Edit|
EditReeks Samenvatting:
Vandaag, Pinksteren, feest van de Geest. Hij kwam onder tekenen van wind en vuur, niet toevallig. Maar waarom is Hij gekomen? Opdat het er van zou komen dat wij de Heere zouden loven. Paulus zegt zoiets in Eph 4. In de eerste 3 hoofdstukken ging het over het geloof in Christus, daar heb je veel aan. 4 en verder gaat het over het concrete christelijke leven. We mogen met ons hoofd in de wolken lopen, we hebben zo veel ontvangen. En tegelijk met beide benen op de grond. Wandel zo dat het past bij de roeping. Dat is op de eerste plaats iets voor in de kerk. Hoe ga je dan met elkaar om – v1-16, vers 17 gaat Paulus naar buiten. Wie ben je op school onder collega's.
Omkleden – daar heb je niet altijd zin in, maar het kan wel nodig zijn. Ga je in Zijn voetspoor, dan is het tijd dat je je omkleed. Dat beeld gebruikt Paulus. Uittrekken wat je gewoon niet meer past, het hoort bij vroeger. Het leven als heiden, zonder en los van God. Aandoen wat in de stijl is van Christus en het koninkrijk van God.
En bedroef de Heilige Geest van God niet. Het lijkt een zwerfsteen, een Bijbelwoord er tussen door. Maar de Heilige Geest is niet vaag, maar heeft alles te maken met ons concrete dagelijkse leven. Paulus spreekt heel persoonlijk over de Pinkstergeest. De Heilige Geest is een Iemand. Iemand met een Hoofdletter. Dat is God zelf, maar wel op een nieuwe manier. God dichterbij dan ooit. Die onder ons, die in jouw en mijn leven wil wonen. Die Geest kunnen wij bedroeven. Hij is geen God van beton, onbewogen.
We kunnen de Heilige Geest uitblussen (1Tes 5) dat roept het beeld op van vuur. Gods vuur kunnen we uittrappen. Maar ook bedroeven, en dat zijn twee verschillende dingen. Uitblussen gebeurt, wanneer wij de gave van de Geest miskennen. Bedroeven is meer in het leven van elke dag. Zoals het volk in de woestijn. Jesaja haalt dat even op. Zo vaak gingen zij tegen de Heere in. Zo bedroefden zijde Heilige Geest. Wellicht leende Paulus zijn tekst van Jesaja. Bedroeven betekent ook krenken. We roepen Zijn toorn wakker, dit is niet niets.
Paulus geeft mee: geloven is spannend. Het is niet om het even hoe wij leven. Niet luisteren naar de stem van God maar je eigen wil die wet is. We mogen onze keuzen best wel eens tegen het licht houden. Naast God een plastic god er op na houden. Israels zwakke plek: daar stond op eens dat gouden kalf. Waar gaat al je tijd en aandacht in zitten, nu? Wat is er als maar in je hoofd en hart, dat je leven zinvol maken moet. Hoe kan ik aan Hem voorbij gaan, met al Zijn liefde...?
Soms moet je boos zijn, maar blijf het niet, dan neemt de duivel een plaats in je leven in. Lui zijn, niets te delen hebben, bitterheid, kwaadspreken. Is de Heilige Geest op deze punten misschien dubbel gevoelig? Wat wij zoal zeggen en wat er ons hart leeft. Het is een opmerkelijk accent.
Misschien hebben wij het wel nodig? Welke taal blaat ik uit. Op het schoolplein, onder je vrienden, op sociale media, onder collega's. Als wij God ergens raken, dan is het wel dit punt. Gevoelig voor taal – de vreemde talen. Als de Geest mensen vervult, beginnen ze te spreken, profeteren. Geest en taal horen bij elkaar. En het raakt niemand harder dan de Geest van God, wanneer we liegen, vuile taal, gore moppen, grof in de mond, gewoon lelijk doen tegen elkaar. Wat kunnen we scherp zijn. Messcherp.
Die gevoelens van bitterheid die je maar vast houdt, het is zo slecht. De Heilige Geest kan zich uit je leven terugtrekken. Hoe kan Hij onder ons wonen, als onheilig vuur onder ons brandt? Zoveel kwaad dat ik spreek. Is het gek dat Hij de wijk neemt?
Door wie u verzegeld bent tot de dag van de verlossing. Met de Geest ontvangen `we zekerheid dat we verlost zijn. En ook dat ik verlost zal worden als Jezus straks terug kom. De twijfel komt, het gaat knagen van binnen. Het wordt stil zonder de Geest. Bidden stopt gaande weg. Bijbel en preek kunnen je nauwelijks nog raken, je vraagt hoe komt dat nou – het kan allerlei oorzaken hebben. Eph 4 komt zomaar binnen. Paulus houdt je voor dat de oorzaak van de windstilte is dat ik gemaakt heb dat Hij zich terug trekt uit mijn leven, bedroefd heb. Verdwijnen misschien niet, maar terugtrekken.
Eerlijk voor God en jezelf en anderen. In plaats van afbreken, zoeken om iets goeds over de ander te zeggen. Iets dat de ander genade geeft. Wat hem opbouwt. Leven uit Pinksteren en we hebben het heel hard nodig.
In plaats van een hart vol boosheid, laten vullen met vrolijkheid – chrestos – dat woord lijkt wel erg op christos. Als Hij er in woont, komt dat allemaal. Geen boosheid vasthouden maar elkaar vergeven zoals God ons vergeven heeft. Daar eindigt Paulus mee.
De weg is de Heilige Geest zelf. Hoe zou het van het omkleden komen, een leven in de stijl van Christus, ga er maar aan staan.. Maar Pinksteren zegt ook, dat God ons tegemoet komt, Hij geeft ons de Heilige Geest. Om ons dat leven waartoe we geroepen worden te geven.
Een kind probeert zijn trui uit doen, met sjorren en trekken werkt het niet – vader wilt u me helpen? Gebogen knieën – schenk mij de hulp van Uw Geest. Die heerlijk is en levend maakt. Een gebed voor elke dag.