Edit|
EditReeks Samenvatting:
1. wat hij verlaat (vers 24)
2. wat hij verkiest (vers 25)
3. wat hij verwacht (vers 26)
Een kinderlied van Elly en Rikkert luidt:
"Wie durft te kie-kie-kiezen
Kan vandaag beginnen
Die zal veel verliezen
Maar nog veel meer winnen
Wie durft te kie-kie-kiezen
Die is rijk van binnen
Die zal veel verliezen
Maar nog veel meer winnen"
In het geloof zit een keuze-element. We kunnen het vergelijken met een weegschaal. In de ene schaal ligt het genot en de rijkdom van Egypte, in de andere schaal ligt smaad en vervolging. Hoe kan het dat Mozes kiest voor het laatste? Door het geloof heeft Mozes gekozen voor de smaadheid van het volk van God, maar hij zag eroverheen naar de God. Hij kreeg daardoor kracht om de verleidingen te overwinnen en de goede keus te maken. Het ware geloof zegt nee tegen bepaalde dingen en ja tegen andere dingen.
Hebreën waren Joden die in Jezus geloofden. Zij hadden het ook moeilijk en driegden terug te vallen in hun oude leven. Paulus schrijft hen een brief om deze Joden te bemoedigen. Paulus herinnert aan de moeite en verdrukking van Abraham, Mozes, enz. In Hebreën 11 zien we een rij geloofsgetuigen. Het waren niet alleen maar helden, want ze hebben allemaal ook gefaald: Abraham nam Hagar, Izaäk maakte fouten bij de opvoeding en Mozes pleegde een moord. Deze fouten worden hier niet genoemd, want ze zijn uit genade door God vergeven.
1. Wat hij verlaat (vers 24)
Het is al een groot wonder dat Mozes groot geworden is, want als baby had hij in de Nijl geworpen moeten worden. Door het geloof van zijn ouders is hij behouden gebleven. De dochter van de Farao heeft Mozes geadopteerd. Mozes komt op ongeveer vijfjarige leeftijd in het paleis van de Farao terecht. De eerste vijf jaar heeft Mozes de vreze van God geleerd van zijn ouders. Hij wist van de belofte dat God het volk Israël zou bevrijden van de slavernij in Egypte. De eerste jaren van het leven zijn heel bepalend voor het geestelijk leven.
Als Mozes vijf jaar is moeten de ouders echter afstand nemen van Mozes. Een slavenkind wordt een koningskind. Dat zal een pijnlijk moment geweest zijn voor zijn ouders. Mozes kan een onbezorgde toekomst tegemoet gaan. De dochter van de Farao voedt Mozes op als haar eigen kind. Mozes krijgt een hoogwaardige opleiding in het ontwikkelde Egypte. Toen Mozes zijn prachtige kleren aankreeg zal hij ongetwijfeld aan de arme kinderen in Gosen gedacht hebben. In zijn kinderjaren zal Mozes ongetwijfeld gebeden hebben. In Egypte geloofde men echter in de zonnegod. In het slavenhuis van Egypte zullen Amram en Jochebed ongetwijfeld voor Mozes gebeden hebben: "leidt hen niet in verzoeking, maar verlos hem van de boze". Als kindje van drie maanden is Mozes van het natuurlijke gevaar gered, maar nu driegt vooral het geestelijke gevaar. De ouders van Mozes hebben hem geestelijk gezien nooit opgegeven.
Toen Mozes groot geworden was, 40 jaar, kwam er een keuze- moment. In het geloof zegt Mozes nee tegen drie dingen.
Ten eerste zegt Mozes nee tegen de troonopvolging (weigert een zoon van Farao's dochter genoemd te worden, terwijl er geen andere troonopvolgers waren). Adoptiekinderen gaan op een gegeven moment op zoek naar hun oorsprong. Mozes zat klem tussen de wereld van Israël en de wereld van Egypte. Als student kun je ook klem zitten tussen twee werelden.
Ten tweede zegt Mozes nee tegen het genot van de zonde. Mozes besefte dat dit genot maar tijdelijk is. We moeten deze dingen verliezen en aan anderen overlaten. Als je vreemdgaat kun je verwachten dat je partner je een keer op straat zetten. Als je teveel eet of teveel drinkt gaat dit ten koste van je gezondheid. Het komt erop aan dat je kiest: nu genieten of straks. Het komt erop aan om tot het juiste volk te behoren. De Hebreën hadden het moeilijk en krijgen te horen dat Mozes het ook moeilijk heeft gehad.
Ten derde zegt Mozes ook nee tegen de schatten van Egypte. De rijkdom van Egypte was zo groot dat de Farao's zelfs in gouden kisten werden begraven. Mozes is bereid dit los te laten.
Hieronymus van Alphen verwoordde een dergelijke keuze mooi in het volgende gedichtje:
"Weg wereld, weg schatten,
Gij kunt niet bevatten,
Hoe rijk of ik ben.
'k Heb alles verloren,
Maar Jezus verkoren,
Wiens eigen ik ben."
2. wat hij verkiest (vers 25)
Geloof is niet alleen maar nee zeggen, maar ook ja zeggen. Mozes kiest er liever voor om slecht behandeld te worden, samen met het volk van God. Liever het lijden dan de zonden. Dat is wonderlijk en dwaas in de ogen van de mensen. Mozes koos voor de tichel-ovens van het slavenvolk. Liever een arm kind van God, dan een rijk kind van de wereld. Mozes kiest voor de smaad van Christus. Toen het volk van Israël slecht behandeld werd, werd de Messias (de Spruit van Israël) eigenlijk ook al slecht behandeld. Ook dit was voor de Hebreën een bemoediging. De Heere Jezus heeft de schande moeten verachten, zo moeten de Hebreën dat ook doen.
Zouden wij deze geloofskeus ook maken? Een waar geloof is niet alleen dat je gelooft dat Christus ook voor jouw zonden gestorven is. Het ware geloof is een nee en een ja: een breuk en een band. Een godsdienst die je niets mag kosten, stelt niets voor. Als je geloof straks gewogen zal worden, zal het te licht bevonden worden. De vriendschap van deze wereld is vijandschap tegen God. We moeten niet blijven hinken op twee gedachten en we kunnen geen twee heren dienen. Als je 25 jaar verder bent en je mag terugkijken op je leven, zeg je dan dat je blij bent dat je toen voor God gevallen bent, of zeg je dat je het over zou willen doen omdat je verkeerde keuzes hebt gemaakt? Het lijkt alsof het nu voordelig is, maar hoe is dat later?
Er is een verhaal over de Nicaragua watervallen in Canada. Een Arend eet van een dode prooi op een ijsschots. Als de arend vlak voor de waterval wil wegvliegen zitten zijn poten al vastgevroren en komt hij om. Je moet kiezen, want je kan je ziel verliezen. Het kan zijn dat je zo vast in de zonden zit, dat je er niet meer los van komt. Kiest dan heden wie gij dienen zult.
Op een huis in Twente staat het volgende gezegde: "Wie de wereld verkiest en God verliest, als het komt op een scheiden, heb je geen van beiden."
Het zou best kunnen dat een vriend van Mozes heeft geprobeerd hem over te halen, bijvoorbeeld met het argument dat hij dan meer invloed kan uitoefenen en rijkdom ook een zegen kan zijn. Kijk uit met dergelijke argumenten: dergelijke omstandigheden kunnen niet goedgepraat worden met een beroep op Gods voorzienigheid. Er kan vaak juist sprake zijn van een beproeving die om een radicale keuze vraagt.
3. wat hij verwacht (vers 26)
Mozes zag op vervulling van de belofte van God. Dan is het hier met tranen zaaien, maar later met gejuich maaien (psalm 126). Dan zal het volk van God juichen, maar liggen de Egyptenaren dood aan de oever van de Rode Zee.
De Heere heeft een weegschaal en een klok. Het lijden van deze tijd weegt niet op tegen de heerlijke eeuwigheid. Het lijden van vervolgde christenen kan heel zwaar zijn, maar is veel korter dan de eeuwigheid.
Mozes was eerst de man, maar toen werd het de man af. In die weg werd Mozes de man Gods. Op die manier kreeg Mozes de taak om het volk van Israël te leiden. Als je geen keus maakt, heb je geen geloof. Alleen als je persoonlijk schuilt achter het bloed van Christus, wordt je gered van de engel van het verderf. Als je niet echt gelooft, komt er geen band met de Heere Jezus.
In een oud versje van ds. Ledeboer staat:
"Betje, mag ik horen
Dat je Jezus hebt verkoren,
Tot de Leidsman van mijn jeugd?
O, hoe is mijn hart verheugd.
Nooit zal u die keus berouwen,
Die op Jezus mag vertrouwen.
O hoe is mijn hart verheugd!
Ik huppel soms van zielevreugd.
Nu je op Jezus mag vertrouwen,
Op de enige Hoeksteen bouwen,
Heb je leven in je hart,
Troost in alle leed en smart.
Welkom welkom in de strijd,
't Hart moet Jezus zijn gewijd."
En Johannes de Heer verwoordt het mooi in het volgende lied:
"Neem de wereld, geef mij Jezus,
wereld-vreugd’ gaat ras voorbij,
maar de liefde van mijn Heiland
blijft voor eeuwig rijk en vrij."
