. Zodat anderen het kunnen zien. Ze gingen vervolgens in geloof naar Bethlehem. Lieten ze de kudde achter? Waarschijnlijk niet. Ze namen alles mee. Ook de schapen. Ze vonden Jezus. Een wijsgeer heeft geroepen: Eureka. Ik heb het gevonden! De herders vonden Jezus. Onvergetelijk. Toch hoor je dat tegenwoordig maar weinig: ik heb Hem gevonden! Wij hebben wel iets en we zoeken, maar zijn we zo zeker en verwonderd als de herders? Ze hebben gevonden, geen twijfel. Fijn dat er zoekers zijn vandaag, maar heerlijk als je vinder wordt en Hem gaat loven. Het woord ging daarbij voorop. De herder mochten het geloven. Het resultaat was de lofprijzing. Dat is kerst.
Wat hebben de herders tegen Jezus gezegd? Zouden ze een cadeau bij zich hebben? Misschien een fluit of een schapenvacht? Ik denk het wel. Leg jij je schatten ook maar aan Zijn voeten. Wat is jouw schat dat je kunt geven? Geef je hart. Dat is alles!
Ze hebben ook geknield. Hij is Christus de Heer. Hij is de koning van het heelal en de Heer van je leven.
Opvallend dat Hij te midden van de lammetjes is gekomen. Dat wijst naar pasen!
Toen zij Jezus gezien hadden gingen zij dat her en der vertellen. Als je het woord alleen maar leest, maar Hem niet hebt gevonden, kan je eigenlijk niet over Hem vertellen. Je kunt alleen teksten doorgeven. Maar niet uit het hart. Wat uit je hart komt kan ook het hart van de ander raken.

Wij zien in het gelezen Bijbelgedeelte drie reacties

De eerste is de verwondering van de hoorders (vers 18): Herders die verkondigen van een koning? Waarom komt het niet uit het paleis? Mensen trekken hun wenkbrauwen op. Maar het gaat niet om de boodschappers, maar om de boodschap. Overigens best een mooie reactie: verwondering. Beter dan onverschillig. Verwondering is hier echter geen begin van bekering. Het was vluchtig en niet blijvend. Verwondering is nog geen aanbidding. Het was blijkbaar niet meer dan een emotie.

De tweede reactie is: de woorden bewaren in het hart door Zijn moeder: zie vers 19.
Maar Maria…bij haar ging het dieper. Zij conserveerde de woorden in haar hart, de plek van de liefde. Er staat “al de woorden”. Dat begon al bij de woorden van de engel Gabriël. Ook de woorden van Elizabeth. De woorden van de herders en ook de woorden later van Simeon. Dus ook al waren de woorden scherp: er zal een zwaard door je ziel gaan. 33 jaar later staat Maria bij het kruis. Dan ziet ze haar Kind lijden. Toen begreep ze het pas. En u/jij? Bewaar je ook Gods woorden. Herinner jij je nog woorden van vroeger die in je ziel zijn geslepen van je vader of moeder? Of een onvergetelijke preek die in goede aarde is gevallen? Je mag dit overpeinzen tot bekering en verdieping.
Maria heeft Hem niet direct geloofd en geprezen. Zij was een stille in den lande. Misschien bent u ook wel zo iemand. Geen vrijmoedigheid om het breed te delen. Maar er zijn misschien wel van die stille momenten die je kan delen op een goed moment.

Er is ook een derde reactie: verheerlijking (door de herders). De herders keerden terug. Alles is hetzelfde gebleven. Ook thuis is het straks is weer hetzelfde als u naar huis gaat. Alleen het hart is veranderd. Het is vervuld met Hem! Ze loofden en prezen God. Geldt dat ook voor u/jou? Ook als op 4 januari als de school weer begint? Laat Jezus niet in de kerkbank achter.

Het woord loven is hier hetzelfde woord als het woord bij de engelen. Ze nemen de lofzang van de engelen over. Ze zingen zelfs boven de engelen uit. De herders zingen anders. Engelen weten niet wat het betekent “in mensen een welbehangen”. Ze zingen over een Zaligmaker die ze zelf niet nodig hebben. De herders zingen over hun eigen Zaligmaker. De herders zingen persoonlijk. Het onderwerp van hun lof is Jezus zelf. Als je Hem persoonlijk hebt gevonden (gezien en gehoord) gaat je mond open.

Tot slot: zingen en blijdschap horen bij genade. De manier waarop verschilt. Maria in overpeinzing. Bij de herder was het prijzen. Het verkondigde woord is het middel. Het doel is de lofprijzing. Hem groot maken. Halleluja!

Edit