Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2016-07-10 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Een kind van gelovige ouders	Dooopdienst van Aron Manuel Mes (Aron) Bram Hendrik Jozua op den Brouw (Bram) Jennifer Deborah van Gelder (Jennifer) Immy Nova-Vienne Moree (Nova

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Heb 11:23	Heb 11:23 Exo 2:1-10		Hebreeën Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het eerste of het vierde kindje is altijd weer een wonder. In Amerika had een moeder 3 jongens, in verwachting van de vierde. 'Help us to think pink', zei ze. Zou Jochebed dat ook gedacht hebben? Om heel andere redenen. Ik neem u mee naar een klein slavenhuisje in de provincie Gosen. De oudste is Mirjam, 10 jaar en een jongetje dat Aäron heet, 3 jaar. Daar is het beter dan in het paleis, omdat er gelovige ouders zijn. Een genade om gelovige ouders te hebben en te zijn. Heb 11: door het geloof hebben de ouders van Mozes hem verborgen – ook een geloofsband. Nu is er een 3e opkomst.

Een kind van gelovige ouders
1 de bevalling
2 de redding
3 de opvoeding

1
Het was een bange tijd, die maatschappij lijkt op de onze. Er komt een farao aan het bewind die Jozef niet gekend heeft. Er zijn veel Joodse asielzoekers. Ze breiden uit en die farao krijgt een hekel aan al die allochtonen. Anti-semitisme. Hij gaat er wat aan doen en dat gaat in fases. Mishandeling, ze moeten hard werken, “ipv uitkeringen trekken”. Fase 2: dan met list, een Joods jongetje – de bevalling moet mis gaan... fase 3 elk Joods jongetje moet in de Nijl geworpen worden. Iedereen mag meewerken. Onzekere tijd voor ouders en kinderen. Landt een vliegtuig wel, aanslagen in oost en west. Maar ook christenen – hart voor homo's – geen subsidie. Korstwinners, het gaat een bepaalde kant op. Eén ouder beleid in China. In Nederland – gehandicapte kinderen, dekt de verzekering dat nog – je kunt het laten weg halen.
Het gaat in fases. Eerst was de kerk bevoordeeld, dan word je geduld en dan tegengewerkt en dan verboden. Het wordt een anti-christelijke samenleving, bijbelgetrouwe christenen mogen niet groeien.

Zullen we nog wel aan een derde beginnen, Amram? Farao, politiek – wat denk je? Bij Joodse buren werden jongetjes weggehaald. Zullen we het dan maar niet doen? Was het gepland, praten ze.. ben je er blij mee? Wat een taal... er moet veel spanning zijn geweest. 9 maanden gedragen, jongentje of meisje wist je niet. Ze baarde een zoon. Door de tranen heen ga je lachen. En nu valt er een schaduw over dat kleine wiegje van Mozes. Dag van blijdschap en rouw? Amram was een Leviet. Baruch Hashem, zal hij gezegd hebben. Zal het slangenzaad het winnen? Op de kroon van de farao staat een cobrateken... door het geloof hebben de ouders van Mozes....
Hoera een jongen – een kaartje konden ze niet sturen. Als het aan God lag, hadden ze dat wel kunnen doen. Er zal verlossing komen. Maar dat konden ze nog niet overzien.
God begint met een slavenhuisje. Het verachte kiest Hij uit. Daar begint de verlossing, in het verachte Nazareth. Super kwetsbaar.

2
Ze zag dat hij mooi was. Dat vind je als moeder – wat een mooi ventje, Hij was tov – dat herinnert aan de schepping. Zij had ook een geloofsoog, God gaat daar toch iets mee doen. God heeft een bijzondere bedoeling. Het werd licht in dat hutje in het land Gosen zeggen de Rabijnen. Hartjes, balonnen, beschuit met muisjes – maar hier is meer aan de hand. Waarom geloofden zij dat nu? Waar lag die grond? Ze kenden de Bijbel goed. Genesis. Jochebed wist – Arbaham,was gezegd: het volk zal 400 jaar verdrukking kennen. Ze gingen rekenen en letten op de tekenen, van Abraham tot nu zijn er 400 jaar verstreken, dus het zal niet lang meer duren. Het is ongeveer de tijd. Zo mogen wij de dagen en jaren tellen. Letten op de tekenen van de tijd, dan kan het toch niet lang duren voor Jezus terug komt, zal deze generatie de laatste zijn? Daarom zegt Jochebed – we gaan hem niet wegwerpen, het geloof wordt vindingrijk. Het geloof heeft ogen en oren, maar ook handen om te handelen. We gaan hem verbergen. Door het geloof, door de moeilijke omstandigheden heen. Door het geloof ga je andere dingen zien.
Het kindje was mooi.

Jullie kindje ook, en als het gedoopt is, dan is het helemaal mooi. Maar het is nog niet behouden, het kan meegesleurd worden door de Nijl. Die stond ook voor economische voorspoed. Geboren in de kerk en verliezen aan de wereld, geen tijd meer voor godsdienst, alleen prestaties.

Het verschil tussen een week en drie maanden – hoe krijg je een kind stil. Ik weet nog wat voor een stemgeluid zo'n kleintje kan produceren, met name 's nachts. Voor Mirjam is het ook moeilijk – ze mocht het niet vertellen in groep 6. Hoe zal Jochebed dat drie maanden lang gedaan hebben - de angst voor de soldaten die rond lopen, spionnen. Geloof heeft geen spierballen., maar zo afhankelijk van God. Dat babytje hebben ze zo op de Heere geworpen, die kant konden ze op. Trotste ouders. Dat wil je ook laten zien. Maar hier gaat het om moeders geloof.
Toen het niet langer kon, maakten ze een biezen mandje – een arkje. Zelfde woord. Door de wateren van de dood heen, veilig. Door het doodswater van de Nijl. Zo ook het doopwater, als door het watergraf heen getrokken.
Waar is papa, ik denk dat jij op werkkamp moest. Daarom handelt zij. Ze legt Mozes in dat mandje, wat gaat er dan door je moederhart heen- zal het een doodskistje worden?
De buren kijken – zij was in verwachting – ze zullen het wel gaan begraven.. naar de Nijl - dan reiken je handen te kort. Volledig van God afhankelijk. Je bent het eigenlijk al kwijt geraakt aan God. Je kind moet bewaard worden, dat kun je zelf niet.

Mirjam ging op een afstand staan. Grote zus. Ze staat verscholen – moeder zal niet opgehouden hebben te bidden. Zal er staks een golf komen – ze hoort stemmen – daar komen de soldaten, nee. Een hele deftige dame, de prinses. Je voelt de spanning stijging. Hé een kistje drijft daar – kijk eens? Het gaat open en wat nu? Het jongetje huilde, een hebreeuws kindje, besneden. Een wenende verlosser. God huilt als het ware mee. Is die dochter nu net zo wreed als haar vader? Nee – ze werd met ontferming bewogen. Ze krijgt een zacht hart.

In Yad Vashem is een laan van Rechtvaardigen – Elis Wiesel, onlangs overleden, zei dat de Egyptische Prinses daar ook hoort. Medelijden met het Joodse volk. Mirjam: bij de hand, ik weet wel iemand die voor dat ventje kan zorgen – God heeft de regie in handen, zonder dat Zijn naam genoemd wordt. Ze roept aan moeder. Mam – u mag voor Mozes zorgen! Ze rennen terug naar het paleis. Een jubelgang. Op dat moment houdt hij op met huilen.
Neem dit kind mee en voedt het voor me. Voedt het voor me op. En ik zal je belonen. Dan komen soldaten. Het is beschermd door de dochter van de farao en kom er niet aan. Beschermd en beloond.

God lijdt een prinses op die plek en op dat moment. Ventje bijna verloren. En toch behouden, er moet een moment komen, dat je je kind terug krijgt, Moshe.

3
Opgevoed en de eerste vijf jaar zijn zo grond leggend: leren bidden, en liederen, en torah en beloften. Hij leerde wie hij was en wie God was. Daarna wijsheid van Egypte en al die seculiere wetenschap, maar de indrukken uit zijn jeugd is hij nooit vergeten.
God heeft humor: Farao dacht – allemaal in de Nijl – dat zelfde Egypte moet nu meewerken aan de opvoeding van de Verlosser van Egypte. Faroa als opa met Mozes op zijn schoot. Is dat geen ironie...?
Jullie kind wordt straks gedoopt. Een mooi kind is nog geen behouden kind – je moet je kinderen verbergen bij God – wilt U er voor zorgen, In de armen van de Heere Jezus, scheepje onder Jezus hoede. Neem het mee en voedt het voor Mij op en Ik zal je belonen. Wat zijn ze tot zegen geweest hoewel ze alles tegen hadden. Wie God bewaart is wel bewaard.

Edit