Edit|
EditReeks Samenvatting:
Kinderen, jullie zullen wel bidden voor je gaat slapen. Ik heb het ook geleerd. Ik ga slapen ik ga moe .. Psalm 17 is eigenlijk ook zo'n avondgebed. Bewaring is toch heel actueel. De dreiging neemt toe. Maar angst is een slechte raadgever. Of een ingebouwd afweermechanisme? Angst kan je verlammen. Of: Het zal zo'n vaart niet lopen... ben je dan wel alert? Angst moet je niet gaan beheersen. “Waar ben je nog veilig” vroeg een gemeentlid? Alleen bij de Heere.
David voelt zich ook bedreigd, ze staan hem naar het leven. We weten niet wat de aanleiding is geweest van Psalm 17. Gods bescherming inroepen sluit het nemen van veiligheidsmaatregelen niet uit maar in, David was ook niet bij Saul in de beurt gebleven. Het gebed is echter de belangrijkste maatregel. Bewaar voor verleiding – bewaar mij, niet alleen voor een aanslag, of als u een operatie moet ondergaan, maar ook tegen mijn geestelijke vijanden. Ik hoop dat u ze hebt. Dat is een teken dat u aan Gods kant bent komen te staan. Ze houden niet op om ons aan te vechten. Bewaar mij als uw oogappel. David leefde afhankelijk.
Een gebed van David, de eerste Psalm die echt een gebed wordt genoemd. Misschien ben je je eigen bidden beu. Altijd hetzelfde riedeltje – lees dan de psalmen maar. Ik moet het hebben van U.
Hij doet een oproep op zijn onschuld, dan vanwege zijn nood en tenslotte met een beroep op Gods macht. Tot drie keer toe, dat is het Bijbels maximum.
David maakt er een rechtzaak van – en hij wijst op zijn onschuld. In hoger beroep. Dat is toch opmerkelijk. Er is geen hoger rechter dan God. Aardse rechters zijn geen hartenkenners en niet alles komt aan het licht. Beroep op zijn onschuld – dat zou ik niet durven. De bewijzen van mijn zonden liggen voor het oprapen en Hij ziet wat er broeit in mijn hart. Je kunt toch niet bestaan voor God? Maar de Heilige Geest leert je ook vertrouwen op het woord van God. Wij hebben een voorspraak bij de Vader en Hij is een verzoening van onze zonden. Advokaat Pro Deo, ieder mag op Hem een beroep doen. Dan ben je geborgen, zelfs als een terreugroep hier binnen dringt en ons allemaal afslacht.
Ik ben in Uw spoor gebleven. Ik dank u dat ik niet ben zoals deze? Toch is Davids houding niet Farizeïsch, hij zegt geen zondeloos mens te zijn, hij vraagt en klaagt, is niet vol van zichzelf.
De mens kan ook goede dingen doen, en door genade heel vroom leven. Zaakgerechtigheid. Op DIT punt is David onschuldig – het conflict met koning Saul.. Ik heb niet terug geslagen en hem zelfs niet bedreigd. Er kan een familie vete zijn bijv waarop je kunt zeggen, ik heb hier niets verkeerds gedaan, waar twee kijven ligt de schuld soms echt aan één kant.
Toon mij de wonderen van Uw goedertierenheid. Zo neem ik de toevlucht tot u in het gebed. Bewaar me als Uw oogappel. Kun je dat wel aan een rechter vragen? Hij heeft liefde, die zo ver gaat, dat Hij Zijn eigen Zoon geeft.
Je trekt een kind tegen je aan – je bent mijn oogappeltje hoor. Alle kinderen in Gods huisgezin. Hoe komt David op dat idee? Deu 32:10? Mozes: Hij bewaarde het als Zijn oogappel, tijdens de gevaarlijke woestijnreis.
In de pupil van de ander zien je je. Zie je de poppetjes in mijn ogen – zo ben jij in mijn hart. Heere, hoe groot zijt Gij. De oogappel is het meest kwetsbare deel. Zonnenbrillen – een lasbril. Wat een heerlijk gebed. Bewaar me als de appel van uw oog. Dan kun je niet bidden als je Gods geboden aan je laars labt. Maar als je Hem lieft hebt, dan zijn Zijn wetten ons een oogappel geworden (Spreuken).
Deze is mijn geliefde Zoon – God gaf Hem prijs om zijn andere oogappels te redden. Hij bewaart ons niet tegen elke vorm van leed. Je kunt soms wonderlijk ontsnappen aan doodsgevaar. Zouden vervolgde christenen dat niet bidden – elke vijf minuten wordt er een gedood volgens Open Doors. Hij bewaart de ziel. Dat gebed om bewaring wordt altijd verhoord. Niet omdat wij zo vroom kunnen bidden, maar dankzij de Grote Voorbidder. Bewaar hen die U mij gegeven hebt – dat U hen bewaard voor de Boze. Rust mijn ziel, uw God is Koning.
