Edit|
EditReeks Samenvatting:
Volwassenen denken vaak ver vooruit. Waarschijnlijk hebben je vader en moeder de vakantie al geregeld. Je weet niet of de vakantie echt doorgaat, aangezien je niet weet wat er de komende weken allemaal gaat gebeuren. Kinderen denken ook vooruit en weten vaak al wat ze voor beroep ze later willen doen. Niet iedereen zal echter dokter, topsporter of brandweerman worden. Je weet nooit of iets echt zo zal gaan als je nu denkt. Het leven ligt in de hand van God. In de Bijbel staat een wijze spreuk: "In het hart van de mens zijn heel veel plannen, maar de raad de Heere houdt stand."
Het leven is kort en de vraag is wat voor zin het leven heeft.
Het leven is maar een damp. Deze wereld is helemaal omgeven door onzekerheid. We zijn hier maar even en dan verdwijnen we weer. Is dit korte leven wel de moeite van het leven waard? Zo ja, waarom is dit leven dan het leven waard?
In Jakobus 4:17 lezen we "Wie dan weet goed te doen, en het niet doet, voor hem is het zonde." Wanneer doen we het goed als christen? Je kunt daarvoor naar binnen gaan en kijken of je wel echt gelovig bent. Maar Jakobus roept op om naar de buitenkant te gaan: aan je gedrag kun je zien hoe het met je geloof voorstaat. Jakobus geeft aan dat het echte geloof bestaat uit het bezoeken van weduwen en wezen. Je geloof blijkt uit de praktijk van je leven. Dat is de eerste les die Jakobus ons meegeeft.
Vervolgens heeft Jakobus het over het gewone leven en werken, waarbij men op reis gaat. Jakobus heeft daar in vers 16 kritiek op: "Maar nu roemt u in uw hoogmoed; al zulk soort roem is slecht." Jakobus mist bij deze mensen de bescheidenheid en de afhankelijk van God. Het zou beter zijn om een toontje lager te zingen: "Als de Heere wil en wij leven zullen, dan zullen wij dit of dat doen" (vers 15). Dit is bij ons beter bekend als "Deo Valente" of "het voorbehoud van Jakobus". Besef dat je maar een mens bent en je je leven niet in je broekzak hebt. Dat is hoogmoed, de zonde uit het paradijs. Jakobus stelt ons de vraag of wij bij alle plannen die we maken wel denken aan God. Het kan zijn dat je alleen maar akkoord gaat met God als dat overeenkomt met je plannen. De tweede les is dus: God regeert, ook in ons persoonlijk leven.
Het probleem is niet het plannen, want in de Bijbel wordt hier positief over gesproken: als we iets gaan bouwen gaan we eerst het eea berekenen om te voorkomen dat het bouwwerk nooit tot stand komt. In vers 14 stelt Jacobus iets belangrijks: "U die niet weet wat morgen gebeuren zal, want hoe is uw leven? Het is immers een damp, die voor een korte tijd verschijnt en daarna weer verdwijnt." Het leven is zo snel dat met het verschijnen het verdwijnen al plaatsvindt. Je krijgt nooit grip op een damp, zo krijg je ook nooit grip op het leven. We weten niet eens wat er morgen gebeurt. Het leven duurt maar even. We vinden de kortheid van het leven geen leuk onderwerp, maar het is wel echt en waar. In de Bijbel staat vaak dat het leven kort is, zoals in Jesaja 40, het boek Spreuken, in vier psalmen, in de evangeliën en in Jakobus 1 en 4. Kijk maar naar het gras: vandaag is het er en morgen niet meer. Het leven loopt vaak anders dan we dachten. De ouderen weten dat maar al te goed: hoeveel dingen liepen er allemaal anders in hun levens? Ziekte, dood, verbroken relaties en dergelijke gooien vaak roet in ons eten. Je zou je kunnen afvragen of het leven dan wel zijn waarde heeft.
Salomo had alles in zijn leven. Hij roep zelfs op om ervan te genieten. Salomo voegt er wel aan toe dat alles vluchtig is en dat het er uiteindelijk om gaat dat je gezag hebt voor God. Kijk niet alleen maar naar de zon, maar ook naar Wie er achter de zon zit. God staat aan het begin, tijdens en aan het einde van ons leven.
In Lukas hebben we gelezen over een man die in veel jaren veel verzameld had, maar die dit in één nacht kwijtraakt. Daarom worden we opgeroepen om ons leven op God te richten. Het leven maakt het leven waard als het gericht is op God. Als je arm bent, maar in God gelooft ben je onvoorstelbaar rijk. Dan wordt je voortdurend gedragen door God. Je mag blij, dankbaar en trots zijn als je weet dat je leven in de handen van God ligt. Wat er dan ook gebeurt en hoe de dingen in ons leven ons ook raken, toch kunnen we ons rijk voelen in God. Stel je eens voor dat je God niet zou kennen en het leven alleen maar zou bestaan uit eten en drinken, wat zou het leven dan voor ons waard zijn? Jakobus zegt dit tegen de nederigen "wees rijk in God, want het leven is maar een damp". De derde les van Jakobus is dus dat we onze rijkdom en vreugde moeten laten bepalen door God, juist omdat het leven zo kort is.
